Hoewel zijn eigen regeringsbijdragen de geschiedenis zullen ingaan als een voor de ontvangende partij zeer onbevredigende coïtus interruptus, zei Geert Wilders afgelopen maandag met volle overtuiging tegen een menigte boze Zwollenaren dat ze nooit moeten opgeven.
De menigte stond daar om te protesteren tegen de komst van een asielzoekerscentrum, en hoewel even verderop in de gemeenteraad negen van de tien fracties vóór de komst van datzelfde centrum stemden, vond de NOS de tegenstand van Wilders toch net wat interessanter. Wilders’ citaat ‘welke gek verzint zoiets?’ was maandag urenlang het eerste dat je zag als je de NOS-site opende.
Dat verbaasde mij, omdat er diezelfde dag ook heel ander nieuws over de PVV naar buiten kwam. In navolging van RTL Nieuws, dat eerder al onthulde dat PVV’ers nauwelijks bij Kamerdebatten verschijnen, publiceerde De Groene Amsterdammer een vernietigend onderzoek waaruit bleek dat leden van de grootste Kamerfractie zich ook continu onttrekken aan broodnodig Haags handwerk.
Over de auteur
Jarl van der Ploeg is journalist en columnist voor de Volkskrant. Hij werkte eerder als correspondent in Italië. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Ondanks hun vorstelijke jaarsalaris van 144 duizend euro nemen PVV’ers nauwelijks deel aan werkgroepjes, halen ze hun neus op voor zogenoemde ‘rapporteurschappen’ en drukken ze en masse hun snor als ze bijvoorbeeld een commissiedebat moeten voorzitten. Van de vijftien Kamerleden die het minste werk verrichten, zo schreef De Groene, behoren er zes tot de PVV. En op de lijst van de hardste werkers staat de eerste PVV’er pas op plek zestig.
Vanuit PVV-perspectief begrijp ik die werkweigering volkomen. Als je baas al een carrière lang predikt dat hardwerkende Nederlanders ‘worden tegengewerkt’, ‘financieel kopje-onder’ gaan en continu worden ‘uitgeknepen als een citroen’, zou ik zelf ook geen hardwerkende Nederlander willen zijn; die mensen vormen het afvoerputje van de maatschappij!
Voor de hardwerkende Nederlanders zelf echter is het wel degelijk vervelend, aangezien ouderwets, ambachtelijk handwerk nu eenmaal voorafgaat aan verandering. Al in de 19de eeuw beschreef Mary Shelley bijvoorbeeld hoe het hoofdpersonage uit haar roman, Victor Frankenstein, als jonge student gefascineerd raakt door de zoektocht naar eeuwig leven. Hij is geniaal, wijdt zich vol overgave aan alle grote vragen, maar weigert tegelijkertijd zijn handen vuil te maken aan klein wetenschappelijk fröbelwerk.
Jarenlang slaagt geen enkel experiment, tot hij een professor tegenkomt die zegt: ‘In de oudheid beloofden wetenschappers het onmogelijke en bereikten ze niets. De moderne meesters beloven slechts weinig: zij weten dat metalen niet kunnen worden veranderd en dat het levenselixer een droombeeld is. Maar deze nieuwe natuurfilosofen, wier handen slechts gemaakt lijken om in modder te wroeten en hun ogen om in de microscoop of de smeltkroes te turen, hebben in werkelijkheid wonderen verricht. Zij dringen tot in de diepste hoeken van de natuur door en (...) stijgen op naar de hemel: ze hebben ontdekt hoe het bloed stroomt en de aard van de lucht die we inademen. Ze hebben nieuwe, bijna onbeperkte macht verworven; ze kunnen de donder uit de hemel oproepen, de aardbeving nabootsen en zelfs de onzichtbare wereld met zijn eigen schaduwen bespotten.’
De les: wantrouw mensen die liever schreeuwen dan hard werken, ook al gaat hun harde geschreeuw over werk. Het is namelijk altijd dankzij pragmatisme – dankzij kleine dingen doen en kleine oplossingen bedenken – dat we als mensheid vooruit komen. Dat 37 PVV’ers daar lak aan hebben, is nog tot daaraan toe. Maar dat ook de NOS liever politieke slogans publiceert dan de werkelijkheid – op de NOS-site verscheen maandag niets over werkschuwe PVV’ers – is helaas een slechte ontwikkeling.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant