Griezelfilm In ‘Weapons’ is een hele schoolklas opeens verdwenen, de ouders verdenken juf Justine. Het zit net even anders in deze zeer vernuftige en perfect uitgevoerde griezelfilm.
Het plot van ‘Weapons’: klas 5 van de Maybrook-school blijkt op een ochtend spoorloos verdwenen, alleen pispaaltje Alex zit op zijn stoeltje.
‘Horror is nu heel interessant, want het is het enige genre met een redelijk filmbudget waarbij je in de bioscoop nog iets uitdagends, vreemds of nieuws kan beleven.”
Weapons. regie: Zach Cregger. Met: Josh Brolin, Julia Garner, Alden Ehrenreich, Cary Christopher, Benedict Wong. 128 min.
Regisseur Zach Cregger heeft een punt: tussen kleine kunstfilms en peperdure, bloedsaaie ‘blockbusters’ in valt er in de huidige bioscoop vrij weinig te beleven. En Zach Cregger maakt dat punt ook met zijn opmerkelijke Weapons, de opvolger van zijn veelgeprezen Barbarian uit 2022, waar een nachtje Airbnb in Detroit geleidelijk dieper, vreemder en enger wordt.
Cregger begint aan een filmscript zonder te weten hoe dat eindigt, zegt hij. Zijn plot ditmaal: klas 5 van de Maybrook-school blijkt op een ochtend spoorloos verdwenen, alleen pispaaltje Alex zit op zijn stoeltje. Als blijkt dat alle kinderen om 2.17 ‘s nachts uit het ouderlijk huis renden, de armen gespreid alsof ze vliegtuigje spelen, geven de ouders, rauwdouwer Archer (Josh Brolin) voorop, juf Justine (Julia Garner) de schuld. Zij marineert zich in wodka, zelfmedelijden en dronken seks met politieagent Paul (Alden Ehrenreich).
Meer kan ik niet vertellen, want de kracht Weapons is zijn onvoorspelbaarheid.
Het is een ingenieus estafetteplot waarin we door de tijd springen, terwijl we de zaken door steeds nieuwe ogen bekijken: Justine, Archer, Paul of Alex. Het geweldige plot moet de reden zijn geweest dat bona fide sterren als Josh Brolin – als charismatische grombeer – en Julia Garner – als nerveus opdondertje met stalen ruggengraat – zich tot horror lieten verleiden. Dat, en de reputatie van Zach Cregger. Hij was tien jaar lang verbannen naar tv na een afgrondelijke start – zijn lollig bedoelde Miss March werd in 2009 genomineerd voor de Sexist Pig Award. Recentelijk ontwikkelde hij zich tot een heuse filmauteur met herkenbare stem en stijl.
Still uit ‘Weapons’.
Cregger maakt geen arthousehorror waar griezelen een metafoor is voor een misstand, of een psychosociale verkenning, of een exploratie van moderne angst. De motieven van Weapons zijn vrij banaal: de rattenvanger van Hamelen, de heks van Hans en Grietje en het oeroude kwaad dat de Amerikaanse buitenwijk binnensluipt. Maar wat Cregger daarmee doet is erg knap en origineel. In twee uur – lang voor horror – gaat Cregger zich zelden te buiten aan gemakkelijke jump scares; hij houdt meer van claustrofobie, donkere kelders en angstige anticipatie - „Hello? Anybody home?” – waarbij je nekharen overeind gaan staan.
Als de ontknoping dan ook nog gruwelijk, bevredigend en onverwachts grappig is – zijn Barbarian liet het daar een beetje afweten – lijkt Cregger met Weapons de beste griezelfilm van 2025 te hebben afgeleverd.
De beste filmstukken interviews en recensies van de nieuwste films
Source: NRC