Schaamden we ons maar wat meer voor ons gedrag dan voor ons lichaam, dacht ik toen ik vrijdag in Het Parool het verhaal las van onderzoeksjournalist Tahrim Ramdjan over het Amsterdamse Saints & Stars. Dat is een sportschoolketen waar rijke Randstedelingen 189 euro per maand betalen om te kunnen ‘holy shredden’, een work-out die ervoor zorgt dat je lichaam perfect past bij het schoonheidsideaal van deze tijd.
De kleedkamers (ook wel: ‘beautystations’) zijn er uitgerust met conditioner van het merk Leif (plusminus 33 euro per halve liter), op de spiegels staan motiverende spreuken als ‘this is greatness, this is mastery’, en voor wie na het sporten nog dorst heeft, is daar bijvoorbeeld de ‘healing legend’-smoothie met açaibessen en pindakaas à 7 euro per stuk.
Over de auteur
Jarl van der Ploeg is journalist en columnist voor de Volkskrant. Hij werkte eerder als correspondent in Italië. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
In deze hoofdstedelijke tempel voor ijdelheid hebben de mannen imponerende bicepsen, de vrouwen vaak astronomische rondingen en, zo ontdekte Het Parool, de schoonmakers geen rechten.
Sinds maart werden bij de vier filialen minstens 23 schoonmakers uit de Filipijnen en Indonesië gebruikt als moderne slaven. Hoewel hun een 40-urige werkweek met een maandsalaris van 2.500 euro was beloofd, inclusief 21 vakantiedagen en een werkvisum, moesten ze in de praktijk bij aankomst hun paspoort inleveren, sliepen ze op matrassen die ze moesten delen met anderen en draaiden ze werkdagen van soms wel zeventien uur.
Tijdens die werkdagen werden ze bovendien afgebeuld, zowel fysiek als mentaal. Ze moesten sauna’s dweilen terwijl die nog aanstonden op 80 graden Celsius. Sommigen werden geslagen als de baas vond dat ze hun werk niet goed deden. Hun salarissen werden hoogstens deels betaald, en niemand kreeg een werkvisum.
Het zijn WK in Qatar-achtige misstanden, midden in onze hoofdstad – het zoveelste bewijs dat moderne slavernij niet alleen plaatsvindt in Libië en Zuid-Italië, maar ook recht onder onze neus, over de ruggen van mensen die de spiegels schoonmaken waarin wij onszelf bewonderen.
Zo’n 80 procent van de glastuinbouw in het Westland, het donkere hart van Holland, is afhankelijk van arbeidsmigranten, van wie ongeveer een derde nergens staat geregistreerd. Dezelfde percentages gelden in ’s lands slachterijen, en in de distributiecentra waar onze pakjes worden gesorteerd is gemiddeld 70 procent van het personeel arbeidsmigrant.
Dan zijn er nog de maaltijdbezorgers en de stukadoors, de schoonmakers en prostituees – allemaal mensen die veel meer van het leven hadden verwacht, maar het moeten doen met werk waar wij geen zin in hebben, omdat het te zwaar is of te smerig. Ze houden onze economie draaiende, en in ruil daarvoor kijken wij weg wanneer moderne slavendrijvers ze wegstoppen in verwaarloosde appartementen.
Ze verdienen bar weinig, hun werkgevers des te meer. Zo zijn in Nederland ruim 22 duizend uitzendbureaus actief die arbeidsmigranten tewerkstellen. Het bekendste was jarenlang van Quote-500 miljonair Frank van Gool, tevens royaal donateur van de VVD.
Vlak voor het zomerreces stemde een Kamermeerderheid, waaronder diezelfde VVD, voor het strafbaar stellen van illegaliteit. Omdat die asielwet begin september door de Eerste Kamer wordt behandeld, zal dat thema ongetwijfeld de aanstaande verkiezingscampagne bepalen.
Dat betekent dat in iedere kerk waar weleens een bord soep wordt geserveerd opnieuw de vraag klinkt of het niet schandalig is dat burgers in een beschaafd land als Nederland geen mensen zonder verblijfsvergunning meer mogen helpen.
Dat is een belangrijke vraag, waarop het antwoord uiteraard ja is. Net als op de vraag of het niet schandalig is dat burgers in een beschaafd land als Nederland zich zo verschrikkelijk vaak laten helpen door mensen zonder verblijfsvergunning.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns