De eerste Tourweek zit er bijna op. Mathieu van der Poel rijdt in het geel, Tadej Pogacar heeft nog geen serieuze tegenstand gehad. We bellen met verslaggever Maud Wiersma. Hoe kijkt zij terug op de eerste etappes?
is sportverslaggever van de Volkskrant en schrijft vooral over schaatsen, atletiek en roeien.
Maud, vandaag is de zevende etappe. Wat is je in de voorgaande ritten opgevallen?
‘Over het algemeen is wel gebeurd wat we hadden verwacht. De vlakke ritten waren een prooi voor de sprinters en er was veel strijd in de heuvelachtige etappes. We hadden ook Mathieu van der Poel verwacht en die heeft duidelijk geleverd.
‘Vandaag rijdt hij in de gele trui naar Mûr-de-Bretagne, waar hij in 2021 voor het eerst de leiderstrui veroverde. Als ze gaan koersen zoals gisteren, wordt het voor hem wel lastig om de maillot jaune te behouden. Van der Poel is echt vermoeid. Het zou kunnen lukken als de ploeg van Tadej Pogacar het laat lopen; ik denk niet dat Van der Poel hem in een onderling duel zou kunnen verslaan. Als ze samen aan de laatste kilometer beginnen, is Van der Poel de gele trui kwijt.’
In de heuvelritten is echt hard gekoerst die eerste week. Had je dat verwacht?
‘Ik had het fanatisme zeker in die eerste twee heuvelritten, op zondag en dinsdag, niet zien aankomen. Ik had verwacht dat de ploegen met klassementsambities het wat meer aan de vluchters zouden laten, maar het was duidelijk dat ze graag wilden winnen en op elk terrein kansen zagen om tijd te pakken.
‘Dat deed Team UAE van Pogacar natuurlijk, maar ook Visma had duidelijk het vertrouwen dat Vingegaard, die aan zijn explosiviteit had gewerkt, in deze ritten kon meekomen. Ik weet niet of ze dat twee jaar geleden ook zo hadden gedaan. Nu zag je die twee ploegen dus allebei koers maken.’
Over Vingegaard gesproken: zijn tijdrit viel erg tegen. Is er al meer bekend over wat er misging?
‘Eigenlijk niet. Direct na de finish zei ploegleider Grischa Niermann dat hij niet wist wat er aan de hand was, en ze hebben er verder niets over gezegd. In de perszaal gaat het wel verhaal rond dat er misschien iets met de afstelling van de tijdritfiets was, omdat ook Vingegaards teamgenoot Matteo Jorgenson een tegenvallende tijd reed.
‘Ziekte zal het niet zijn, want Vingegaard was een dag voor de tijdrit nog prima in orde en ook gisteren zat hij bij de finish strak in het wiel van Pogacar. Dat was sowieso een positieve verrassing in de eerste week: dat Vingegaard zo explosief was en ook mentaal sterker leek, aanvallender koerste.’
Kan de Deen het Pogacar later deze Tour nog lastig maken, denk je?
‘Pogacar heeft nog geen enkele zwakte laten zien. Maar in principe is Vingegaard het beste in de heel lange beklimmingen, die later deze ronde op het menu staan. Tegelijkertijd is de vraag of de aandacht die de Deen aan zijn explosieve spierkracht heeft besteed wellicht ten koste is gegaan van zijn vermogen om op die grote cols toe te slaan.
‘Voor de Tour werd Vingegaard gevraagd of hij zelf wist wat de zwakke plekken van Pogacar zijn. Dat wist hij niet, zei hij. Hij voegde eraan toe dat als hij het wel had geweten, hij het niet gezegd zou hebben. Maar ja, het is ook echt heel lastig. Pogacar kan tijdrijden en klimmen. Waar ga je dan nog het verschil maken?’
Jij bent voor het eerst in de Tour. Hoe is de eerste week bevallen?
‘Ik heb het deze week al vaker gezegd: het is geweldig en chaotisch. Het valt me wel op hoe weinig ik meekrijg van de koers zelf. Je bent voortdurend onderweg.
‘Neem vandaag in Mûr-de-Bretagne: de finish en het perscentrum liggen 7 kilometer uit elkaar. De plek waar de ploegbussen staan, waar je reacties van de renners kunt vragen, ligt ergens daartussen aan een zijstraat van het parcours. Dat valt niet te combineren. Ik kies er daarom vandaag voor om bij de bussen te zijn. De finish kan ik dan niet met eigen ogen zien.
‘Zo is het elke dag. Ik wil voor mijn verhaal eigenlijk op honderd plekken tegelijk zijn. Het is hollen of stilstaan.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant