DEN HAAG - Het is een bijzondere winkel, Baker's House aan de Theresiastraat in Den Haag. Ze hebben er van dat donkere, echt Duitse speltbrood. Maar ook het Nederlandse casinowit ontbreekt niet, net zo min als Turkse baklava en de traditionele Joodse challe, het gevlochten brood dat met de sjabbat wordt gegeten. Allemaal door de vaardige handen gegaan van slechts één man, die alles in zijn eentje bakt. Deel twee uit onze serie over bijzondere bakkers in de regio.
Uit meerdere windstreken is er brood en banket verkrijgbaar, maar één blik op de vitrine maakt het toch meteen duidelijk: we hebben hier te maken met een echt Duitse bakker.
Pretzelstange (een zout broodje in de vorm van een knoop), Bienenstich (traditionele bakbliktaart van gistdeeg, gevuld met een vanille- of slagroomcrème, bedenkt met een mengsel van vet, suiker en amandelen) en Schwarzwälder Kirsch (taart van chocoladebiscuit, met onder meer slagroom en kersen) zijn natuurlijk Duitser dan Duits.
En ook in het broodrek waan je je over onze oostgrens. Overal stevige, donkere, broden, vaak zo zwaar dat je er een ruit mee kunt ingooien. 'Ik kwam geregeld in Nederland met mijn vrouw, op vakantie. En dan maakten we grapjes over die zachte broodjes hier', zegt eigenaar Moussa Ghaït (50), uiteraard met een licht Duits accent.
Samen met zijn vrouw Hassana bestiert hij de zaak in het Haagse Bezuidenhout. 'Ik ben geboren in Marokko, mijn vader is in 1960 als gastarbeider naar Duitsland gekomen. Toen ik dertien jaar was, ben ik daar ook naartoe gegaan. Mijn vader werkte doordeweeks in de bouw en op zaterdag in een bakkerij. Daar ben ik hem gaan helpen.'
En daar is de liefde voor het vak ontstaan, vertelt Moussa, terwijl hij trots wijst op zijn diploma dat pontificaal in de zaak staat. 'Ik heb de echte Duitse bakkersschool doorlopen en 22 jaar gewerkt in een Duitse bakkerij.' Maar hoe is hij dan in Nederland beland?
'We kwamen hier dus al vaak en zagen dat er hier wel desembrood verkocht werd. Ik wil niet slecht spreken over andere bakkers, maar het smaakte anders. Het was geen Duits desembrood. En zo is het idee ontstaan. En ik wilde sowieso voor mijzelf beginnen.'
Dus trok hij met zijn vrouw en kinderen in 2014 naar Nederland. Of Nederlands leren moeilijk was? 'Het is nog steeds moeilijk', lacht hij. 'Toen ik aankwam heb ik een spoedcursus gedaan. Drie maanden privéles. En ik praat hier natuurlijke elke dag met klanten, dus het wordt nog steeds beter.'
Nederland en Den Haag bevallen hem. 'Er zijn natuurlijk wel wat negatieve dingen, maar dat is overal. Ik heb het hier erg naar mijn zin. Ik vind het vooral leuk dat we hier een grote mix aan klanten hebben. Nederlanders, Duitsers, Zwitsers, Zuid-Afrikanen. Ook veel Joodse klanten, vanwege de challes.'
De bakker heeft naar eigen zeggen goed contact met al zijn verschillende klanten. 'Politiek? Nee, daar praten we niet over. Maar we maken wel grapjes.' Het assortiment is al net zo'n mix. Nederlandse saucijzenbroodjes, gevulde koeken, en ook - Neerlands trots - het frikandelbroodje ontbreekt niet.
Dan zijn er ook nog börek (Grieks/Turks, filodeeg gevuld met feta, spinazie of allebei), Franse croissants en chocoladebroodjes, Turkse simitbroodjes (een soort bagel met sesamzaad). Te veel om op te noemen.
Om dat allemaal elke keer weer in de winkel te krijgen, dat is geen sinecure. Zeker niet om dat hij alles in zijn eentje doet, qua bakken. 'Ik ben vannacht om half drie begonnen. Maar als ik een grote bestelling heb, begin ook weleens om één uur 's nachts.' En hoe laat is hij dan klaar? 'Als alles klaar is', zegt hij.
Moussa Ghaït is echt een druk baasje. Tijdens het interview schuift hij van alles in de oven, kneedt tussendoor wat deeg en haalt weer iets anders juist uit de oven. Even zitten is er niet bij. 'Soms werk ik vijftien uur op een dag, soms achttien. En soms ook twintig.'
Dat is toch niet vol te houden? 'Ik heb een speciale plek hierachter waar ik soms even pauze neem en snel een slaapje doe. Maar dat lukt niet elke dag.'
Is hij gek of zo? Nee hoor, vindt hij zelf. 'Ik maak echt producten die nergens anders te krijgen zijn. Echt typisch Duitse dingen, daar komen ze speciaal voor. Daarom werk ik zo hard. Want als ik het niet doe, doet niemand anders het.'
In de winkel staat zijn vrouw achter de toonbank. De zaak is alleen op zondag dicht. 'Het is voor de business beter om op maandag dicht te zijn, dat klopt. Maar ja, dan zie ik mijn kinderen helemaal nooit meer. Ik zoek ook nog steeds bakkers en winkelpersoneel, maar die zijn niet te vinden', verzucht hij.
Het echtpaar heeft kinderen van dertien, negentien en 22 jaar oud. 'Zij helpen wel in de winkel. Overnemen? Nee, dat denk ik niet. Ze zien hoe hard ik moet werken.' Bovendien hebben ze andere interesses. 'Mijn dochter studeert sociologie, mijn zoon van is klaar met een opleiding in de zorg.'
Zijn vrouw blijft natuurlijk wel actief in de winkel. Hassana knikt als we vragen of ze blij is dat ze met haar man samenwerkt. 'Inderdaad, dan zie ik hem nog eens. En ik help graag in de winkel.' Vrije tijd heeft hij inderdaad niet echt, erkent Moussa.
Hij vindt Den Haag leuk, zegt 'ie, maar kan door de drukte eigenlijk weinig genieten van de stad. Voelt hij zich eigenlijk Hagenaar? Of is hij een meer een Duitse-Marokkaan, of een Marokkaanse Duitser? Op de vraag valt het even stil. 'Daar denk ik eigenlijk nooit over na', zegt hij.
'Hij is een pietje precies, dus ik denk toch echt een Duitser', roept zijn vrouw lachend maar met serieuze ondertoon van achter de toonbank. 'Ja', zegt haar man.
'Ze heeft gelijk. Ik ben eigenlijk wel Duits. Ik heb daar ook alles geleerd.' Voorlopig houdt hij het nog wel vol, bezweert hij terwijl de oven luid begint te piepen en hij opnieuw een paar broodjes erin stopt.
Op 1-1-2025 stonden er 5.379 personen met de Duitse nationaliteit in Den Haag. Diplomaten met de Duitse nationaliteit zijn niet verplicht zich in te schrijven, licht de gemeente toe. 'De verwachting is dat het aantal personen met de Duitse nationaliteit in Den Haag dus iets hoger ligt.'
En het worden er steeds meer: 'Op 1-1-2020 stonden er 4.806 personen met de Duitse nationaliteit in Den Haag ingeschreven in de BRP. Het aantal is in 5 jaar dus met 16 procent gestegen.'
Und warum? 'De gemeente Den Haag voert geen specifiek merkonderzoek uit onder Duitse mensen. Duitsland is nabij en er is veel economische en politieke uitwisseling tussen beide landen. Verschillende Duitse bedrijven zijn in Den Haag gevestigd.'
Ook in het onderwijs zijn de Duitsers met velen in Den Haag. 'Ze vormen de tweede grootste groep kinderen op internationale scholen in de regio. Duitse kinderen gaan naar de Duitse School die al bestaat sinds 1883 en daarmee de oudste Duitse internationale school ter wereld is. Naast de Duitse school zitten er veel kinderen op de Europese School (ESH) omdat hun ouders voor een Europese instelling werken', zegt een gemeentewoordvoerder.
'De overheid moet ambachtelijke bakkers zoals ik meer ondersteunen', zegt Moussa.
'Sowieso minder belasting. En ook de mensen moeten begrijpen dat veel bakkers zoals ik en de Franse bakker echt nog het werk met onze handen doen. We maken alles zelf, met onze handen, niet met de machine. Mensen moeten dat verschil snappen.'
Het brood in de supermarkt kun je tien dagen bewaren, maar dat heeft veel meer toevoegingen, zegt hij. 'Ik gebruik alleen water, zout en gist. Gelukkig zijn er ook mensen die dat op waarde weten te schatten.'
Het geheime ingrediënt blijkt liefde. 'Mijn oude Duitse Meister heeft mij geleerd: je hebt drie dingen om een goede bakker te zijn, maakt niet uit brood of gebak: tijd, liefde en goede grondstoffen. Als je die niet alle drie hebt, wordt het niks. Dan kun je geen kwaliteit leveren.'
Dit is deel twee van onze serie over bijzondere bakkers bij ons in de buurt. Deel één lees je hieronder:
Source: Omroep West Den Haag