De Volkskrant volgt drie migranten in hun dagelijks bestaan. Hoe vinden ze hun weg in Nederland, hoe ziet hun leven eruit en wat zijn hun verwachtingen? Deze week: net als veel arbeidsmigranten keert Ioana Neicu voor de vakantie terug naar Roemenië.
is economieredacteur. Ze is specialist arbeidsmarkt en sociale zekerheid.
Naam: Ioana Neicu
Leeftijd: 21
Komt uit: Potelu, Roemenie
Verblijfplaats / woont in: Putte
Beroep: tomatendraaier
In Nederland sinds: januari 2024
‘Meer olie!’ De keuken van arbeidsmigrant Ioana Neicu (21) lijkt deze dinsdagavond wel het decor van Heel Holland Bakt. Terwijl op het fornuis twee pannen staan te pruttelen, krijgt Ioana de instructie om de zalmmoten in de oven te doen − dáár naast de aardappels en worteltjes op de bakplaat. De Roemeense doet het zonder mokken, want het is niet zomaar iemand die de opdrachten geeft, het is haar beste vriendin én ‘meesterchef’ Ionela (21).
En het is ook niet zomaar een maaltijd die ze bereiden, maar een van de laatste samen in dit huis. Over drie dagen vertrekt Ioana naar Roemenië. Net als duizenden arbeidsmigranten in Nederland gaat ze deze zomervakantie op familiebezoek. Haar gedeelde slaapkamer in het Noord-Brabantse grensdorp Putte heeft ze al opgezegd: de 130 euro aan huur, gas, water, licht en servicekosten die ze er wekelijks voor neertelt, kan ze de komende zes weken beter gebruiken.
Het betekent dat de Roemeense, als ze half september weer terug is, waarschijnlijk op zoek moet naar een nieuw onderkomen via haar uitzendbureau NLJobs. ‘Enerzijds ben ik blij dat ik bijna vertrek, want ik kon de afgelopen dagen alleen nog maar aan thuis denken’, zegt Ioana terwijl ze de champignons op de bakplaat één voor één omdraait met een vork. ‘Maar ik vind het ook heel moeilijk om te gaan.’
De reden daarvoor staat naast haar in een pan bolognesesaus te roeren: vriendin Ionela. Net als Ioana komt ze uit Roemenië, en net als Ioana werkt ze als tomatendraaier in de kas − waar ze elkaar vorig jaar hebben ontmoet. Dat was overigens geen vriendschap op het eerste gezicht, vertelt Ionela met een knipoog. ‘Haar hoofd stond me helemaal niet aan.’ ‘Daar kon ik toch niks aan doen’, verdedigt Ioana zich. ‘Het was een maandag.’
Ondanks de valse start schoot Ionela te hulp toen Ioana enkele dagen later haar lunch was vergeten. De Roemeense kreeg een croissant toegeschoven en ze raakten aan de praat. Daar zijn ze sindsdien niet meer mee opgehouden. Vanaf het begin van hun werkdag om 6 uur ‘s ochtends, tot het einde ervan om half 5 ’s middags hangen ze met elkaar aan de telefoon − elk in hun eigen gedeelte van de tomatenkas − met één oortje in hun oren.
Waar hun gesprekken over gaan? Een samenzweerderige blik over het aanrecht, gevolgd door besmuikt gegiechel. ‘Over alles: jongens, het leven, mensen’, lacht Ioana. ‘We vertellen elkaar de grootste onzinverhalen. Dan zegt Ionela: als ik de baas van deze kas zou zijn, zou ik je direct ontslaan. En dan zeg ik: als ík hier de baas zou zijn zou ik joú direct ontslaan.’ De vriendinnen proesten het uit.
Naast collega’s werden Ioana en Ionela ook al snel huisgenoten. Net als 66 procent van de arbeidsmigranten in Nederland huren zij een woning via hun uitzendbureau – dat daarvoor weer samenwerkt met een vastgoedpartij. Het afgelopen jaar zagen ze meerdere huisvestingslocaties van binnen, ze verhuisden van Rilland naar Putte, van Putte naar Essen en van Essen naar Putte, maar nergens hadden ze het zo fijn als op deze verkamerde bovenverdieping nabij het centrum van Putte.
Hier delen ze de woonkamer, badkamer en keuken met drie landgenoten. Haar slaapkamer deelt Ioana met een andere Roemeense en Ionela met haar vriend Denis, die ze kent via Facebook. ‘De zondagen zijn het leukste’, vertelt Ioana terwijl ze een blik in de loeihete oven werpt. ‘Dan zijn we vrij en zit Denis vaak Fifa te spelen in de woonkamer, dan sleep ik mijn matras naar Ionela en liggen we de hele dag te kletsen.’
Toen Ioana anderhalf jaar geleden met een minibusje haar geboorteplaats Potelu verliet, had ze nooit verwacht dat ze hier in Nederland zo van iemand zou gaan houden als van Ionela. Maar ver van huis worden vrienden blijkbaar al snel als familie.
Dat betekent overigens niet dat Ioana er niet naar uitkijkt om haar echte familie weer te zien. Ze staat te popelen om in hetzelfde minibusje te stappen om de 2.000 kilometer tussen Potelu en Putte omgekeerd af te leggen. Helemaal omdat haar neefje elk moment geboren kan worden. ‘Ik kan niet wachten om hem te ontmoeten’, glundert de Roemeense. ‘En ik ga natuurlijk heel goed voor mijn zus zorgen, want zij woont bij mijn ouders in huis.’
Ondertussen hoeft ze Ionela mogelijk niet de hele vakantie te missen. Over twee weken gaat ook zij op familiebezoek in haar Roemeense geboorteplaats Iasi, 500 kilometer van Ioana’s dorp vandaan. ‘We hopen dat we elkaar daar kunnen ontmoeten’, zegt Ioana. Dan met een plagerige knipoog: ‘En ik heb beloofd dat ik wat vaker zal bellen, want vorige zomer vond ze dat ik dat te weinig deed.’
Bovendien hebben de vriendinnen nog een list bedacht voor als hun vakantie ten einde is: ze willen half september samen vanuit Roemenië weer terug naar Nederland reizen. ‘Misschien lukt het dan om weer met elkaar in een huis te worden ingedeeld.’ En mocht dat onverhoopt niet slagen, dan heeft Ioana in ieder geval van Ionela geleerd hoe ze een goede maaltijd voor zichzelf maakt.
Over deze serie
De Volkskrant volgt drie migranten in hun dagelijks bestaan. Hoe vinden ze hun weg in Nederland, hoe ziet hun leven eruit en wat zijn hun verwachtingen? Alle afleveringen vindt u hier.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant