Dag Johan Haugerud, regisseur ‘Love’, deel van een zeer verbale triologie over seks, liefde en relaties, gaat over binding en onthechting. En over wat hetero's van gays kunnen leren.
Tor ontfermt zich in ‘Love’ over de oudere psycholoog Björn.
Dé inspiratie voor zijn film Love was de autobiografische roman The Lonely City van Olivia Laing. Over een Engelse vrouw die voor een man naar New York verkast, maar de relatie eindigt abrupt. Toch blijft ze er een jaar wonen om haar eigen eenzaamheid in de grote stad te exploreren aan de hand van Edward Hopper, Andy Warhol en David Wojnarowicz.
David wie? De Zweedse regisseur Dag Johan Haugerud (61) spelt het voor ons uit in Venetië: Woj-na-row-wicz. Een in 1992 overleden aids-activist uit New York die over de homoseksuele cruise-cultuur van de jaren zeventig schreef. Haugerud: „Niet als verloren paradijs of zo, hij zag de duisternis en het gevaar. Maar ook de tederheid die Olivia Laing miste. Zij wenst op zeker moment dat hetero’s ook een plek hadden voor intimiteit met willekeurige mensen. Dat vind ik heel, heel interessant: wat de gay seksualiteit de hetero-gemeenschap aan positiefs kan bieden.”
Dag Johan Haugerud is een Noorse bibliothecaris en schrijver die in 2019 als filmmaker doorbrak met Barn. Haugeruds’ Love, in competitie in Venetië, is een deel uit een trilogie over liefde, seks en relaties. „Elke film staat op zich, maar ze zijn wel met elkaar verbonden. Het is een verrijking ze alledrie te zien.” Sex draaide februari 2024 op de Berlinale, Dreams deze winter ook op de Berlinale, waar hij de Gouden Beer won, de hoofdprijs. De jury beloonde Haugeruds open, semi-utopische blik op moderne relaties en de bedachtzame dialogen en monologen waarmee personages zichzelf en elkaar onthullen. Als een queer Ingmar Bergman zonder schuld of existentiële angst, merk ik tot Haugeruds afgrijzen op. „Door Bergman ben ik dus he-le-maal niet geïnspireerd. Wel door Éric Rohmer.”
In Sex heeft een heteroseksuele man een onverwachte homoseksuele ervaring, naar hij denkt zonder emotionele lading. Dreams, de beste van de drie en komende herfst in de bioscoop, gaat over puur, romantisch verlangen: een schoolmeisje beschrijft fijnzinnig haar amoureuze gevoelens voor een docente Frans in een dagboek dat niet lang geheim blijft. Love, eveneens prima, gaat over de link van liefde en zorgzaamheid.
Tor ontfermt zich in ‘Love’ over de oudere psycholoog Björn.
Het zijn films met een queer perspectief, zegt Haugerud. „Maar gay literatuur en films problematiseren homoseksualiteit vaak en ik benader het positief. Heb je het alleen over discriminatie en onbegrip bij het uit de kast komen, dan sijpelt het plezier en zelfvertrouwen bij je weg als homoseksueel persoon. Ik kies voor een omgeving waar het vanzelf spreekt, en dat is niet utopisch, veel mensen zijn nu zo.”
Love gaat over twee mensen die graag alleen zijn, maar op het punt staan zich toch te binden. Tor, een besnorde verpleger bij de afdeling urologie, ontmoet via Grindr mannen op de veerpont tussen Oslo en Nesodden. Niet louter om de seks, meer nog vanwege de rauwe, eerlijke gesprekken, legt hij zijn chef Marianne uit, een uroloog. Zij bezoekt Nesodden voor Ole, een geoloog met een diepe passie voor rotsen – hij kan ze horen zingen, zegt hij. Zij is gefascineerd door het tegendeel: onze weke onderbuik, plek van zoveel plezier en schaamte.
Marianne is huiverig zich aan Ole te binden vanwege mogelijke complicaties: zijn labiele ex woont vlakbij en zijn dochters zullen haar ongetwijfeld als boze stiefmoeder zien. Geïnspireerd door Tor experimenteert ze op de veerpont liever met onthechte seks: ze besluit te cruisen via Tinder. Tor ontfermt zich intussen over de oudere psycholoog Björn, die hem vertelt dat hij net uit de kast kwam, toen het HIV-virus opkwam en dat hij uit angst en schaamte van seks afzag.
Hetero’s lijken toch nog niet helemaal rijp voor cruisen, suggereer ik Haugerud in Venetië: Mariannes speelse, flirterige ontmoeting met een timmerman verzuurt als hij post-coïtaal vol schuld en verwijten schiet. Haugerud: „Nou ja, dat is zijn probleem, niet het hare. Marianne krijgt wat ze zoekt: een vluchtige ontmoeting om seks en een man die zich prachtig blootgeeft.”
Op zoek naar een warme vibe nam Haugerud Love in de zomer op, als de nachten in Oslo kort zijn en het licht dromerig is. „De visuele uitdaging is dat de film zo door dialoog wordt gedreven. Dan moet er iets gebeuren. Ik pas ervoor ze te laten roken, op de veerpont rondwandelen tijdens intieme gesprekken voelde ook onnatuurlijk. We zochten naar maximale visuele fluïditeit. Ook wilde ik ervoor waken sentimenteel te worden in Love. Hoewel: er is niks mis mee om emoties diep en heftig te voelen. Enfin, het hangt allemaal met elkaar samen.”
Love. Regie: Dag Johan Haugerud. Met: Andrea Bræin Hovig, Tayo Cittadella Jacobsen, Thomas Gullestad, Lars Jacob Holm, Marte Engebritsen. Lengte: 120 min.
De beste filmstukken interviews en recensies van de nieuwste films
Source: NRC