is buitenlandredacteur van de Volkskrant en schrijft over de EU en internationale samenwerking.
Israël maakt het leven in Gaza met opzet zo onaantrekkelijk dat veel Gazanen weg zullen willen. ‘Vrijwillig’ kan Israël dan beweren over dit cynische, meedogenloze plan.
Israël is vaak verweten dat het geen exit-strategie voor de oorlog in Gaza heeft. Wie moet Gaza na de oorlog gaan besturen? Hoe moet het verwoeste gebied worden heropgebouwd, zodat de Gazanen een menswaardig bestaan kunnen leiden?
Inmiddels wordt steeds duidelijker wat Israël voor ogen staat in het naoorlogse Gaza: etnische zuivering. Volgens een uitgelekt plan van minister van Defensie Israel Katz moet op de ruïnes van Rafah een ‘humanitaire stad’ verrijzen, waar 600 duizend Gazanen worden samengedreven. Op die manier wil Israël Hamas van de gewone bevolking scheiden.
De onderliggende opzet is echter duidelijk: het leven in Gaza moet zo onaantrekkelijk worden dat veel Gazanen weg willen. Vervolgens kan Israël zeggen dat zij het gebied ‘vrijwillig’ hebben verlaten. ‘Het is een vrije keuze’, zei de Israëlische premier Benjamin Netanyahu dinsdag in het Witte Huis. ‘Als mensen willen blijven, mogen ze blijven. Maar als ze weg willen, zouden ze weg moeten kunnen.’
Het waren hypocriete woorden van een cynische en meedogenloze machtspoliticus. Ze waren ook pijnlijk, gezien de voorgeschiedenis. Tussen 1947 en 1949 werden naar schatting 750 duizend Palestijnen uit Israël verdreven. Velen van hen trokken naar Gaza. Nu dreigen ze voor de tweede keer uit hun huizen te worden verjaagd. Op de illegaal bezette Westelijke Jordaanoever worden Palestijnen door Joodse kolonisten verjaagd, onder het toeziend oog van het Israëlische leger en in strijd met het (internationaal) recht.
Na de terreuraanval van Hamas op 7 oktober 2023 is Israël niet meer geïnteresseerd in een constructieve, rechtvaardige oplossing voor de Palestijnse kwestie. Voor Israël is de tweestatenoplossing, die internationaal vaak als de enige uitweg wordt gezien, een illusie. De Palestijnen moeten weg.
Natuurlijk begonnen de noodlottige gebeurtenissen van de afgelopen twee jaar met de gruwelijke aanval van Hamas. Maar met zijn excessieve geweld tegen Palestijnse burgers schond Israël het internationaal recht. De campagne van genocidaal geweld in Gaza dreigt nu te worden gevolgd door een misdaad tegen de menselijkheid, etnische zuivering.
Er zijn veel vragen rond het plan voor een ‘humanitaire stad’ in Rafah. Wie moet bijvoorbeeld de humanitaire hulpverlening verzorgen? Israël heeft de reguliere hulpverlening in Gaza vervangen door de Gaza Humanitarian Foundation (GHF), met rampzalige gevolgen. Het lijkt een illusie dat Israël in snel tempo zo’n kamp uit de grond kan stampen. En waar moeten de Gazanen heen, als zij het kamp willen verlaten? Tot dusverre hebben door Israël benaderde landen in Afrika en de Arabische wereld weinig animo getoond om mee te werken.
Maar hoe dan ook, de internationale gemeenschap moet in het geweer komen tegen dit onzalige project. Van de Amerikaanse president Donald Trump valt helaas weinig te verwachten, maar de Europese Unie moet zich hiertegen verzetten.
Deze maand nog praten de ministers van Buitenlandse Zaken over de vraag of het Associatieverdrag met Israël moet worden opgeschort. Als Israël zijn plannen voor de etnische zuivering van Gaza doorzet, zou dat Duitsland en andere traditionele vrienden van Israël over de streep moeten trekken.
In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant