De lezersbrieven, over de geschiedenis van wetgeving tegen homodiscriminatie, de uithongering en beschieting van Gaza, de lange arbeidsloopbaan van Nederlanders en hoe je aan een niet al te dure deodorant komt, met maar één ingrediënt.
Het In Memoriam van Jeltien Kraaijeveld-Wouters noemt de totstandkoming van de Wet gelijke behandeling van mannen en vrouwen in 1980 als haar belangrijkste wapenfeit als politica. Dat was echter een noodzakelijke aanpassing aan de eerder (in 1976) aangenomen EG-richtlijn gelijke behandeling m/v. Belangrijker – en moediger – was dat zij in september 1981 het voorontwerp van een wet gelijke behandeling uitbracht, die een veel ruimere strekking had. Dit voorontwerp beoogde onder meer ook ongerechtvaardigd onderscheid op basis van ‘homofilie’ tegen te gaan.
Zoals ik in mijn boek Homopolitiek in Nederland 1966-2023 laat zien, zou het bestrijden van homodiscriminatie – ondanks, of juist door de heftige controverses die dit voorstel losmaakte – daarna niet meer van de agenda verdwijnen. De Algemene wet gelijke behandeling kwam er uiteindelijk in 1994.
Joke Swiebel, Amsterdam
Noodgedwongen moet ik toezien hoe de inwoners van Gaza vermoord worden door beschieting en uithongering. Wat is nog het verschil tussen het leven daar en een concentratiekamp? Noodgedwongen moet ik toezien hoe Rusland en zijn vrienden ons bedreigen. Dat onze budgetten worden gebruikt om meer wapens te kopen en het woord vrede niet meer wordt genoemd.
Noodgedwongen moet ik toezien hoe onze aarde wordt leeggeroofd. Dieren worden mishandeld of krijgen geen leefruimte meer. Drinkwatertekort dreigt en eilanden verdwijnen door het stijgen van de zeespiegel. En dat wij (wat wel nodig is om dit tegen te houden) ons gedrag niet willen of kunnen veranderen.
Maartje van der Neut (86), Helmond
De voorpaginafoto van Mostafa Alkharouf blaast je omver. Er is hier noch politieke analyse, noch context nodig. Dit is een beeld dat het moreel failliet van de Israëlische politiek schrijnend aantoont. Oorlog en vernietiging als spektakel.
Hoeveel banaler kan het kwaad nog zijn? Ongetwijfeld zal Israël zijn doel bereiken: Gaza onbewoonbaar voor de Palestijnen en gratis bouwgrond voor kolonisten. Maar moreel verliest Israël (en allen die dit steunen) alle geloofwaardigheid.
Bernard de Ruyck, Hulst
De Volkskrant schrijft dat uit cijfers van het Europese statistiekbureau Eurostat blijkt dat Nederlanders ruim zes jaar langer doorwerken dan de gemiddelde EU-inwoner. Columnist Sander Schimmelpenninck windt zich vaak op over het gegeven dat veel Nederlanders (zoals ik) parttime werken. Ik adviseer hem dit artikel te lezen. Wellicht krijgt hij dan een genuanceerder beeld.
Eddo de Leeuw, Den Haag
Arie Elshout legt in zijn column uit wat er cultureel aan de hand is en dit is om in te lijsten. Politieke partijen in het midden en links georiënteerd: verspreiden dit stuk.
Persoonlijk zou ik er nog aan willen toevoegen dat de mens in wezen conservatief is en echt open moet staan voor veranderingen. Dat is wel een stap verder.
Johan de Vries, Soest
Het valt mij steeds meer op dat verkeersdeelnemers er een handje van hebben om na een verkeersovertreding een ‘verontschuldigend’ handje op te steken naar degene die ze bijna van de sokken hebben gereden.
Dit is natuurlijk al een hele verbetering in vergelijking met veel situaties waarin mensen zonder te reageren stoïcijns doorrijden. Degene die bijna de dupe was, moet natuurlijk begrip hebben en vooral niet moeilijk doen.
Of dit een positieve ontwikkeling is? Daar moet ik nog over nadenken.
Theo Bergsma, Drachten
De deodorant van The Lekker Company bevat slechts vier ingrediënten. Mooi, maar het kan nog minder: baking soda alleen is al een prima deodorant, die ook nog eens geen eigen geurtje heeft. Een vingertopje onder je oksel smeren en voor een paar cent kun je vooruit tot je volgende douchebeurt.
Gerard Spruijt, Amsterdam
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant