is socioloog en columnist van de Volkskrant.
Het was een weerzinwekkend vraaggesprek, afgelopen zaterdag met de Algerijns-Franse Houria Bouteldja – de mensenhaat spatte van de pagina’s. Gelukkig kreeg ze dinsdag op deze pagina’s van Alan Mukriani al een grondig weerwoord.
De mogelijke winst van het interview is dat deze aan de weg timmerende islampropagandiste zich zelf ontmaskerde als ten diepste inhumaan. Neem zo’n naargeestige bewering als dat ‘veel Joden aanschurken tegen de witte elite om zo mee te profiteren van de macht’. Veel niet-Joden niet soms?
Nuttig is ook dat opnieuw bleek hoezeer extreemlinks en -rechts elkaar vinden in hun afkeer van feministen en liberaal-democratische waarden. Zoals de antikolonialistische en -kapitalistische kretologie bij Bouteldja-fan en Bij1-ideoloog Willem Schinkel gladjes samengaat met liefde voor Poetin, zo combineert zijzelf die kretologie moeiteloos met de islam. Zonder ook maar een woord vuil te maken aan de islamitische staten waar demonstranten publiekelijk worden opgehangen of vrouwen niet zonder man het huis uit mogen, noemt ze dat reactionaire geloof ‘onze gemeenschap’.
Geen term valt in het interview zo vaak als ‘islamofobie’.
Wat is een fobie? Volgens de internationale psychiatrische diagnostiek een ‘intense en irrationele angst voor een bepaald object of een bepaalde situatie’. Je kunt fobisch zijn voor dingen en situaties die rationeel bezien ongevaarlijk zijn (spinnen, liften) maar de patiënt niettemin de fysieke effecten bezorgen van hevige angst, zoals zweten, trillen, diarree en hartkloppingen.
Wie islamcritici ‘islamofoob’ noemt zet hen dus weg als geesteszieken die behandeling behoeven en impliceert dat vrees voor deze religie niet rationeel kan zijn. Maar overtuigingen bestrijd je met argumenten en feiten, niet door tegenstanders psychisch gestoord te verklaren. Meermalen heb ik de r.-k kerk een criminele organisatie genoemd; niemand verklaarde mij roomsofoob, evenmin heten SGP-haters christofoob.
Religiekritiek behoort tot de beschaving. Zonder godsdienstcritici dachten we nog dat de zon om de aarde draait. Maar dankzij de newspeak ‘islamofobie’ – helaas ook kritiekloos gebezigd door politici, wetenschappers en journalisten – is kritiek op de islam gaan tellen als racisme. Dat is een misvatting. Moslims hebben geen kleur, zij hebben een geloof en dat is heel iets anders. Racisme beoordeelt, net als seksisme, mensen als superieur of inferieur op grond van aangeboren fysieke kenmerken waaraan een persoon niets kan doen en die zijn handelen, denken of voelen niet bepalen. Religie daarentegen is een kwestie van keuze en verantwoordelijkheid. Zoals je je tot een geloof kunt bekeren, zo kun je het verwerpen.
Over onze columns
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Bouteldja ontleent haar wijsheden over de uitbuiting van de niet-westerse wereld aan het marxisme-leninisme en overeenkomstig die leer ziet zij mensen niet als individu maar als sociale categorie. Klasse als bron van onderdrukking mag dan zijn vervangen door kleur en islam, de autoritaire, hautaine toon tegenover vrouwen is gebleven. Waar de 19de- en 20ste-eeuwse arbeidersbeweging arbeidersvrouwen hekelde die streden tegen huwelijkse rechteloosheid en arbeidsverboden, hekelt Bouteldja moslima’s die zich verzetten tegen onderdrukking door geloofsgenoten.
Waar Europese vrouwen tijdens beide feministische golven werd voorgehouden dat strijd tussen de seksen de klassenstrijd ondermijnt, hadden de moedige moslima’s van de beweging Ni putes ni soumises zich in 2002 niet mogen keren tegen het huiselijk geweld en de verkrachtingscultuur van Arabische mannen in de banlieus. De strijd tegen ‘islamofobie’ gaat voor; wie de vrouwenhaat van moslims of zwarte mannen aan de kaak stelt is een racist.
Bouteldja’s verdeling van de wereld in ‘zwarten’ en ‘witten’ is een kwaadaardige vervalsing van de werkelijkheid. Kijk om je heen (Oekraïne-Rusland; de oorlogen in Afrika) en je ziet dat ‘zwart’ en ‘wit’ elkaar niet harder bestrijden dan ‘zwarten’ en ‘witten’ onderling. Maar met deze redenering ga ik al mee in wat ik als liberale feminist verwerpelijk acht: de reductie van mensen tot hun huidskleur. Net zoals ik mannen en vrouwen niet collectief goed of slecht acht, aangezien niet geslachtsdelen maar hart en hersens bepalen of iemand deugt, zal ik mij altijd verzetten tegen de tweedeling van de wereld in ‘zwart’ versus ‘wit’.
Schaamteloos eigent Bouteldja zich het recht toe te spreken namens moslimvrouwen. Maar hun lot laat haar koud. ‘We moeten achter onze mannen staan’, luidt haar bevel. Wacht op de heilstaat, dan komt alles goed. Ondertussen worden in Iran de Mahsa’s vermoord als ze hun haren in de wind laten wapperen.
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app. Klik op het belletje naast de auteursnaam.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant