Poker Face, waarvan het tweede seizoen is begonnen, lijkt gemodelleerd naar een jarenzeventigserie als Columbo. De klassieke opbouw, de stijl en zelfs de typografie bieden een haast nostalgisch bad.
is kunstredacteur van de Volkskrant. Hij schrijft over films, series en fotografie.
Nu streaming al weer een eeuwigheid lijkt te bestaan, begint er een nostalgie naar ouderwetse televisie te ontstaan. Niet alleen worden jarennegentigklassiekers als Friends en Seinfeld bekeken alsof elke aflevering net van de band is gerold, maar ook genres als de ziekenhuis- en de politieserie zijn populairder dan ooit.
Poker Face, een serie van Rian Johnson (ook de man achter de Knives Out-films), zet nog een stap verder richting het warme gevoel waarmee we ons onze favoriete series van vroeger herinneren. Het twaalfdelige tweede seizoen van Poker Face rond Charlie Cale (de geweldige Natasha Lyonne), een vrouw met als bijna bovennatuurlijke gave een ingebouwde leugendetector, is qua stijl (en typografie!) geïnspireerd op de grote crimeshows van de jaren zeventig, vooral Columbo (gespeeld door de legendarische Peter Falk).
Nou was Columbo een rechercheur die vooral de gave had om de juiste vraag op het juiste moment te stellen (in de deuropening, bij vertrek), maar Poker Face kent ook dezelfde opbouw. In het eerste kwartier zien we de moord, waarna Charlie opduikt en de moordenaar langzaam in de hoek drijft met een onwankelbaar rechtvaardigheidsgevoel.
Charlie is zelf voortdurend op de vlucht voor enkele misdaadfamilies die nog een kwestie uit het eerste seizoen met haar hebben af te rekenen. Net als in Columbo speelt elke aflevering zich af in een compleet ander, maar oer-Amerikaans milieu, steeds weer op een andere plek ergens down the road, waarbij elk baantje van Charlie gepaard lijkt te gaan met een soort moordbonus.
Maar Poker Face zoekt meer de comedykanten van het genre op, met per aflevering een stoet aan bekende acteurs, die zich overgeven aan de vet aangezette types die ze mogen spelen.
In de openingsaflevering van dit nieuwe seizoen, waarin een vierling van voormalige kindsterren centraal staat, worden alle rollen gespeeld door Cynthia Erivo, inmiddels de superster van de Wicked-films. Net als in veel afleveringen loopt de plot geheel uit de rails, maar als kijker heb je al snel het gevoel dat het daar eigenlijk niet over gaat.
Hoewel Poker Face vasthoudt aan het klassieke moordgeval per aflevering, begint de lotsbestemming van Charlie een steeds prominentere rol te spelen, met in de laatste afleveringen van dit seizoen een aanloop naar wellicht een derde seizoen waarin weer andere dingen op het spel staan.
Al was het maar omdat Charlie een tegenstander van formaat tegenkomt, een vrouw die ze ‘haar Moriarty’ noemt, genoemd naar de aartsvijand van Sherlock Holmes. Maar de plot schuift ook enigszins richting dat eerste seizoen van Killing Eve, geschreven door Phoebe Waller-Bridge. En over haar gesproken, kan zij geen gastrol krijgen?
★★★★☆
Misdaad
12-delige serie van Rian Johnson.
Met Natasha Lyonne, Steve Buscemi.
Te zien op SkyShowtime.
Op zoek naar meer bingemateriaal?
Op volkskrant.nl/series vind je al onze serie-recensies, handig doorzoekbaar op genre, aanbieder en aantal sterren.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant