De vakantie is in zicht, en dat is het teken voor de eindsprintlijst. Die lijst bevat alle dingen die ik voor de vakantie nog moet doen of regelen. Eerst ligt die lijst een week op de eettafel, en de laatste paar dagen hang ik hem, dreigend voor mezelf, aan de binnenkant van de voordeur, zodat ik hem zie iedere keer als ik het huis verlaat.
De eindsprintlijst bevat nu de onderdelen: tent, kleed, matje, contract, grit, tent. Ja, sommige dingen staan er twee keer op, maar zonder tent kan een deel van mijn vakantie geen doorgang vinden, dus is het maar beter dat hij twee keer op mijn lijst staat, want de tent is nog niet opgehaald. Door mijzelf.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Een heleboel dingen staan er nog niet op, en die zullen nu, in de laatste twee dagen, toegevoegd worden. De almanak over de poezen moet ik nog schrijven, voor de huisoppas, en ook de almanak over het huis zelf. Ik moet bedenken waar en of de basilicumplant in leven zal blijven, en zorgen voor tonnen poezenvoer.
Er komen ook altijd dingen op die lijst die al het hele jaar niet gebeurd zijn, maar nu, vlak voor vertrek voor een niet eens erg lange vakantie, ineens nodig moeten gebeuren. Ik wil bijvoorbeeld nog graag beits op de salontafel aanbrengen, want alle beits is eraf en zo kun je een huisoppas niet ontvangen. Ook wil ik hagelwitte handdoeken aanschaffen, want een huisoppas kun je niet opschepen met de verwassen, harde handdoekjes waar je het zelf al tijden mee doet.
Ik heb ook een keer de bank een dag voor vertrek professioneel laten reinigen. Het zijn de huiselijke klussen die je het hele jaar kunt doen, maar die je toch liever afwerkt op de chaotische dag van koffers inpakken, ijskast opruimen, laatste deadlines en sleuteloverdrachten.
Sommige dingen zijn al gebeurd, bijvoorbeeld van de slaapkamer weer een sfeervolle plek maken in plaats van een opslag voor wasmanden en oude computerschermen. Ook heb ik in een moment van extreme geordendheid een (kwalitatief hoogstaande!) powerbank besteld, en die ligt nu al op tafel, zodat ik hem echt niet vergeet mee te nemen voor de duizend momenten per dag waarop een gezinslid een lege telefoon zal hebben en volledig van de leg zal raken.
Ik vermoedde alleen net plots dat misschien niet al mijn medicijnen nog voldoende op voorraad zijn, en ik vermoed dat het te laat is om ze nog te bestellen. Dit brengt mij in zo’n kramp van zenuwen dat ik niet in het medicijnkastje durf te kijken of dit vermoeden klopt, en tegelijkertijd al een kwartier heb besteed aan me afvragen of je je Nederlandse medicijnen dan via een fax (vast een fax) bij een Franse pharmacie zou kunnen afhalen. Ik denk het niet.
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app. Klik op het belletje naast de auteursnaam.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant