Marcia Luyten is journalist en columnist van de Volkskrant.
Samen verlustigen ze zich aan hun natte droom, projectontwikkelaars, zakenmannen en regeringsleiders. Hier ligt ‘een kans die zich maar eens per honderd jaar voordoet’, schrijft het instituut dat zegt regeringen te helpen om gedurfde ideeën werkelijkheid te laten worden. ‘Hier ligt de mogelijkheid om van de grond af iets moois op te bouwen… tot een veilige, moderne welvarende samenleving.’
De jubel komt van het Tony Blair Institute. Betrokken regeringsleiders zijn Donald Trump, Benjamin Netanyahu, en, als het even meezit, Mohammed Bin Salman van Saoedi-Arabië, Mohammed Bin Zayed van de Verenigde Arabische Emiraten en hun Arabische collega’s. Object van verlangen: Gaza.
De een zijn droom is de nachtmerrie van de ander; de allerzwartste horror waaruit de kans te ontwaken met de dag kleiner wordt. Want elke laatste strohalm waar de Gazanen zich aan vastgrijpen, hoe dor of miezerig ook, wordt kapotgeschoten. Het laatste café spatte 2 juli onder Israëlische raketten uiteen. In Al-Baqa zaten ouders met kinderen, journalisten, artsen. Het was de laatste plek waar ze even op adem konden komen.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
En passant stelt Israël dat er Hamas-strijders zaten, geen mens die er nog op let. Het leger heeft opdracht met scherp te schieten, ook op wanhopige hongerige Palestijnen bij voedseldistributiepunten, vertelden Israëlische soldaten aan de krant Haaretz. Op adem komen, dat is nou net niet de bedoeling.
Was het uitschakelen van Hamas een legitiem doel na 7 oktober, intussen is het zelfs als schaamlap verdacht. Het Israëlische leger doet met bommen het werk van bulldozers. Het land leegvegen. Leeg van de naargeestige betonnen blokken met een bio-industrie van mensen, leeg van de Gazanen.
Op de tekentafel liggen uitgewerkte schetsen van de plannen waar de mannen zo verrukt van zijn. Financial Times legde de hand op het ontwerp waar het Tony Blair Institute aan meewerkte. ‘Great Trust’ heet het megaproject geleid door Israëlische zakenlui. Met financiële modellen van de Boston Consulting Group (BCG) hebben zij Gaza herontworpen als bloeiend handelscentrum. Een topman van Blair dacht mee.
Het nieuwe Gaza zou een ‘Trump Rivièra’ krijgen met eilanden in Dubai-stijl voor de kust, een Elon Musk Smart Manufacturing Zone, een Mohammed Bin Salman-verkeersring en Abraham-infrastructuur – die laatste om de overige Arabische leiders te paaien.
Op de plaatjes bij het plan staan gedraaide spiegelende wolkenkrabbers, zonnepanelen en mannen in Saoedische klederdracht.
Dat laatste is cruciaal aan Great Trust: het beeld dat Gaza Arabisch blijft, in naam Palestijns, en met iets van islamitische poorten en bogen. Daarmee is het een sensibilisering van Trumps fantasie – en wie weet wél haalbaar.
Want Arabische leiders verwerpen Trumps plan voor een Gaza zonder Gazanen. In plaats van ze te ‘verdrijven’, wil Great Trust Palestijnen met ‘financiële prikkels’ verleiden om te verdwijnen. Hoe minder Palestijnen blijven, hoe goedkoper, schrijft BCG.
Het Tony Blair Institute ontkende op hoge toon elke bijdrage aan het plan. Financial Times overlegde zijn huiswerk: beelden van een Great Trust-chatgroep met daarin twee van Blairs medewerkers. En de krant stuurde ze hun eigen stuk, Gaza Economic Blueprint, dat ze in de groep hadden gedeeld. We hebben het eindplan nooit onderschreven, klonk het toen. ‘In de chatgroep stonden wij in luisterstand.’
Zo dus. Zoals Tony Blair himself zei, ná de ‘shock and awe’-bombardementen en honderdduizenden doden toen Irak toch geen massavernietigingswapens bleek te hebben: ‘Ik had de intentie de wereld veiliger te maken.’ En: ‘Ik had het mis, maar heb niet gelogen.’ Zo is er nu, obsceen, cynisch en schaamteloos, de Great Trust.
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app. Klik op het belletje naast de auteursnaam.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant