Jan van Tienen onderzoekt in de rubriek ‘Lopend onderzoek’ allerlei fascinerends in de alledaagse leefomgeving. De vraag wie de eigenaar van de ten dele opgerookte sigaretten is, brengt ons in eerste instantie bij een fietsenmaker.
De rubriek ‘Lopend onderzoek’ komt voort uit mijn heemkunde.substack.com-nieuwsbrief, waar ik eind vorig jaar en begin dit jaar schreef over mijn zoektocht naar de toedracht van de ongeveer 114 zelf gerolde, deels opgerookte sigaretten die ik in januari 2024 bij een bankje bij station Muiderpoort in Amsterdam zag liggen.
Het waren er opmerkelijk veel, en met name het gegeven dat ze zelf gerold waren en allemaal maar ten dele opgerookt vond ik zó brisant dat ik op onderzoek ging. Zo kwam ik erachter dat volgens een fietsenmaker-medewerker die in de fietsenstalling van station Muiderpoort zit de 114 zelfgerolde sigaretten ‘hoogstwaarschijnlijk’ (zijn woorden) afkomstig waren van ‘junkieman’ (zijn woorden), een gebruiker die in de loze ruimte boven de fietsenstalling sliep, waarop daar een muurtje is gebouwd zodat daar niemand meer kon slapen.
Na die vondst heb ik contact gezocht met de stationsmanager van Muiderpoort, die vertelde dat het muurtje was gebouwd voor zij bij Muiderpoort kwam werken, dus daar niet veel van wist. Zij vertelde tussen neus en lippen door dat een van de gebruikers in die ruimte boven een Hongaar was, die ook alweer naar land van herkomst was terug geholpen én weer was teruggekeerd naar Nederland.
Was die persoon dan de roller en roker van de 114 sigaretten? Erna sprak ik nog de wijkagent van het gebied, die in het kader van de privacy niets kon zeggen over een eventuele Hongaarse man, maar die wel boeiend vertelde over de schrijnende situatie van sommige gebruikers of daklozen in Amsterdam. De wijkagent gaf aan dat ik het misschien nog bij de gemeente Amsterdam zelf kon proberen.
Na mailen naar stadsdeel Oost kwam het dan dat ik dinsdag 24 juni via haar woordvoerder Melanie Dirkson Semil een afspraak had met Carolien de Heer, stadsdeelvoorzitter van Amsterdam-Oost, om te zien of ik op die manier dichter bij de mogelijk toedracht van de 114 zelf gerolde sigaretten zou kunnen komen.
Die afspraak had ik waarschijnlijk kunnen maken omdat ik nu voor de Volkskrant schrijf, en niet meer slechts voor mijn nieuwsbrief, en op de fiets kwam de twijfel hevig op. We hadden afgesproken het aan de hand van de 114 peukies óók te hebben over hoe de gemeente aankijkt tegen mensen met een verslaving, en wat ze daar voor zorg en beleid aan heeft, maar in alle eerlijkheid wist ik toch niet helemaal zeker wat ik daar dan exáct over wilde weten.
Het werd erger toen ik de vriendelijke, maar ook zeer professionele glimlach van woordvoerder Melanie zag toen ze me ophaalde in de hal van het stadsdeelkantoor. Ik schaamde me de tijd van Carolien te verdoen.
Maar ja, ik was er nu al, we stonden al in de lift en toen kon ik niet meer terug. Hoe het gesprek ging en wat ik ervan leerde, daarover vertel ik volgende week, met Gods wil, op deze plek.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant