De voetbalfan voor het leven wil misschien ook wel na dat leven aan zijn club verbonden blijven. Steeds meer begraafplaatsen bieden die mogelijkheid. Zo ook het Bredase Zuylen, waar overleden NAC-supporters op een minivoetbalveld terechtkunnen.
is regioverslaggever Zuid-Nederland van de Volkskrant.
‘We hopen dat veel NAC-supporters hiervan gaan gebruikmaken’, speecht Eric Matijsen aan de rand van een minivoetbalveld op de Bredase begraafplaats Zuylen. ‘Hoe vreemd dat ook klinkt.’ Matijsen is marketingdirecteur van NAC Breda, de voetbalclub die is verweven met de Brabantse stad, compleet met supporters die het geel-zwart van NAC zo diep in hun hart hebben dat ze er ook mee verbonden willen blijven als dat hart niet meer klopt.
Ruim vier jaar geleden al konden nabestaanden van NAC-fans daarvoor terecht op de eeuwenoude begraafplaats. Maar het vaag belijnde grasveldje in een hoek van Zuylen, met ‘overdenkingsstoeltjes’ uit nota bene het stadion van RKC uit Waalwijk, was armetierig. Niet geschikt als laatste rustplaats, vonden de nabestaanden van NAC-supporters die het tijdelijke met het eeuwige hadden gewisseld.
Toch hebben sindsdien genoeg mensen hun geliefde voetbalclub betrokken bij hun laatste reis. ‘Ik heb minstens acht keer een uitvaart vanuit het stadion mede georganiseerd’, vertelt Gijs Kluft. Hij leidt Bureau Supporterszaken, dat de participatie van NAC-fans stimuleert. ‘Voor die mensen was NAC de sociale draad van hun bestaan.’
‘NAC is Breda’, zegt Karel Mul. Hij is lid van de Clubraad, die alle supporters van NAC vertegenwoordigt, en hij leidt met zijn broer een bedrijf in grafstenen. ‘Hier op Zuylen liggen minstens tien stenen waarop we het NAC-logo hebben gezet.’ Muls opa, François ‘Fanny’ Petit, speelde in het enige NAC-elftal dat ooit landskampioen werd, in 1921.
Ajax was in 1996 de eerste voetbalclub die inzag dat supporters behoefte hadden aan een eigen begraafplaats. Niet alleen als laatste rustplaats, maar ook als plek waar gelijkgestemden voetbalherinneringen konden ophalen. Daarvoor staat een van de dug-outs uit het legendarische stadion De Meer op het Ajax-herdenkingsveld in Westgaarde.
Feyenoordsupporters kregen achttien jaar later een hoek op de Rotterdamse Zuiderbegraafplaats, met gras uit De Kuip en op de hoeken vier meter hoge replica’s van de lichtmasten van het stadion. ‘Ze waken over de overleden Kameraden’, staat op de site van de supportersvereniging.
Ook supporters van onder meer FC Twente, FC Utrecht, SC Heerenveen, ADO Den Haag en De Graafschap kunnen na hun dood verbonden blijven aan hun club. Vaak kan de as van de overleden fan worden uitgestrooid over een op een voetbalveld lijkend deel van een begraafplaats, maar dat is in Breda juist niet de bedoeling, zegt Zuylen-directeur Roel Stapper.
Na de valse start in 2020 is het NAC-veldje dinsdag echt geopend, met een hoofdrol voor Hein van Poppel, de man die iedereen bij NAC heeft gekend. Van Poppel, overleden in 2015, was geen oud-speler of voormalige trainer, maar de ultieme vrijwilliger. Een foto van Van Poppel, als altijd in de weer met hoekvlaggen, die langs een spandoek ‘Hein = NAC’ loopt, behoort tot de canon van de club.
Van Poppels achterkleindochter opende het met witte stenen belijnde voetbalveld door twee cornervlaggen te plaatsen. Het NAC-logo vormt de middenstip, drie stoeltjes – dit keer uit het juiste stadion, het Rat Verlegh, genoemd naar het slinkse clubicoon Antoon Verlegh – staan aan de zijlijn. Vijf grote foto’s van supporters uit verschillende tijdvakken gelden als tribune. Zwarte zuilen met een gele band staan als spelers her en der op het veld.
In een daarvan zit de as van Van Poppel, in een andere die van Piet Gommers (1944-2024). ‘Hij staat linksback’, zegt zijn weduwe Marie-Louise Gommers-De Keijser, ‘maar het kan ook rechtsvoor zijn.’ Het was niet de uitgesproken wens van Gommers om op een NAC-veld zijn laatste rustplaats te vinden. ‘Hij had alzheimer’, zegt zijn vrouw, ‘maar onze dochters en ik weten zeker dat hij dit prachtig had gevonden. Hij was zijn hele leven voor NAC. Vlak voordat ze in mei vorig jaar promoveerden naar de eredivisie is hij overleden.’
Bij toeval kwam de 79-jarige Gommers-De Keijser erachter dat er in Breda zoiets bestond als een laatste rustplaats voor NAC-supporters. ‘Hij was pas de derde, maar vanaf nu zullen er wel meer volgen.’ Minstens vijf jaar zal Piet Gommers op het veld staan. ‘Ik wil er niet bij, zo’n grote fan van NAC ben ik niet. Maar ik wil wel met hem herenigd worden. Ik ben dat nu alvast aan het regelen.’
Niet iedereen is enthousiast over het nieuwe NAC-veld, merkte directeur Stapper. Vooral het aluminium rek waaraan de vijf historische foto’s hangen, bleek een waagstuk. Enkele grafstenen liggen er pal naast en niets daarop suggereert een band met NAC, laat staan een grote clubliefde.
Stapper stuurde vooraf een brief naar alle nabestaanden van geliefden die rondom het kleine voetbalveld begraven liggen. BN DeStem tekende de bezwaren van een van hen op, de 67-jarige Ad van Gils. Hij vond het hekwerk ‘not done op een begraafplaats’. ‘Als ik daar zou liggen, zou ik exploderen.’
Stapper kon Van Gils niet op andere gedachten brengen. De baas van de Bredase begraafplaats ziet elke dodenakker als een geschiedenisboek van de lokale gemeenschap. Zo ligt naast het 199 jaar oude Begraafpark Zuylen een militair ereveld met de resten van Poolse soldaten die gesneuveld zijn bij de bevrijding van Breda. ‘NAC’, verklaart Stapper, ‘hoort ook in dat geschiedenisboek.’
Luister hieronder naar onze podcast de Volkskrant Elke Dag. Kijk voor al onze podcasts op volkskrant.nl/podcasts.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant