is techredacteur voor de Volkskrant. Ze schrijft onder meer over sociale media en kunstmatige intelligentie.
De eerste keer dat ik mijn gezicht op tv zag dacht ik dat het gesmolten was. Ik zag een animatronic die in de kokende zon onder een voorruit had gelegen, een lillende homp druipvlees die door overactieve gezichtsspieren in duizendmiljoen rimpels en plooien werd getrokken.
Toen ik troost zocht bij een vriend zei hij dat hij het dapper vond dat ik mijn optreden zonder make-up had gedaan. Ik zei dank je en nam me voor nooit in mijn leven meer iets aan een man te vragen.
(Natuurlijk had ik me opgemaakt, maar blijkbaar niet genoeg, of het was er in de loop van de dag afgewaaid.)
Over onze columns
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Mijn tegenspeelster verzekerde me ervan dat iedere vrouw walgt van haar cameragezicht, dat het nooit over zou gaan, hoe knap ook. Ik dacht van wel, als ik van die wallen af kwam, die dansende wenkbrauwen, die vouwen. In het filmpje speelde ik een influencer, maar ik vond mijn gezicht niet kloppen want je kon er alles aan aflezen, terwijl de meeste vrouwen voor een camera niets meer lijkt te verbazen, ze moeten het hardop zeggen, ‘dat verbaast me’.
Ondertussen beeldde ik me in hoe al mijn vijanden zich verkneukelden door in al hun wij-haten-simoon-groepsapps gifjes te sturen van die hond uit de Aristokatten, de hangwangen flapperend in het zijspan. Actie was geboden, maar het probleem met cosmetische behandelingen (botox, laseren, chemische peelings) is dat het alleen zin heeft als je het onderhoudt.
Het spalkje dat ik na een kindertijd beugelen achter mijn voortanden kreeg, sprong binnen twee maanden los. Astrid zag dat, want op TikTok vroeg ze zich door mijn uitstekende hoektand af of ‘beugels tegenwoordig verboden zijn’. Een lage streek, aangezien ik al zes jaar op het punt sta een afspraak bij de orthodontist te maken.
Toen ik naar aanleiding van de filmpjes voor een blad werd gefotografeerd, zei de stylist dat ze mijn ongeverfde ‘virgin hair’ een ‘cool statement’ vond. Ik zei dank je en nam me voor om nooit meer zo lang de kapper uit te stellen.
Maar toen ik me onlangs bij een paar collega’s voegde die bespraken hoe belachelijk genormaliseerd cosmetische ingrepen waren, trok ik vol instemmende verbazing mijn wenkbrauwen op tot mijn haargrens. Eens, eens! mimede ik, terwijl ik de telefoon vol tabbladen met ‘botox hele hoofd Amsterdam hoe duur’ in mijn hand voelde branden.
Ik doe er niet aan mee, die beklemmende schoonheidsnormen. Mijn bikinilijn zou ik in 2018 met een Groupondeal helemaal kaal laseren, in zes rondes, tot ik twee keer achter elkaar niet kwam opdagen en mijn actie verliep. Nu laat ik de vlassige haartjes met verve de randen van mijn broekje opzoeken. Wat heerlijk om een vrouw te zijn, bij wie nietsdoen als verzetsdaad wordt opgevat.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant