Topzwemster Milou van Wijk (20) overwon in haar jeugd veel gezondheidsproblemen vanwege een zeldzaam groeisyndroom. De 1,94 meter lange sprinter voelt zich nu sterker dan ooit en rammelt aan de poort van de wereldtop. ‘Ik zit lekker in m’n vel.’
schrijft voor de Volkskrant over zwemmen, hockey en golf.
In haar jeugd was topzwemster Milou van Wijk vaker in het ziekenhuis te vinden dan in de schoolbanken. Ze werd geboren met een zeldzaam groeisyndroom, kreeg nierkanker en scoliose en heeft een asymmetrisch lichaam. Haar moeilijke kinderjaren, waarin ze ook werd gepest, hebben haar gevormd tot de persoonlijkheid die ze nu is. De zwemster staat vol zelfvertrouwen in het leven. ‘Ik had destijds niet voor mogelijk gehouden dat ik me later fysiek en mentaal zo sterk zou voelen.’
Met haar wonderlijke levensverhaal hoopt de 20-jarige Van Wijk anderen te inspireren. Ze wil vooral kinderen laten inzien dat er veel meer mogelijk is dan ze denken. ‘Ook al ben je misschien anders dan anderen en zit het leven soms tegen: als je genoeg motivatie en discipline hebt, kun je heel ver komen.’
De 1,94 meter lange Van Wijk is in topvorm afgereisd naar de WK in Singapore. Eind juni won ze driemaal goud op de EK tot 23 jaar. Op de WK beleefde ze donderdag een mooie primeur door zich ternauwernood (in een tijd van 53,51 seconden) te plaatsen voor de finale op de 100 meter vrije slag vrijdag. Marrit Steenbergen zwom in de halve finales de snelste tijd (52,81). ‘Geweldig dat ik de finale heb gehaald’, aldus Van Wijk bij de NOS. ‘Ik ga ervan genieten.’ Vanaf zaterdag komt ze in actie op haar lievelingsnummer, de 50 vrij.
De afgelopen jaren heeft Van Wijk een stormachtige ontwikkeling doorgemaakt. Het bedeesde meisje uit Zwijndrecht, dat op 15-jarige leeftijd in Amsterdam kwam trainen en op zichzelf ging wonen, is uitgegroeid tot een topzwemster die weet wat ze wil. Van Wijk, nog altijd trainend in Amsterdam bij talentencoach Kees Robbertsen, schroomt niet om over haar gecompliceerde jongere jaren te praten. Ze wil er evenwel geen drama van maken.
‘Mijn jeugd was gewoon wat minder, maar dat ligt nu achter me’, zei ze kort voor vertrek naar Azië. ‘Ik zit lekker in m’n vel. Ik heb het naar mijn zin in de nationale ploeg en het zwemmen gaat hartstikke goed.’
Milou van Wijk is nog een baby als haar ouders constateren dat haar rechterbeen langer is dan haar linkerbeen. Na onderzoek in het ziekenhuis blijkt dat haar asymmetrische lichaam verband houdt met het groeisyndroom Beckwith-Wiedemann, in de volksmond reuzengroei genoemd. Kinderen met deze aandoening groeien niet alleen veel sneller, ze hebben ook een verhoogd risico op nierkanker.
Bij de jonge Milou wordt op 2-jarige leeftijd een zogenoemde Wilms-tumor in haar nier aangetroffen waarna een operatie en chemokuren volgen. Na jarenlange controles wordt ze op haar 11de schoon verklaard.
De medische problemen zijn hiermee niet voorbij. Op jonge leeftijd heeft Van Wijk tevens de diagnose scoliose gekregen; een verkromming van de wervelkolom. ‘Hierdoor heb ik anderhalf jaar lang een korset moeten dragen’, zegt Van Wijk. ‘Dat was heel erg pijnlijk. Ik was in die tijd net begonnen met wedstrijdzwemmen. Alleen tijdens het zwemmen mocht ik mijn korset af, verder droeg ik het dag en nacht.’
Het is ‘ziekenhuis in, ziekenhuis uit’ voor de jonge Milou. Ze ondergaat in deze periode ook nog een knieoperatie om het beenlengteverschil iets te verkleinen. Door dit alles mist ze veel lessen op school, heeft ze weinig vrienden en wordt ze gepest om haar lengte. Op de basisschool meet ze 184 centimeter. ‘Uiteindelijk heeft die periode me gevormd tot wie ik nu ben en hoe ik in het leven sta’, zegt Van Wijk.
Even tien jaar terug in de tijd. Het is zomervakantie als Milous vader op tv naar de WK zwemmen van 2015 kijkt. Tot verrassing van Ab van Wijk komt Milou steeds vaker naast hem zitten. Samen zien vader en dochter hoe Ranomi Kromowidjojo naar een zilveren medaille op de 50 meter vrije slag snelt. ‘Ik was 10 jaar oud en dacht: hé, zwemmen is een leuke sport. Dat ik daar niet eerder aan gedacht heb.’
Van Wijk was op dat moment net gestopt met basketbal. Gezien haar lengte leek dat een ideale sport, maar om de haverklap brak ze een vinger of een arm, waardoor de lol er snel vanaf ging. ‘Ik vertelde tegen mijn artsen in het ziekenhuis dat ik wilde gaan zwemmen en dat vonden ze vanwege mijn scoliose een heel goed idee.’
Haar keuze voor de zwemsport bleek op vele fronten een ‘match made in heaven’. ‘In het water kon ik in die moeilijke periode echt mijn ei kwijt. Je bent zo geconcentreerd bezig met je zwemslag en het tellen van de banen dat je alles vergeet wat er buiten het bad gaande is. Voor mij vormde het zwemmen een heel goede afleiding.’
Ook merkte Van Wijk dat een individuele sport veel beter past bij haar persoonlijkheid. ‘Ik vind het fijn om zelf de touwtjes in handen te hebben. Je moet in het zwemmen veel discipline hebben, hard werken en als het niet lukt kun je alleen jezelf de schuld geven.’ Fysiek gaat het ook snel de goede kant op. Uiteindelijk hoeft ze niet geopereerd te worden aan scoliose.
Door haar lengte, kracht en watergevoel wist Van Wijk al snel het niveau van vereniging De Devel in Zwijndrecht te ontstijgen. Via MNC Dordrecht en het Opleidingscentrum Zwemmen in Den Haag maakt ze kort voor haar 16de verjaardag de overstap naar Amsterdam.
Zwemcoach Kees Robbertsen zag haar binnenkomen als een introvert meisje dat even de tijd nodig had om haar plek in de trainingsgroep te vinden. Haar potentie stond buiten kijf. ‘Milou viel op door haar postuur en ze had goede resultaten behaald op het jeugd-NK. Ze is relatief laat met zwemmen begonnen (op haar 10de, red.) en in het begin was ze nog niet echt goed belastbaar. Ze had de nodige fysieke issues, maar langzaam wist ze de aansluiting te maken.’
Van Wijk: ‘Toen ik op m’n 15de bij Kees kwam trainen, had ik veel kracht en explosiviteit, maar totaal geen duurvermogen. Daar hebben we de afgelopen jaren veel tijd in geïnvesteerd en dat heeft goed uitgepakt.’
Inmiddels is de 20-jarige topzwemster al enige tijd zo goed als volledig belastbaar. ‘Af en toe heb ik nog mijn momentjes met knie- of schouderproblemen. In het najaar van 2023 ben ik geopereerd aan mijn schouder; dat had met mijn hypermobiliteit te maken.’ Hierdoor was Van Wijk in het olympisch seizoen niet op tijd in topvorm om zich te plaatsen voor de Spelen van Parijs. Ze viel als laatste af voor de estafetteploeg.
Na deze bittere pil zette ze de knop snel om en begon ze extra vroeg aan het nieuwe seizoen. Van Wijk plaatste zich met gemak voor de WK kortebaan in Boedapest eind 2024 en dit voorjaar haalde ze flinke happen van haar persoonlijke records af op de 50 vrij (24,23) en 100 vrij (53,18) in het 50-meterbad. Op de WK langebaan in Singapore debuteert ze op deze individuele afstanden.
Vanaf zaterdag mag Van Wijk op haar favoriete afstand, de 50 vrij, laten zien wat ze in haar mars heeft. Tien jaar nadat ze als jong meisje Ranomi Kromowidjojo op de WK naar eremetaal zag zwemmen, stapt ze nu zelf, te midden van mondiale topzwemmers, op het startblok. ‘Wie had dat kunnen bedenken? Het leven is echt mooi.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant