Kendrick Lamar, de beste rapper van zijn generatie, deed samen met singer/songwriter SZA zondagavond Amsterdam aan voor hun gezamenlijke ‘Grand National Tour’. De twee zorgden voor een verrassende, gevarieerde show, zonder echter de Johan Cruijff Arena in pure vervoering te brengen.
schrijft voor de Volkskrant over popmuziek en human interest.
Met gevoel voor drama rijst-ie langzaam omhoog en verschijnt hij glimmend op het podium van de Johan Cruijf Arena. Niet Kendrick zelf, maar de Buick Grand National Experimental. De auto die de hoes van Lamars laatste album GNX siert en waarnaar de toer genoemd is van de beste rapper van zijn generatie en singer/songwriter SZA, met vijf Grammys op haar naam. Die tournee, enkele maanden geleden in Amerika begonnen, kan nu al in de annalen worden bijgeschreven als de tour die met 1,1 miljoen verkochte kaartjes het meest opbracht in de geschiedenis van concertreeksen van twee headliners .
En er waren al zo veel records en mijlpalen. Want Kendrick Lamar won als enige rapper een Pulitzerprijs, trok met bijna 128 miljoen kijkers het grootste tv-publiek voor de halftime show van de Superbowl en stond met de Drake-disstrack Not Like Us – vijf Grammy’s – langer dan een jaar in de Billboard 100, de belangrijkste Amerikaanse hitlijst.
Als Lamar in een niet helemaal uitverkochte Arena uit de Buick stapt, weet je waarom. In Squabble Up slalomt hij met precisie en hoge snelheid door een heerlijk borrelende groove. De dansers zijn in het grijs gestoken en op een muur die als scherm fungeert, is alles is zwart/wit. Het blijkt een passende keuze bij Lamars nummers, waar vaak een sinistere grotestadsdreiging van uitgaat. Pas als SZA haar blokje begint, krijgt alles kleur en raakt die Buick overwoekerd door planten. Tijdens het sensuele The Weekend brokkelt de muur langzaam af en wordt daarachter een bosachtig landschap zichtbaar.
De rapper en de zangeres doen ook hun gezamenlijke nummers, maar het stilistische contrast – stad en natuur – in de vormgeving verbeeldt ook hun beider muzikale werelden. Die vormgeving wordt consequent volgehouden in een show waar conflict haast een leidmotief is. SZA’s conflicten met haar exen, die ze openhartig in haar songteksten uitmeet en een visueel hoogtepuntje krijgen in een filmpje van een bidsprinkhaan die haar partner na de paring opeet. En Lamars conflict met Drake in het bijzonder en haters in het algemeen. Euphoria, zijn eerste Drake-disstrack, paart Lamars woorden, die tegelijk soepel maar precies vloeien, aan dansers die minimaal militaristische bewegingen maken en in afgemeten passen marcheren over het podium.
Maar Lamar zorgt ook voor verrassingen. Het duistere m.A.A.d City, over de wrede stadsjungle, krijgt met een sample van Anita Bakers ballad Sweet Love een geslaagde make-over.
En dan SZA. Op de tonen van de gevoelige meidenballad Nobody Gets Me zweeft ze als vlinder boven het podium, maar ontpopt zich net zo goed als bonafide rockchick. In F2F slingert ze machtige uithalen de lucht in, terwijl ze door eens scheurende gitarist wordt uitgedaagd. Een duel ontvouwt zich, waarbij zangeres en gitarist op hun knieën tegenover elkaar eindigen. Yep, rock cliché par excellence. Maar SZA biedt wel overtuigend op tegen het rockgeweld en torent er zelfs bovenuit.
Die afwisseling in stijlen maakt de show bijzonder gevarieerd. Maar het werkt ook fragmentatie in de hand, wat een dempend effect heeft op het enthousiasme van het publiek. Natuurlijk, er wordt naar hartelust gebounced op Lamars krakers als TV Off en Alright, dat als anthem door Black Lives Matter wordt gebruikt. En bij Not Like Us deint het veld als een stormachtige zee.
Tegelijk voelt het concert zelden aan als een uitlaatklep voor muzikale euforie. Komt misschien door Kendrick, die als serieus jongmens op het podium niet de feestvreugde communiceert waar je als concertbezoeker zo graag tegen aan schurkt. Er is een ingebakken afstandelijkheid die eerder zegt ‘kijk hier naar’ dan ‘doe mee’.
Dat maakt dat de show meer indruk maakt dan vervoering brengt. Dan heeft Lamar weliswaar zijn vete met Drake overtuigend gewonnen. Misschien had Drake wel een beetje gelijk toen hij zei dat Lamars oeuvre zich niet makkelijk laat vertalen naar het podium.
pop
★★★☆☆
13/7 Johan Cruijf Arena, Amsterdam. Tournee.
Het akkefietje tussen Kendrick Lamar en Drake is nog niet afgelopen. De Canadese rapper, die door Lamar in Not Like Us onder meer een pedofiel wordt genoemd, heeft een rechtszaak aangespannen tegen Universal, Lamars platenmaatschappij, wegens smaad. Of die daadwerkelijk gaat plaatsvinden is nog niet duidelijk. Een rechter had zich eerder deze maand over de zaak gebogen om te onderzoeken of de beschuldiging ook juridisch standhield. De rechter deed niet meteen uitspraak, maar vroeg zich wel hardop af volgens welke normen rapteksten moeten worden beoordeeld. Drake beweert dat de verdachtmakingen in het nummer hebben geleid tot valse beschuldigingen van seksueel misbruik, schade aan zijn publieke imago, overvallen op zijn eigendom en de beschieting van een van zijn security mensen. Wordt vervolgd?
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant