Toch even slikken voor onze beroepsgroep, toen opiniemaker Lale Gül een collega-televisierecensent van NRC donderdagavond bij De oranjezomer verweet een klimaat te creëren waarin mensen als Pim Fortuyn kunnen worden vermoord.
Aanleiding was een kritische tv-recensie over een discussie over migratie bij De oranjezomer, waarin Gül en tafelgenoten zouden zijn beschuldigd van het ontmenselijken van moslims. Gül was ‘geraakt’: ‘Dit is de reden waarom Fortuyn ooit is vermoord.’
Ik kijk dus wel uit om hier verder nog een plasje over te doen: iedereen weet dat tv-recensenten in de kern allemaal moordenaars met een afstandsbediening zijn.
Over de auteur
Alex Mazereeuw schrijft voor de Volkskrant over film en televisie en is eens in de vijf weken tv-recensent.
Een paar jaar geleden schreef ik over Hlf8, een fascinerend talkshowexperiment dat zo’n beetje elke expertisedrang overboord gooide om zo veel mogelijk gepeperde meningen over tafel te smijten. Inmiddels kunnen we concluderen dat alles zo’n beetje Hlf8 is geworden, aangewakkerd door allround meningenmensjes die de peper verkiezen boven de uitleg, met Oranjezomer-veteranen als Victor Vlam en Chris Woerts als belangrijkste afgevaardigden.
Dat beperkt zich overigens niet alleen tot de commerciële studio’s: bij Goedenavond Nederland werden we donderdagavond bijvoorbeeld getrakteerd op de mening van Ilja Gort over het idee om NS-medewerkers wapenstokken te geven wegens toegenomen agressie in de trein: ‘Een wapenstok is veel te licht. Minimaal een taser, en alles wat zwaarder is, ook goed.’
Ironisch genoeg buitelde iedereen vervolgens over elkaar heen om te benadrukken dat dit land op drift is: waarom kunnen mensen in godsnaam niet een beetje normaler doen tegen elkaar?
En toen was daar Europa-correspondent Stefan de Vries, die beweerde dat de maatschappij volgens de statistieken juist minder hard wordt. ‘In dit soort programma’s lijkt het alsof Nederland heel gevaarlijk aan het worden is, maar je moet niet overdrijven.’
In Vlammend, Gortend en Woertsend Nederland is het inmiddels schrikken van zo veel nuance. Het zegt veel over het moderne tv-landschap, een landschap waarin talkshowstudio’s vooral kakelhokken zijn: studio’s vol doorgefokte, met meningenvlees vetgemeste ganzen om de foie gras van de dag te worden, in een permanente race richting de ophefkop. Expertise is bijzaak, het gaat om de pepertjes.
Neem het ze maar eens kwalijk, de meningenmensjes hebben het medialandschap simpelweg verdomd goed uitgevogeld: gepeperde mening betekent ophef betekent talkshowuitnodiging betekent nieuwe gepeperde mening betekent nieuwe ophef betekent nieuwe talkshowuitnodiging, waarna de vicieuze cirkel nooit meer stopt, en alles steeds extremer moet, omdat je anders Mediacourant of Shownieuws niet meer haalt.
In dat licht zou dit stukje ook veel extremer moeten, en moet ik types als Woerts uitmaken voor schreeuwende sukkels, maar zoiets zou ik natuurlijk nóóit doen.
Wat in ieder geval een beetje zou helpen, is wat vaker een Stefan de Vries toe te laten in het kakelhok, een type sidekick dat wél een goed afgestelde kakelmeter heeft, en af en toe eens op een nuanceknop kan drukken. Het zal wel bij wensdenken blijven.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant