Tot een paar weken geleden had David Pel (34) nog nooit met Rinky Hijikata gesproken. Nu beleeft de tennisser uit Amstelveen samen met zijn Australische gelegenheidspartner de onwaarschijnlijkste dagen uit zijn carrière. Donderdag staat het duo in de halve finale op Wimbledon.
is sportverslaggever voor de Volkskrant en schrijft vooral over schaatsen, zwemmen en tennis.
David Pel lacht vol zelfspot en verbazing: ‘De ‘club eight’, iets in die trant?’ Sinds dinsdag, toen de nummer 82 van de wereld in de dubbel zich plaatste voor de halve finale van Wimbledon, hoort hij bij de ‘Last 8 Club’. De Nederlander treedt toe tot een exclusief gezelschap van tennissers die hun leven lang welkom zijn op het Wimbledon-terrein. Hij kan gasten meebrengen en krijgt toegang tot speciale ruimtes.
‘Dan kan ik deze herinnering dus voor altijd ter plekke terughalen. Fantastisch toch?’
Hij tennist al dertig jaar, maar deze week is Pel (34) in een scenario gestapt waarvan hij nooit had durven dromen. En dat blijft erg onwerkelijk, vertelt hij vanuit een kuipstoel in een ruimte op het Londense tennispark, zijn lange benen – Pel meet 2 meter – uitgestrekt voor zich. ‘Ik doe niks anders dan anders. Ik ben gewoon mezelf, speel gewoon mijn wedstrijd. Maar nu sta ik opeens in de halve finale op Wimbledon.’
En dat met iemand die hij tot een paar weken geleden nog nooit had gesproken. Hij verbleef in Rosmalen voor het grastoernooi toen zijn telefoonscherm oplichtte en er een onbekend nummer verscheen. Het was Rinky Hijikata, de tien jaar jongere Australische tennisser die twee jaar geleden de Australian Open won in het dubbelspel, maar zich vooral richt op zijn carrière in het enkelspel.
Hijikata bleek op Wimbledon naast zijn optreden in het enkelspel te willen dubbelen met de Nederlander. Waarom hij bij Pel uitkwam? ‘Ik denk dat hij niemand anders had, om eerlijk te zijn.’
Pel had wél een partner, de Zwitser Jakub Paul, maar die had net als hij een lagere ranking. Met Paul was de kans om Wimbledon binnen te komen kleiner, wist Pel. Als ik nou een uitstapje maak met Rinky, zou ik ook zomaar meer punten kunnen binnenhalen, wat later weer voordelen kan geven voor ons team, dacht hij.
‘Dus ik legde het Paul eerst voor. Hij zei: als jij voelt dat je het moet doen, moet je het doen. Maar een paar dagen later meldde hij dat hij de samenwerking beëindigde.’
En dus zit Pel nu zonder vaste partner, maar dat is van later zorg. Spijt van zijn keuze zal hij nooit hebben. In de eerste twee partijen kropen Hijikata en Pel twee keer door het oog van de naald, in de derde ronde verrasten ze door te winnen van het als derde geplaatste Duitse koppel Krawietz/Puetz. In de kwartfinale hadden ze dinsdag aan twee sets voldoende.
Samen met de Amerikaan Reese Stalder bereikte Pel twee jaar geleden al eens de derde ronde op Wimbledon, zijn beste resultaat op een grandslamtoernooi. Ook dat was een verrassing. Doorgaans speelt Pel challengers, lagere toernooien, in de relatieve anonimiteit van het proftennis. Hij won er dit jaar drie.
Maar een vetpot is dat niet, stelt hij. In het Franse Thionville ging hij na het winnen van de titel met zo’n 2.000 euro naar huis. Het bereiken van de halve finale op Wimbledon levert hem ruim 100 duizend euro op. ‘Bizar.’
Hij zag leeftijdsgenoten huizen kopen, gezinnen stichten. Pel heeft een huurhuis in Amsterdam. Als beroepstennisser leerde hij: ik moet altijd zorgen voor een buffer. Tennissers betalen veel onkosten, voor hotels, vluchten en trainers. Ze investeren en kunnen pas bij succes incasseren, maar dat is geen garantie.
‘Afgelopen mei verloor ik een paar keer een challenger; ja, dan ga je in de min. Niet dramatisch, maar je houdt er altijd rekening mee. Je kunt geen heel grote uitgaven doen, want er moet altijd een potje zijn om te investeren als het nodig is. Toen ik er zeven maanden geblesseerd uit lag, ben ik les gaan geven.’
Zijn onverwachte verdiensten op Wimbledon noemt hij ‘niet life-changing’, maar het biedt perspectief. ‘Het geeft bijvoorbeeld ruimte om een coach of fysiotherapeut mee te nemen, of een betere vlucht te boeken.’ Pel stijgt sowieso een plek of dertig op de wereldranglijst, heeft hij zich laten vertellen – zelf houdt hij zich tijdens een toernooi niet bezig met punten of financiële bonussen.
Eigenlijk zit Pel in zijn tweede tenniscarrière. Hij begon op zijn 4de te tennissen, geïnspireerd door zijn vader, die rond die tijd een andere sport wilde proberen. Na een lesje volgden er meer, en al snel bleek dat hij talent had. ‘Mijn vader stimuleerde het en zo ging het balletje een beetje rollen, letterlijk.’
Pel werd Nederlands kampioen onder 18 jaar, maar verder succes daarna bleef uit. Toen hij rond zijn 25ste bleef hangen rond plek 800 op de wereldranglijst in het enkelspel, besloot hij zijn carrière te beëindigen. Hij ging criminologie studeren – hij behoorde tot het selecte gezelschap dat voor die studie was ingeloot.
‘Tot op de dag van vandaag denk ik: hoe zou ik er nu voor hebben gestaan als ik dat had doorgezet?’ Want Pel miste het tennis en besloot na een maand of vier terug te keren, om voor de dubbel te gaan.
‘Vanaf toen besloot ik: all-in. Het is soms lastig, en het klinkt cliché, maar als je op een missie bent, moet je ervoor gaan, ook als het een periode minder gaat. En anders had ik hier dus nooit gestaan.’
In de halve finale wacht hem en Hijikata een pittige klus. Dan nemen de twee het op tegen het als eerste geplaatste duo Arevalo/Pavic. Maar Pel heeft niets te verliezen, stelt hij. ‘Ik heb blessures gehad, mijn carrière is niet vlekkeloos verlopen. Maar ik dacht altijd: ik zit er dichtbij, er zit meer in. En daar is nu dit uitgekomen. Fantastisch.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant