De ‘hardwerkende Nederlander’, voor wie de VVD zegt op te komen, komt er bekaaid vanaf. Laat deze verkiezingen om meer draaien dan populistisch gepapegaai en loze slogans.
Met de verkiezingen in aantocht wordt er de komende weken druk geschreven aan het verkiezingsprogramma van onze liberale moeder(partij), de VVD. Optimisme is een liberale deugd, maar maakt ook overmoedig. Want waarom zou een kiezer stemmen op een partij die populistisch papegaait, als het origineel ook beschikbaar is?
Verkiezingen met onderbuikmantra’s als ‘Normaal. Doen.’ of ‘Aan jouw kant’, zijn niet wat Nederland nu verdient, en zeker niet wat het nu nodig heeft. Het zijn loze inspanningsbeloftes, zonder inhoudelijke dekking. Nederland heeft baat bij een sterke liberale koers: de wereld wordt steeds onveiliger, veel Nederlanders kampen met ongelijke kansen en aan het woningtekort lijkt geen einde te komen. Nederland heeft anderhalf jaar lang met kabinet-Schoof op de pauzestand gestaan en het ontbreekt ons land aan daadkracht, scherpe keuzes en een stip aan de horizon.
Genoeg ruimte voor een duidelijk programma, met een koers voor de komende twintig jaar. Een programma waarmee we ruimte scheppen voor de meest creatieve ideeën van de beste ondernemingen van de toekomst. Een programma dat afscheid neemt van heilige huisjes en taboes doorbreekt om het woningtekort op te lossen. Een programma waarbij werken loont en we kansengelijkheid verbeteren.
Mauk Bresser is voorzitter van de JOVD. Friso van Gruijthuijsen is zijn aanstaande opvolger.
Dit is een ingezonden bijdrage, die niet noodzakelijkerwijs het standpunt van de Volkskrant reflecteert. Lees hier meer over ons beleid aangaande opiniestukken.
Eerdere bijdragen in deze discussie vindt u onder aan dit artikel.
Die kansenongelijkheid is namelijk een van de belangrijkste uitdagingen op dit moment. Als liberalen zouden we al snel zeggen dat iemand die hard werkt er beter voor komt te staan dan iemand die dat niet doet – bij onze moederpartij staat deze groep bekend als ‘de hardwerkende Nederlanders’. Gek genoeg zien deze hardwerkende Nederlanders soms dat tot wel 80 cent belast kan worden van hun laatstverdiende euro. Geld dat uit werk is verdiend, verdampt voor het de portemonnee bereikt, terwijl we bij een euro die binnenkomt als rendement op vermogen slechts een bescheiden heffing zien. Het bezit van aandelen, een huis of een erfenis die komt aanwaaien, loont daarmee vaak meer dan de veertigurige werkweek.
En alsof hardwerkende Nederlanders niet al genoeg aan hun hoofd hebben, worden ze ook links ingehaald door onze compensatiesamenleving: elk probleem of obstakel dat op de politieke weg verschijnt, wordt afgekocht of gecompenseerd. Het toeslagensysteem is ingezet als scalpel, maar is compleet uitgeschoten en heeft zo diepe wonden veroorzaakt. Het is totaal onzinnig dat een fulltime werkweek kapot wordt belast om vervolgens weer met talloze toeslagen aan te worden gecompenseerd.
Er moeten heldere, en soms pijnlijke keuzes gemaakt worden. Maak het systeem eenvoudiger, overzichtelijker en rechtvaardiger. Verlaag de inkomstenbelasting, stop zoveel mogelijk met toeslagen en stap af van het taboe op het verhogen van belastingen op vermogensinkomsten. Winstuitkeringen aan aandeelhouders zouden zwaarder belast moeten worden.
Tegelijkertijd zou de winst van bedrijven zelf juist mínder belast moeten worden. Zo stimuleren we ondernemingen om te investeren in groei, innovatie en werkgelegenheid, in plaats van te focussen op kortetermijnrendement voor aandeelhouders. Het zou een verschuiving betekenen van consumptie naar productie. Zo zien keuzes vóór die hardwerkende Nederlander eruit.
Vandaag, 24 juli, is het Earth Overshoot Day. De dag waarop er wereldwijd meer grondstoffen zijn verbruikt dan de aarde in een jaar kan voortbrengen. Zo wordt de wereld ten behoeve van welvaart op korte termijn overbelast, ten koste van onze generatie. Met als gevolg, onder andere, dat een overschot aan stikstofuitstoot het bouwen van extra woningen onmogelijk maakt, terwijl er een nijpende wooncrisis is.
Als de VVD keuzes voor natuur en klimaat nogmaals uit de weg gaat, , blijven we uitgeleverd aan het negatief ingestoken consuminderen, dat het minder gebruiken van goederen als dé oplossing ziet voor het klimaatvraagstuk. Laten we, in plaats daarvan, kiezen voor innovatie en échte groene groei en erkennen dat ook een liberaal de individuele vrijheden niet als eilanden kan beschouwen.
Het liberalisme is van oorsprong een beweging van vooruitgangsoptimisten, die vrijheden voor iedereen belangrijker vonden dan het belang van een bepaalde subgroep. Als de onze moederpartij die ideologie weer wil uitdragen, dan begint dat met deze punten in het partijprogramma. Want de VVD kan zich geen ideeënarmoede meer permitteren.
Wilt u reageren? Stuur dan een opiniebijdrage (max 700 woorden) naar opinie@volkskrant.nl of een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant