De Nederlandse voetbalsters moeten niet alleen de 4-0-nederlaag tegen Engeland verwerken. Op het EK blijkt Oranje ook in de sterkste formatie niet opgewassen tegen een topland.
is sportverslaggever van de Volkskrant en schrijft over voetbal en handbal.
Vier dagen dagen hebben de Nederlandse voetbalsters een beetje kunnen ontspannen, kunnen hopen zelfs dat ze zich snel zouden plaatsen voor de kwartfinale op het EK. Maar na een ontnuchterende avond in Zürich hangt het lot van de ploeg aan een zijden draadje. Na opnieuw een nederlaag tegen een topland, 4-0 maar liefst tegen het Engeland van Sarina Wiegman, lijkt alleen een wonder Nederland nog in het toernooi te kunnen houden.
Die mogelijkheid is er nog zondag tegen Frankrijk, maar de opgave is enorm: om kans te blijven maken op een vervolg moet Nederland waarschijnlijk niet alleen winnen, maar nog ruim ook. En dat terwijl de dreun van Zürich nog moet worden verwerkt.
Het was zeker niet voor het eerst de afgelopen jaren dat Nederland tekortkwam tegen een land uit de wereldtop, maar deze nederlaag komt misschien nog wel harder aan dan alle andere. Vanwege de score, die maar opliep en opliep. Maar ook omdat er eerder vaak verzachtende omstandigheden waren. Blessures verhinderden Nederland vaak om op volle kracht te spelen, maar dit keer waren die er niet of nauwelijks.
Dat terwijl de spanning vooraf juist vol op de Engelsen stond na de 2-1-nederlaag tegen Frankrijk in de eerste EK-wedstrijd. Nederland voelde zich door de 3-0-overwinning op Wales van zaterdag volgens bondscoach Andries Jonker juist ‘een stuk prettiger’ dan de tegenstander. Maar 21 minuten en 17 seconden na het eerste fluitsignaal in Stadion Letzigrund lag de druk weer helemaal bij zijn eigen ploeg.
Lauren James schoot de bal prachtig hoog in het doel, maar ze kon dat ook doen omdat Dominique Janssen tot twee keer toe de mist in ging. Eerst taxeerde ze bij de middellijn een uittrap van de keeper verkeerd, toen de bal daarna bij James kwam, wachtte ze te lang met instappen. En de aanvaller van Chelsea heeft doorgaans al niet zoveel ruimte nodig om toe te slaan.
James viel in de eerste EK-wedstrijd nog door de mand als nummer 10, maar Wiegman liet haar nu als rechtsbuiten spelen. Een dag voor de wedstrijd ontglipte het de Haagse bondscoach van de Engelsen tijdens een persconferentie nog dat haar Nederlandse collega ‘misschien emotioneler was’ dan zij. De altijd voorzichtige Wiegman leek er een beetje van te schrikken en zei er vlug bij dat ze ervan overtuigd was dat Jonker en zijn staf zich uiteraard uitstekend zouden voorbereiden.
De Nederlandse bondscoach wreef de oppositie op zijn beurt in dat Engeland drie van de vijf laatste wedstrijden had verloren, inclusief het openingsduel op het EK. ‘Zij krijgt langzaam ook grijze haren’, lachte hij.
Bij die speldenprikjes bleef het, de twee coaches zijn al jaren bevriend, slechts een van de vele gevoeligheden rondom deze wedstrijd. Wiegmans assistent Arjan Veurink wordt na het EK de nieuwe bondscoach van Nederland, de Nederlandse assistenten Janneke Bijl en Arvid Smits gaan juist naar Engeland om Wiegman bij te staan. Vivianne Miedema zou in het veld haar partner Beth Mead tegen kunnen komen.
De speler van Arsenal begon nu op de bank, maar Engeland had haar niet nodig om Nederland achteruit te drukken. Op een kansje voor Miedema was het vooral eenrichtingsverkeer. Alessia Russo was dichtbij de 2–0, maar keepster Daphne van Domselaar kon haar handen nog net achter haar kopbal kriijgen.
Vlak voor rust verdubbelde Georgia Stanway de Nederlandse zorgen wel door van afstand het tweede Engelse doelpunt binnen te kegelen. Engeland kon ook eigenlijk doen met Nederland wat het wilde. De ploeg van Jonker wil altijd graag zelf de ballen hebben, maar kwam nu niet verder dan 37 procent balbezit. Een kwart van de passes kwam niet aan bij een ploeggenoot.
Jonker greep in de rust in met maar liefst drie wissels. Jonkies Veerle Buurman en Esmee Brugts bleven achter in de kleedkamer. Sherida Spitse en Caitlin Dijkstra gingen in het centrum van de verdediging spelen, Janssen schoof naar de linksbackpositie. Voorin moest Jill Roord het veld ruimen voor Lineth Beerensteyn, in de hoop dat zij met haar snelheid voor gevaar kon zorgen.
Dat loste niks op, integendeel. De speldenprikjes aan de vooravond van de wedstrijd stelden nog heel wat voor vergeleken bij die van Oranje in het veld. Slechts een schot eindide op het Engelse doel. Aan de andere kant kon James in de rebound haar tweede binnentikken, Ella Toone bracht de score op een vernederende 4-0.
Zo wordt Nederland in Zwitserland opnieuw met de neus op de feiten gedrukt. Na de recente 4-0-nederlaag tegen Duitsland deed Jonker nog alsof het een incident was. Zijn ploeg moest gewoon op vakantie gaan en dan zou het in Zwitserland goed komen.
Nu is er geen tijd voor vakantie om de hoofden weer fris te krijgen. In vier dagen moet hij zijn ploeg weer oplappen en proberen voor elkaar te krijgen wat in de afgelopen jaren zelden is gelukt.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant