Achter alle opschepperij van president Trump over importheffingen gaat wel degelijk een duidelijke politiek schuil. Het brengt Europa in een lastig parket.
Het is soms verleidelijk om het Witte Huis te zien als een circus dat gerund wordt door clowns, bijvoorbeeld als president Donald Trump steeds weer nieuwe importheffingen aankondigt, uitstelt, verhoogt en verlaagt. Maar ondertussen bereikt Trump wel degelijk een doel.
Hij heeft zichzelf altijd omschreven als een tariff man, iemand die gelooft dat importheffingen inkomsten opleveren en (industriële) bedrijven naar de Verenigde Staten lokken. Volgens het Budget Lab van de Yale universiteit is de gemiddelde Amerikaanse importheffing sinds Trumps terugkeer in januari gestegen van 2,5 naar 16,6 procent, een cijfer dat de vooroorlogse heffingen begint te naderen. Achter alle opschepperij en gegoochel met percentages gaat wel degelijk een duidelijke politiek schuil.
De Europese Unie wordt hierdoor in een lastig parket gebracht. Dit weekend kreeg ook zij een brief waarin gedreigd werd met een importheffing van 30 procent op Europese goederen. ‘De transatlantische handel zal hierdoor bijna onmogelijk worden’, zei Europees commissaris Maros Sefcovic maandag.
Hoe moet de EU op deze vijandige behandeling reageren? Keihard terugslaan of niet? Tot dusverre kiest de Unie voor een voorzichtige aanpak. Zij heeft vergeldingsmaatregelen uitgesteld om te blijven onderhandelen, in de hoop uiteindelijk een deal te sluiten die de schade beperkt. Er is veel te zeggen voor deze voorzichtigheid. De belangen zijn groot, niet alleen in economische zin. Europa is voor zijn veiligheid nog altijd grotendeels afhankelijk van de Verenigde Staten. Minder dan China kan het zich daarom permitteren om er met een gestrekt been in te gaan.
Maar als de VS geen bevredigende deal willen sluiten, zal de EU hard moeten terugslaan met haar eigen importheffingen, ook in de dienstensector (waaronder big tech) waar de VS juist een handelsoverschot met Europa hebben.
Als de EU zich door Trump laat vernederen, zal hij ongetwijfeld terugkomen met nieuwe eisen. Daarbij is hij in staat om politiek en economie met elkaar te vermengen. Zo bedreigt hij Brazilië met een heffing van 50 procent, omdat de Braziliaanse justitie doet wat de Amerikaanse justitie opzichtig heeft nagelaten: een couppleger vervolgen (voormalig president Jair Bolsonaro).
Het is een van de beperkingen van de methode-Trump. Chantage werkt niet meer als de slachtoffers merken dat ze met toegeven niets opschieten. Bovendien kan Trump wel degelijk in problemen komen als hij hoge importheffingen oplegt.
Tot nu toe hebben de heffingen niet geleid tot een grote toename van de inflatie in de VS, maar dat kan nog komen als ze verder worden verhoogd. Daarnaast zijn de financiële markten de afgelopen periode rustig gebleven, omdat ze het gebluf van de Amerikaanse president niet meer zo serieus namen. Maar als het inderdaad tot een handelsoorlog tussen de EU en de VS komt, zal dat grote gevolgen hebben voor de wereldeconomie. Zo’n conflict zal Europa pijn doen, maar ook Amerika. De kans is groot dat de markten dan wel zullen reageren.
Ook op economisch gebied is de verwijdering met de VS een feit geworden. De EU moet de schade proberen te beperken, maar vooral zijn afhankelijkheid verminderen door andere partners te zoeken en haar eigen interne markt te versterken.
In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.
Geselecteerd door de redactie
Lees hier alle artikelen over dit thema
Source: Volkskrant