De lezersbrieven, over gelukszoekers, burgerlijke ongehoorzaamheid, de morele verantwoordelijkheid van bedrijven, heisa om niks en de Volkskrant-app.
Migranten worden vaak afgeschilderd als gelukzoekers. Vooral door mensen die beweren niet te discrimineren en alleen échte vluchtelingen best willen laten opvangen in ons steenrijke land.
Terwijl het volkomen logisch is dat een vluchteling niet alleen een ongeluk-ontvluchter (mooie term van Sander Donkers), maar óók een gelukzoeker is. Zijn we dat niet allemaal? Ik was het 67 jaar in Nederland. En sinds twee jaar in Spanje.
Vorige week reed ik naar Nederland. Bij een Frans benzinestation raakte ik aan de praat met andere reizigers over het Nederlandse asielbeleid. Ze vroegen of ik uit Nederland kwam. ‘Nee’, antwoordde ik, zonder te liegen en zonder me te hoeven schamen. ‘Ik kom uit Spanje.’
Ton Groenendijk, Los Alcázares (Spanje)
De spanning in de linkerhand van het meisje, de spanning op haar gezicht (7/7). Deze foto liegt niet, in tegenstelling tot de twee mannen wier naam over de foto heen gedrukt staat: zij nemen nogal eens een loopje met de waarheid.
Wim van Ouwerkerk, Lelystad
Een meerderheid van de Tweede Kamer vindt dat ik strafbaar ben als ik een illegaal in Nederland verblijvende vluchteling, dakloze, arbeidsmigrant (of andere pechvogel met een ongunstige geboortepostcode) met een longontsteking antibiotica voorschrijf.
Bij deze roep ik mijn collega’s op tot burgerlijke ongehoorzaamheid. Laten we deze mensen gewoon blijven behandelen. Dat zijn wij verplicht aan onze artseneed.
Loet Birker, huisarts, Dongen
Met betrekking tot de vernietiging van Gaza heeft de Verenigde Naties een rapport gepubliceerd van Speciaal Rapporteur Francesca Albanese. Daarin worden tientallen bedrijven genoemd – waaronder wapenfabrikanten en technologiebedrijven – die profiteren van wat zij ‘de economie van genocide’ noemt.
Hier volgt een fragment: ‘Terwijl het leven in Gaza wordt weggevaagd en de Westelijke Jordaanoever onder toenemende aanvallen staat, laat dit rapport zien waarom de genocide door Israël doorgaat: omdat het voor velen winstgevend is.’
Opmerkelijk is dat vooraanstaande Israëlische Holocaust- en genocideonderzoekers – Amos Goldberg, Omer Bartov, Daniel Blatman, Raz Segal en Shmuel Lederman – allemaal hebben geconcludeerd dat Israël genocide pleegt in Gaza.
Andere genocide-experts die tot dezelfde conclusie zijn gekomen, zijn onder meer Martin Shaw, auteur van het boek What is Genocide, Melanie O’Brien, voorzitter van de International Association of Genocide Scholars, en Dirk Moses, hoofdredacteur van het Journal of Genocide Research.
Wanneer instellingen en bedrijven de duidelijke beoordelingen van deze wetenschappers negeren, laten zij zowel hun morele verantwoordelijkheid als het internationaal recht varen. De prijs van deze stilte wordt gemeten in mensenlevens.
Terry Hansen, Milwaukee (VS)
Volgens het meest recente rapport Staat van Migratie van het ministerie van Asiel en Migratie kwamen in 2024 314 duizend mensen naar Nederland. Van die groep is 11 procent asielzoeker.
Over de kleinste groep maakt de Tweede Kamer de meeste heisa.
Niek van Dijk, Amsterdam
We hoeven tijdens onze vakantie niets meer te missen, en dat dankzij de Volkskrant-app. In plaats van op je vakantiebestemming mooie steden te bezoeken of lange wandelingen te maken in de natuur, kun je je nu aan de rand van het hotelzwembad onderdompelen in de Volkskrant-bubbel.
Dus kom maar op met dat nieuws, de columns, de puzzels en de nieuwsbrieven! En voor wie er echt als de kippen bij wil zijn, zijn er de pushberichten. We moeten ALLES uit ons abonnement halen. Meer, meer, meer.
Ik begrijp dit, geloof ik, niet. Voor mij voelt het aan als koopjesjacht, als het aanwakkeren van consumentisme en oppervlakkigheid. Meer lezen in plaats van beter lezen. En dan heb ik het nog niet eens over de toename van de schermtijd, die deze ontwikkeling waarschijnlijk tot gevolg zal hebben.
Is dit wat wij willen?
Het zal wel hier om gaan: de Volkskrant moet mee met haar tijd, deze samenleving en dit tijdsgewricht vragen erom, de krant moet aantrekkelijk zijn voor een jong publiek, want jongeren hebben de toekomst, enzovoorts.
Misschien ben ik in de war. Had ik me net verzoend met mijn 75 jaar, moet ik nu van Sire volop verder gaan met leven. Ja, zoiets moet het zijn.
Noeke van Duijne, Amsterdam
Het asieldebat holt de rechtsstaat uit. Verkiezingsretoriek bonkt als hakken over vermolmd hout: boterzachte beloften, ferme taal zonder fundament. Er ontbreekt nog net geen bordje: niet op lopen, instortingsgevaar.
Iedereen heeft een megafoon. Niemand heeft nog een stemvork. Iedereen roept. Niemand stemt af. Democratiseren is verworden tot emotie op afroep. De ratio moet viraal gaan. Het gevolg? Partijen die opkomen als paddenstoelen en net zo snel verrotten. Discussies die nergens toe leiden. Een samenleving die overgevoelig is voor haar eigen gekwetstheid en ongevoelig voor die van anderen.
En precies nu klinkt hij weer: de roep om consensus. Maar het Voor Ons Nederland van Klaas Dijkhoff (VVD) is geen oplossing; het is een wapen. Consensus is geen brug meer, maar een verdedigingslinie.
‘Ons’ is hier een slotgracht. Jij wel, jij niet. Jij hoort erbij als je het Wilhelmus zingt en ‘schijt aan woke’ roept. Minderjarige asielzoekers in Coevorden of Bloemendaal? Niet ‘ons’. Een ietwat impulsieve zanger met gewetenswroeging? Zeker niet ‘ons’.
Als dát ‘ons’ is, dan is ‘ons’ geen gemeenschap, maar een grenspaal met luidspreker: hier begint ‘het normale’. Consensus is hier geen brug, maar een hek om ‘ons’ te beschermen tegen verandering. Ooit was consensus het huisdier van de Nederlandse democratie. Braaf. Trouw. Saai. Tot we hem lieten verwilderen in beleidsjargon en wantrouwen.
En nu is hij terug. Niet als trouwe labrador, maar als wolf. Hij ruikt angst. Hij test de hekken. Hij staat al in het veld. Bij ‘ons’.
Maarten Brand, Haarlem
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant