is schrijver en columnist voor de Volkskrant.
Het Plan van de wielerploeg Visma-Lease a Bike (LAB) waarin stond dat Jonas Vingegaard de Tour zou winnen ten koste van Tadej Pogacar – en dan iets gedetailleerder – ging donderdag en vrijdag hopeloos de mist in. Dat is niet zo opmerkelijk, er gaan in de Tour de France aan de lopende band plannetjes in rook op, vaak omdat ze meer zijn gebaseerd op wensdenken dan op de realiteit.
Maar met Het Plan van Visma-LAB lag het net even anders. Dat Plan was meer dan zomaar een plannetje, het was een tot in detail uitgedokterde strategie die rechtstreeks naar het hoogste schavot in Parijs moest leiden. UAE had weliswaar Pogacar, een niet onverdienstelijke wielrenner, maar Visma had Het Plan.
Over onze columns
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Het Plan hield in dat Visma Pogacar deze Tour vanaf de allereerste etappe zou bestoken met een barrage van aanvallen. Hierdoor zou Pogacar langzaam maar zeker worden uitgeput, tot hij in de derde week van de Tour – of zoveel eerder als mogelijk – aan extreme vermoeidheid ten onder zou gaan en Vingegaard zijn derde Tour de France kon winnen.
Dit Plan verliep de eerste week volgens plan, al vertoonde Pogacar nog geen tekenen van verzwakking. Maar eerst verdween zijn superknecht Almeida uit de wedstrijd (niet ten gevolge van Het Plan, maar toch) en woensdag kwam Pogacar zelf ten val (misschien wel vanwege vermoeidheid en in dat geval had Het Plan zijn eerste vruchten afgeworpen).
In de voorbeschouwingen van Radio Tour de France werden Vingegaard donderdag dan ook flinke kansen toegedicht. Het Plan, zo luidde de algemene opvatting, zou deze dag wel eens tot de ondergang van Pogacar kunnen gaan leiden. Het Plan als superieur wapen: als de code waarmee de superieure Pogacar kon worden gekraakt; behalve het team zelf raakten ook de Nederlandse volgers er steeds meer van overtuigd dat Het Plan, net als in 2022 en 2023, Pogacar zou kunnen verslaan.
Zoals bekend had Napoleon voor de Slag bij Waterloo ook een geniaal plan, dat praktisch garant stond voor de overwinning. Het liep anders: de uitvoering van het briljante Plan schoot tekort en de tegenstanders werkten ook niet mee. Zo gaat het natuurlijk vaker, de meeste plannen zijn tot mislukken gedoemd. Maar op de een of andere manier zijn ze bij Visma gaan geloven in hun Plan als het evangelie waaraan de werkelijkheid zich maar heeft te houden.
Dat gebeurde niet. Op het moment dat Het Plan zijn climax had moeten bereiken, waren de meeste Visma-renners al aan het eigen plan ten onder gegaan en stond Het Plan-kopman Jonas Vingegaard helemaal alleen. Toen Pogacar er vervolgens vandoor ging, stortte het bouwwerk definitief in elkaar.
Pogacar ontkende na afloop dat hij met zijn eigen Plan Het Plan van Visma had gesaboteerd. Het was meer dat Jonny Narváez een grap verkeerd had begrepen, zei hij. Toen Narváez onderaan Hautacam vol gas had gegeven was hij maar meegegaan.
Een verkeerd begrepen grap versus Het Plan. Het moet in de ogen van de Visma-planners als heiligschennis hebben geklonken. Ik verheug me nu al op de totale verbijstering in de auto van ploegleider Grischa Niermann in de volgende editie van Tour de France Unchained: hoe chaos en improvisatie Het Plan overmeesterden.
‘We zullen met een nieuw plan moeten komen’, zei Matteo Jorgenson – niets geleerd. Niet dat het veel uitmaakt, de Tour is beslist.
Source: Volkskrant columns