Weapons van regisseur Zach Cregger (van dé horrorhit van 2022, Barbarian), over de verdwijning van zeventien schoolkinderen, bewijst hoezeer het loont te investeren in originaliteit. Weapons ontpopt zich gaandeweg tot blik in de heerlijk verwrongen spiegel van een land in crisis.
Zeventien kinderen uit de groep 7 van juf Justine verdwijnen van het ene op het andere moment, in het waarlijk griezelige, af en toe verrassend geestige en voortdurend onvoorspelbare Weapons. Een kindervertelstem schetst tijdens de openingsscène van deze nieuwe film van de Amerikaanse Zach Cregger (van dé horrorhit van 2022, Barbarian) een onverklaarbaar mysterie: op een nacht stonden deze kinderen op uit bed, om zeventien over twee precies, waarna ze met wijd gespreide armen naar buiten renden, ‘het donker in’.
Alleen al dat raadselachtige beeld van die kinderen met hun wapperende armen, in trance hollend over de donkere straten van zo’n gegoede Amerikaanse buitenwijk, maakt kijken naar Weapons tot een onvergetelijke, diep onder de huid kruipende ervaring.
Ook omdat de premisse sterk doet denken aan de sublieme HBO-reeks The Leftovers, waarin 2 procent van de wereldbevolking uit het niets verdwijnt en de rouwende achterblijvers elk op hun eigen manier grip trachten te krijgen op het ongrijpbare. Cregger is gedurende de aanloop van zijn film geïnteresseerd in vergelijkbare thematiek: tijdens een bijeenkomst voor boze en gefrustreerde ouders vindt vader Archer (Josh Brolin) in juf Justine een zondebok.
Maar zie haar nerveus stotteren in die afgeladen aula (wát een rol voor Julia Garner) en je mag concluderen dat háár weinig te verwijten valt.
Tot de twee-, drie-, vierdubbele bodems in Creggers vindingrijke plot openklappen. Met hoofdstukken gewijd aan verschillende hoofdpersonages, dikwijls eindigend in uitgekiende cliffhangers, daalt Weapons diep af in de ziel van dit stadje. Justine verdooft haar paniek met vodka en blijkt het niet zo nauw te nemen met schoolprotocollen en andermans grenzen. Archer transformeert van amateurdetective tot veredeld complottheoreticus. En wat gaat er om in de teruggetrokken Alex (Cary Christopher), het enige kind in de klas van Justine dat niet verdween?
Weapons ontpopt zich gaandeweg indirect, voor wie het wil zien, tot blik in de heerlijk verwrongen spiegel van een land in crisis.
De verwachtingen rond Weapons waren groot. In zijn vorige film Barbarian onderzocht Cregger de geschiedenis van een woning met peilloos diepe kelder in een vergeten wijk in Detroit: een film over de economische en psychologische malaise in een ooit florerende industriestad, verpakt als angstaanjagende horror.
De regisseur en scenarist, tot dan toe verantwoordelijk voor wat flauwe komedies, bewees zich uit het niets als genrevernieuwer en scoorde een hit. Meerdere filmstudio’s vochten om de filmrechten van zijn nieuwe script, productiebedrijf New Line Cinema tikte uiteindelijk 38 miljoen dollar af (32,8 miljoen euro).
De film bewijst hoezeer investeren in originaliteit loont. Qua stijl en sfeer vindt Cregger aansluiting bij de films van een nieuwe generatie Amerikaanse horrorfilmers als Ari Aster (Hereditary) en David Robert Mitchell (It Follows) – ook hij toont zich bedreven in het filmen van buitenwijkvilla’s als moderne spookhuizen. Zelfs de schrikeffecten zijn hier doordacht en effectief.
Qua plot is Weapons met niets te vergelijken. Dit is een film over verdriet, rouw, groepsgedrag en volgzaamheid, die op zijn sterkste momenten appelleert aan hoe cinema ooit begon: een niet eerder vertoonde attractie, die met elk beeld nieuwsgierig maakt naar wat komen gaat.
Horror
★★★★★
Regie Zach Cregger
Met Julia Garner, Josh Brolin, Alden Ehrenreich, Amy Madigan, Benedict Wong, Cary Christopher
128 min., in 140 zalen
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant