Julien Althuisius is schrijver en voor de Volkskrant columnist over het dagelijks leven.
Boven op de heuvel sta ik, in de schaduw van een machtige spar. Ik overzie het meer onder me, als een Romeinse veldheer. Net voordat ik wil afdalen ontwaar ik twee figuren, een man en een vrouw. Ze staan tot aan hun middel in het water en zijn verwikkeld in een innige omhelzing. Die duurt. En duurt. En duurt. Ze houden elkaar vast alsof het de eerste en de laatste keer is. Het is windstil, de ochtendzon kust hun blote lijven, vogels kwetteren en ik moet mijn best doen om niet binnensmonds over te geven.
Over onze columns
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
‘Er staan hier gewoon twee mensen in het water elkaar ontzettend lang en innig te omhelzen’, app ik een vriend. Hij antwoordt snel. ‘Tinderliefde. Kijken hoe het over tien jaar gaat.’ Deze vriend en ik delen een afkeer van publieke uitingen van genegenheid bij heteroseksuele stellen. Onlangs gebeurde iets soortgelijks. Recht voor mijn neus begon een koppel – hij een jaar of 50, afgetraind en knap; zij vijf tot tien jaar jonger, fit, aantrekkelijk en energiek – een potje te schaken terwijl ze een kop koffie dronken en een gebakje aten. Ze hadden ook net samen gesport. Het was een dermate harmonieus tafereel dat ik onmiddellijk mijn telefoon pakte om me af te reageren.
Uiteraard zegt dit veel over mij; waarschijnlijk ben ik diep va binnen jaloers en verlang ik eigenlijk naar precies dat waaraan ik me zo erger. Zal best, maar dat soort inzichten levert helemaal geen leuk appverkeer op. En bovendien is er een (weliswaar vaag) verschil tussen enerzijds jaloers zijn op intimiteit en anderzijds een hekel hebben aan overdreven uitingen van liefde.
Instagram staat daar vol mee, maar ook Bekende Nederlanders kunnen er wat van. Die laten zich er in interviews regelmatig op voorstaan dat alles, werkelijk alles wat ze bereikt hebben dankzij hun partner is, die niet alleen hun steun en toeverlaat is, maar ook hun grote inspiratie, beste vriend, beste vader/moeder ooit en de liefde van hun leven.
Het liefst gecomplementeerd met een gratuit citaat als: ‘het is een wonder dat hij/zij het zo lang met mij uithoudt’, afgetopt met een fotoshoot in wit linnen bij ondergaande zon. Dus je bent knap, beroemd, rijk, succesvol en je hebt daarnaast ook nog een liefdesleven uit een Disneyfilm. En welnee, je hebt je natuurlijk nooit laten pijpen door een twintig jaar jonger model nadat je coke uit haar bilnaad had gesnoven.
Het stel heeft inmiddels het water verlaten en zich afgedroogd. Zij zit half rechtop, leunend op haar ellebogen. Hij gaat liggen, met zijn hoofd op haar dijbeen. Ook dat nog. Ik zie nu dat ze hoogzwanger is. Of, zoals hij het vermoedelijk zou verwoorden: wé zijn hoogzwanger. Ik wil schreeuwen: wacht maar! Maar waarop? Misschien blijft het voor hen altijd zo. Bovendien, ik moet eerst nog even iets wegslikken.
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns