is chef van de politieke redactie.
Het gebrek aan ervaring is een van de grootste obstakels voor het goed functioneren van de volksvertegenwoordiging.
Over de kandidatenlijst van de Staatkundig Gereformeerde Partij valt veel te zeggen, maar één ding hebben ze bij de oudste partij van het land goed in de gaten: een Tweede Kamerfractie heeft ervaring nodig. Met twee van de drie SGP-Kamerleden die hun zetel nog geen twee jaar bezetten, is die ervaring momenteel nogal mager. Maar daarom krijgen zij van hun partij dan ook een nieuwe kans om verder te bouwen aan hun politieke vaardigheden.
Voor de statuur van het parlement is het goed nieuws dat die trend navolging lijkt te krijgen. Ook de BBB en de SP belonen zittende Kamerleden met hoge noteringen. De SP kiest daarnaast voor nogal wat jonge talenten, maar die zijn in de meeste gevallen al wel jarenlang actief in de partij.
Een van de grootste obstakels voor het goed functioneren van de volksvertegenwoordiging is het gebrek aan ervaring dat in de loop van deze eeuw steeds groter werd. Dat komt deels door de kiezers, die steeds weer nieuwe groeperingen tot grote hoogten stuwen, maar ook door de permanente vernieuwingsdrang in partijen, die voortdurend met nieuwe gezichten de campagne in willen.
De verkiezingen van 2023 leidden al tot een ware slachting. Van de tachtig parlementariërs die hun zetel verloren, had meer dan de helft minder dan tweeënhalf jaar gediend. Nu zich alweer nieuwe verkiezingen aandienen, heeft ruim de helft van de huidige Tweede Kamer op dit moment minder dan twee dienstjaren op de lat.
Ieder Kamerlid zal beamen dat het tijd kost om het ambt onder de knie te krijgen. Je moet gezag opbouwen voordat andere Kamerleden en ministers je serieus gaan nemen. Een motie indienen kan iedereen. Genoeg steun verwerven voor zo’n motie en vervolgens ook nog eens zorgen dat het kabinet er iets mee dóét, vergt doorzettingsvermogen, goodwill, kennis van de parlementaire mores en vooral een lange adem.
Ook helpt het enorm als kiezers je geleidelijk aan leren kennen en je een eigen electorale basis kunt opbouwen. Vraag maar aan Pieter Omtzigt.
‘De eerste vier jaar leer je het vak, daarna heb je vier jaar om het optimaal uit te oefenen’, hield voormalig CDA-Kamerlid Wim van de Camp, die jarenlang de nieuwkomers in zijn fractie bij de hand nam, zijn ‘studenten’ altijd voor. En dan ging hij nog uit van zittingsperiodes van vier jaar. Die komen niet vaak meer voor.
D66 toonde zich deze week zeer tevreden over het binnenhalen van Nathalie van Berkel, bestuurder bij uitkeringsinstantie UWV. Gezien alle problemen bij de uitvoeringsorganisaties is dat inderdaad expertise die de Kamer prima kan gebruiken. En hoewel het haar volledig ontbreekt aan politieke ervaring, kwam ze pardoes op plek twee.
Ook D66 wil vernieuwing uitstralen en heeft kennelijk groot vertrouwen in haar, maar dat neemt niet weg dat ook Van Berkel geruime tijd nodig zal hebben voordat ze het verschil gaat maken in de Kamer.
En daarbij mag ze van geluk spreken dat de meeste zittende D66-Kamerleden de vernieuwingsdrang dit keer wel hebben overleefd, want hun ondersteuning zal ze nog hard nodig hebben.
In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant