‘Happy lefties’ Cameron Norrie en Ben Shelton, die maandag Lorenzo Sonego uitschakelde voor een plek in de kwartfinale, zijn de overgebleven linkshandige spelers in het enkelspel van Wimbledon. Er is geen tennisondergrond waar de linkshandige slicebal zo gevaarlijk is als op gras.
is sportverslaggever voor de Volkskrant en schrijft vooral over schaatsen, zwemmen en tennis.
Het is een beetje onorthodox, zegt Cameron Norrie. Zo laag als hij zijn ballen slaat als hij vanaf de rechterkant van het veld serveert. ‘Ik denk dat veel spelers dat niet gewend zijn. Ik probeer het altijd in mijn voordeel te gebruiken.’ Op gras, waar de stuit minder hard is, blijven ballen vaak lager. Die ondergrond zorgt vaak voor andere, moeilijker voorspelbare effecten.
John McEnroe, drievoudig Wimbledonwinnaar, buitte zijn linkshandigheid uit. Goran Ivanisevic, in 2001 de beste op Wimbledon, stond eveneens bekend om het tactisch gebruiken van zijn linkerhand. En ook Norrie, die het dinsdag opneemt tegen Carlos Alcaraz om een plek in de halve finale, probeert zijn ballen zo ver mogelijk buiten de ‘slagzone’, het comfortabele bereik van een tennisser te plaatsen.
Dat is met links soms makkelijker te realiseren dan met rechts. Linkshandigen kunnen scherpere hoeken en andere spins bereiken, en kunnen met een naar buiten draaiende bal de backhand, doorgaans de zwakkere kant, van de tegenstander bestoken.
Er is geen overschot aan lefties bij de belangrijkste tenniswedstrijden. Slechts twee spelers wisten deze eeuw bij de mannen de top vijf van de ATP-wereldranglijst te halen: de eind vorig jaar gestopte Rafael Nadal kwam in 2005 de top vijf van de wereld binnen. En sinds mei van dit jaar geldt dit ook voor Jack Draper, de Brit die in de tweede ronde op Wimbledon werd uitgeschakeld speelt eveneens linkshandig.
Gemiddeld is volgens schattingen ongeveer 10 procent van de wereld linkshandig. Dat is iets hoger dan het totaal van twee linkshandige enkelspelers dat bij de mannen en vrouwen de laatste 32 van Wimbledon wist te halen. Maar het aantal linkshandigen in de top honderd van de wereldranglijst is gemiddeld juist iets hoger: bij de vrouwen elf en bij de mannen twaalf.
Ben Shelton zei eerder deze week tijdens een persconferentie: ‘Natuurlijk zijn wij nog steeds zeldzamer dan rechtshandigen. Maar ik heb het gevoel dat het aantal linkshandigen op de tour groter wordt. Dat het normaler wordt om veel linkshandigen tussen de inschrijvingen te zien.’
Dat creëert mogelijkheden. Begin dit jaar zei Shelton, gevraagd naar de voor- en nadelen van de hand waarmee hij zijn racket hanteert: ‘Trainen is onmogelijk.’ Behalve wanneer de loting bekend is en spelers zien dat ze Draper als tegenstander treffen, dan is Shelton plots populair en willen concurrenten met hem de baan op voor een training.
De Brit Draper, de huidige nummer 4 van de wereld, kwam in mei dit jaar met eenzelfde verhaal. Als nummer 340 van de wereld kreeg hij ooit een wildcard voor de Miami Open. Hij vulde zijn naam in als beschikbare trainingspartner. ‘Maar niemand wilde met me sparren. Ze streepten allemaal mijn naam door en zetten daar die van een ander voor in de plaats’, zei hij tegen Sky Sports.
Nadal en Draper zijn ‘ambidexter’; zij kunnen beide handen goed gebruiken. Nadal is rechtshandig; hij golft, eet en poetst zijn tanden met rechts, maar hield zijn racket vanaf jonge leeftijd afwisselend in zijn rechter- en linkerhand om beide kanten te ontwikkelen. Op aandringen van oom Toni Nadal, de man die hem vanaf zijn 3de tot zijn 31ste trainde, koos hij uiteindelijk uit tactisch oogpunt voor links. Nadals zware linkshandige topspin – een slag waarbij de bal met veel effect naar boven wordt geslagen – werd jarenlang gevreesd door rechtshandige concurrenten als Roger Federer.
Ook Draper wordt in het rijtje lefties geschaard, maar noemt zichzelf een righty, hij gebruikt in het dagelijks leven zijn rechterhand. Veel mensen vragen hem ernaar, vertelde hij eerder dit jaar bij Tennis TV, de officiële livestreamingsdienst van de ATP Tour. ‘Mijn antwoord is altijd dat ik gewoon een rare jongen ben.’
Nog afwijkender was voormalig dubbelspeler Luke Jensen. Hij kreeg als bijnaam ‘Dual Hand Luke’. De Amerikaan kon met beide handen een service van 210 kilometer per uur slaan en bepaalde op basis van wie tegenover hem stond of hij met links of rechts ging serveren.
Linkshandig spelen is een voordeel, stelt Draper, maar het grootste voordeel is zijn tweehandigheid, denkt de Brit. Dat hij van nature rechtshandig is, maakt hem ook nog eens sterker met zijn backhand. David Pel, de Nederlander die zich samen met gelegenheidspartner Ricky Hijikata afgelopen zondag verrassend kwalificeerde voor de kwartfinales in het dubbelspel en woensdag weer in actie komt, ziet altijd voordelen van zijn linkshandige spel.
‘Op gras gaat het sneller, heb je minder tijd, dus dan kan het nog een groter voordeel zijn, maar eigenlijk zie ik altijd de voordelen van linkshandig zijn. Zeker in de dubbel is de combinatie met een rechtshandige speler erg voordelig. Er zijn minder linkshandige jongens, daardoor is het soms moeilijk om trainingspartners te vinden, maar het maakt ons ook ongewoner en daardoor lastigere tegenstanders.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant