Lorena Wiebes won de vierde etappe van de Tour de France Femmes, de op een na snelste etappe in de geschiedenis van de tour. Opnieuw ging een aantal rensters onderuit. Moet er niet meer worden gedaan aan de veiligheid?
schrijft voor de Volkskrant over wielrennen en Formule 1.
Ze had de dag overleefd. Het was opnieuw een spannende etappe, met een hectische finale waarbij het peloton op volle snelheid naar de finish in Poitiers vloog. En dus was Demi Vollering vooral opgelucht dat ze de op een na snelste etappe in de geschiedenis van de Tour de France Femmes, die opnieuw door Lorena Wiebes in de sprint werd gewonnen, goed was doorgekomen.
Een dag eerder was Vollering in de finale van de derde etappe nog hard ten val gekomen en was het de vraag of de topfavoriet voor de eindzege nog wel door zou kunnen gaan.
Verschillende rensters probeerden op hoge snelheid in de binnenbocht op te schuiven. Ze raakten elkaar en door het domino-effect werd ook de kopvrouw van FDJ-Suez van haar fiets geknald. De 28-jarige Vollering was onder meer op haar hoofd gevallen en werd meerdere keren getest op een hersenschudding.
Het was niet de eerste valpartij deze Tour. Nog voor de vierde editie van de Tour de France Femmes officieel was begonnen, gingen al de eerste rensters tegen de grond nadat ze tegen verkeersmeubilair – dat niet duidelijk was aangegeven – waren aangereden. Even later viel er opnieuw een grote groep rensters nadat ze na een snelle afdaling in een versmalde bocht een brug over moesten. Een paar dagen later was er een valpartij wegens passerende motoren die ineens vaart minderen.
Dat valpartijen onlosmakelijk verbonden zijn aan de sport, weet het peloton. Toch klinkt er ook commentaar op het parcours, en daarmee de organisatie. Het is voor een grote groep, zeker in gestreste finales, moeilijk om gevaarlijke punten als scherpe bochten, rotondes, versmallingen en bruggen als geheel veilig door te komen.
Bij de mannen ziet parcoursbouwer Thierry Gouvenou in de toegenomen snelheid een oorzaak van de onveiligheid in het peloton. Ook de vrouwen komen dit jaar in de buurt van de snelste etappes ooit. Met een gemiddelde van 45 kilometer per uur waren de laatste twee etappes de op eenn en twee na snelste in de geschiedenis van de Tour de France Femmes.
‘Als je het mij vraagt, is het belangrijkste nu dat we iets doen aan de snelheid van het peloton’, vertelde Gouvenou twee weken geleden aan het Algemeen Dagblad. ‘Die is de afgelopen jaren flink toegenomen en ik denk dat we de grens hebben bereikt. Een hogere snelheid betekent grotere risico’s. Het tempo waarop er wordt gereden is niet meer geschikt voor de wegen.’
Dinsdagochtend werd duidelijk dat Vollering, ondanks pijn aan haar knieën, bil en rug, door kon gaan. Voor de start van de vierde etappe stond Vollering voor twee vragen de pers te woord. ‘Ik heb gelukkig goed geslapen, dat is positief. Het was een flinke klap, ook op mijn hoofd. Maar alles is goed gecheckt’, vertelde ze onder meer voor de camera van de NOS.
Haar gedachten gingen naar die valpartij in de Tour van vorig jaar. Destijds kwam Vollering in de finale van de vijfde etappe hard tegen de grond. Haar ploeggenoten zagen haar niet liggen en fietsen door. Dat kostte Vollering twee minuten en ook de gele trui. Achteraf werd duidelijk dat ze met een gebroken stuitje had rondgereden. Maandag verloor ze vanwege de vijf-kilometerregel geen tijd.
Ook in de vierde etappe van Saumur naar Poitiers ging het dinsdag mis. Onder meer de Nederlandse Nienke Vinke (Team Picnic PostNL) en de Belgische Julie van de Velde (AG Insurance-Soudal Team) gingen na een rotonde onderuit. Even later in de finale viel ook Kristen Faulkner (EF Education-Otly).
En dit waren vier relatief vlakke etappes. De komende vijf dagen trekt het peloton de bergen in en staan er onder meer twee finishes na een afdaling te wachten. Bij de mannen werd dat dit jaar wegens veiligheidsredenen niet gedaan. Moet er dan niet meer worden gedaan aan de veiligheid?
FDJ-manager Stephen Delcourt ziet dat anders. Hij vertelde aan onder meer Sporza dat de valpartij van Vollering niet de fout was van organisator ASO, maar van de rensters. ‘De mentaliteit van sommige teams is niet normaal. Er is een gebrek aan respect in het peloton. Er wordt met mensenlevens gespeeld. Demi wil vooraan zitten, maar ze snijden haar voortdurend de pas af.’
Daar was onder meer Marianne Vos, dinsdag opnieuw tweede en nog steeds in het geel, het niet mee eens. ‘Het is de Tour de France en iedereen wil vooraan rijden. Het is behoorlijk chaotisch, vooral in zo'n sprint finish, en als je met hoge snelheid de stad binnenrijdt. Maar ik denk niet dat het echt om respect gaat als iedereen om elke centimeter vecht. Het zijn de renners die vechten om de positie die het gevaarlijk maken.’
Vos: ‘Het is gewoon een sport waarin je moet vechten voor je positie. Natuurlijk is het fijn als mensen dit op een goede en eerlijke manier doen en ruimte laten, maar je weet dat dit soort dingen helaas ook kunnen gebeuren.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant