Weinigen nemen ‘kleine Dima’ serieus: de 1 meter 63 lange Dmitri Medvedev is altijd de nummer twee geweest, zelfs toen hij president was van 2008 tot 2012. President Trump doet dat nu wel. Hij ‘herpositioneert’ Amerikaanse kernonderzeeërs na provocatieve uitspraken van de Rus.
Volgens The Atlantic is hij ‘een van de kinderachtigste en kwaadaardigste figuren van het Kremlin’, iemand om snel en makkelijk ruzie mee te krijgen. Hij kan bij vlagen zijn mond niet houden, zeker niet als zijn baas Poetin wordt aangevallen.
Toen Donald Trump de Russiche president Poetin vorige week een ultimatum stelde van tien dagen om een einde te maken aan de oorlog in Oekraïne, reageerde Medvedev op internet meteen op zijn eigen onverbloemde wijze: ‘Elk nieuw ultimatum is een dreigement en een stap dichterbij een oorlog.’ Daar reageerde Trump op, en vervolgens Medvedev weer.
Dat Trump zich door Medvedev uit de tent liet lokken, is opmerkelijk. Medvedev is niet zomaar iemand, maar hij is tegelijk ook niet het meest gevaarlijke lid van Poetins entourage. Hij is vice-voorzitter van de nationale veiligheidsraad, waarvan Poetin voorzitter is.
Medvedev was ook de president die Poetin in 2008 naar voren schoof toen hijzelf van de Grondwet geen derde ambtstermijn mocht doen. Poetin zelf werd destijds premier onder Medvedev, maar hij bleef de facto de baas.
Na vier jaar wisselden Poetin en Medvedev stuivertje: Poetin werd in 2012 weer president, en Medvedev werd zijn premier. Poetin is nog steeds president en Medvedev is via het premierschap doorgeschoven naar de veiligheidsraad, waarin zijn rol minder duidelijk omschreven is.
De buitenwereld zag in 2008 in Medvedev iemand die nooit deel had uitgemaakt van het partij-establishment, iemand die ‘liberaler’ was dan Poetin. Hij was zelfs fan van Pink Floyd en Deep Purple, meldde de BBC.
De wereld verwachtte een frisse wind en Medvedev beloofde modernisering van de economie en vernieuwende technologie. Hij zou van Moskou een internationaal financieel centrum maken.
Hij maakte uiteindelijk geen van zijn beloften waar, maar kreeg wel een tweede bijnaam: ‘nano-president’, een spottende verwijzing naar de technologische vernieuwende nanodeeltjes én naar zijn postuur.
Hij moet vroeger zelfs in democratie hebben geloofd, want de BBC heeft iets opgediept wat hij daar ooit over heeft gezegd: ‘We zijn ons er zeer van bewust dat niet één niet-democratische staat ooit werkelijk welvarend is geworden, en de reden daarvoor is simpel: vrijheid is beter dan niet-vrijheid.’
Dat vindt Medvedev allang niet meer. Hij geldt al jaren als de man van harde, compromisloze teksten die hij te pas en te onpas naar buiten brengt. Volgens critici probeert hij met harde standpunten in het gevlij te komen bij Poetin en bij de haviken in het Kremlin.
Buiten Rusland neemt niemand zijn woorden echter al te serieus. The Atlantic noemt hem een ‘Kremlin-trol’, een makkelijk internetdoelwit voor Trump en ongevaarlijk.
Medvedev herinnert de wereld er eens in de zoveel tijd aan dat Rusland ondanks alles nog altijd een kernmacht is die uiteindelijk nucleaire wapens kan inzetten, maar afgelopen week tergde Trump hem tot nog dreigendere uitspraken.
Medvedevs opmerking dat elk ultimatum Rusland een stapje dichter bij een oorlog brengt, zette Trump ertoe aan om donderdag ongenuanceerd terug te waarschuwen: ‘De mislukte president van Rusland, die denkt dat hij nog steeds president is, moet op zijn woorden passen. Hij begeeft zich op zeer gevaarlijk terrein.’ Medvedev riposteerde luttele uren later dat Trump maar eens goed moet kijken naar de televisieserie The Walking Dead, waarin de wereld is veranderd in een apocalyptische woestenij.
Medvedev verwijst ook naar de tijd van de Sovjet-Unie, en naar het ultieme nucleaire wapen ‘dode hand’ dat destijds is ontwikkeld en misschien nog steeds bestaat: een doomsday machine die de hele wereld kan vernietigen (en die onsterfelijk is gemaakt in de speelfilm Dr Strangelove). ‘Dode Hand’ is een systeem dat automatisch alle Russische kernraketten tegelijk kan lanceren, zelfs als het Kremlin is verwoest en de hele Russische leiding is gedood.
Het verspreiden van dergelijke teksten onderstreept zijn rol in het Kremlin: hij is de hond die blaft, maar niet bijt. Maar nu Trump nucleaire onderzeeërs herpositioneert naar ‘de juiste regio’s’ met hetzelfde gemak waarmee hij zijn berichten op internet plaatst, dreigen zelfs de woorden van Medvedev hun onschuld te verliezen.
Luister hieronder naar onze nieuwspodcast de Volkskrant Elke Dag. Kijk voor al onze podcasts op volkskrant.nl/podcasts.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant