Simon Groot (1934-2025) | oprichter East-West Seed International Met zijn zaadveredelingsbedrijf East-West Seed leverde Simon Groot een bijdrage aan de voedselvoorziening in de wereld. Zo verbeterde hij in Azië lokale gewassen met lokale kennis. Het leverde hem in 2019 de prestigieuze World Food Prize op.
Simon Groot in 2019, toen hij de World Food Prize kreeg voor het ontwikkelen van sterkere groentes.
De directeur van zaadveredelaar East-West Seed International ging zelf met het zaad voor hete pepers naar Thailand. Hij nodigde boeren uit, gaf ze een colaatje, en verkocht ze voor één euro een zakje zaad, zodat ze zelf konden zien hoeveel vruchten ze daarmee van een plant konden krijgen.
Groot kreeg in 2019 als eerste Nederlander de World Food Prize, de grootste onderscheiding voor mensen die een bijdrage leveren aan de voedselvoorziening in de wereld. Simon Groot overleed afgelopen zondag op 90-jarige leeftijd in zijn woonplaats Enkhuizen.
Groot werd er ook geboren, in een familie die al rond 1800 in zaden handelde. Hij begon als bedrijfseconoom bij het familiebedrijf Sluis & Groot. Toen dat werd verkocht aan het chemieconcern dat later Syngenta werd, stapte hij eruit. „Ik had geen zin om naar de pijpen van anderen te dansen”, zei hij in 2019 in NRC. „De mensen die binnenkwamen wisten niets van zaad.”
Hij kon het niet aanzien dat boeren in Azië door slecht zaad slechte opbrengsten hadden en zo in een cirkel van armoede en ondervoeding bleven. En dat niemand daar iets aan deed. Tegelijk was hij ook een ondernemer, die in Azië een grote markt zag openliggen.
In 1982 begon hij daarom East-West Seed International met een Filippijnse compagnon, om vanuit Azië lokale gewassen met lokale kennis te verbeteren. Zijn bedrijf ontwikkelde onder meer sterkere aubergines, pompoenen en bittere komkommers, en verkocht uiteindelijk zaden aan miljoenen kleinschalige boeren in meer dan zestig landen.
Over chemiereuzen als Bayer en Syngenta was hij kritisch. „Het grote kwaad is geschied door de invoering van patenten op planten. Daardoor is de ruimte van de kweker om zelf te vernieuwen ernstig verminderd”, zei Groot.
Hoewel zijn bedrijf soorten ontwikkelde die beter bestand zijn tegen droogte, met sterke wortels, pretendeerde Groot niet het antwoord op klimaatverandering te hebben. Wel zag hij hoe boeren zich beter konden wapenen met kennis en betere irrigatiemethoden, bijvoorbeeld.
Simon Groot werkte mét de boeren, en was grote delen van het jaar op reis. Zijn kinderen kregen, zoals één van zijn zoons in een video van East-West Seed zegt, aan de keukentafel mee dat je iets moet betekenen voor de wereld, en niet alleen kunt nemen en achter het geld aan moet rennen. Als een boer met beter zaad meer groenten kan oogsten en daardoor zijn kinderen naar school kan sturen, verbeter je de levens van volgende generaties.
„Eindelijk erkenning voor de kleine jongens”, zei Simon Groot toen hij in 2019 de World Food Prize in ontvangst nam. „De groentetelers in Afrika, Azië en Latijns-Amerika.” Zijn doel was altijd, zei hij, om een vriend van boeren te worden, en beste manier om dat te bereiken, was om boeren het gereedschap te geven om meer te verdienen: goed zaad en kennis om dat goed te gebruiken. „Ik ben een simpele zaadman, die net als mijn voorouders het verschil wil maken voor boeren overal ter wereld. Kleine boeren doen ertoe. Net als groenten.”
Een overzicht van de verhalen die de economieredactie vandaag heeft gemaakt
Source: NRC