De alles-of-nietsmentaliteit van team Alpecin-Deceuninck leverde in het openingsweekeinde van de Tour de France twee keer alles op. Mathieu van der Poel nam dankzij zijn zege in de tweede etappe het geel van ploegmaat Jasper Philipsen over.
Hijgend ligt hij op de grond. Geen emoties, geen woorden, de focus ligt puur op de ademhaling. Mond open, lucht erin. Langzaam staat hij op, een knuffel, een kus, wat slokken water. ‘Yes, maatje!’, schreeuwt Jasper Philipsen van achter. Pas als zijn ploegmaat hem omhelst, verschijnt er een lach op Mathieu van der Poels gezicht. Het besef daalt in: hij heeft zojuist voor de tweede keer een etappe in de Tour de France gewonnen.
Na een rit over ruim 200 kilometer die op het einde meer weg had van een eendagskoers was Van der Poel de sterkste. ‘Deze kwam echt uit mijn tenen’, vertelt hij. ‘Ik kon elke klim net overleven, maar ik was er op het einde zo op gebrand om te winnen.’
Gefocust blijven, geen fouten maken en op alles reageren. ‘Ik wist dat ik als eerste door de bocht wilde komen, daarna was het nog maar 150 meter tot de finish. Het was al lang geleden dat ik had gewonnen. Ik wilde deze niet laten schieten.’
Het leek een kopie van vier jaar geleden. Ook toen won Van der Poel de tweede etappe in de Tour de France en pakte hij het geel, ook toen verwachtte iedereen dat hij het klusje wel even zou klaren. In Mûr-de-Bretagne overheersten destijds de emoties, denkend aan zijn grootvader die nog geen twee jaar was overleden. Toen Van der Poel de streep passeerde, wees hij met zijn vinger naar de hemel en barstte hij in tranen uit.
Deze etappe voelt anders, vertelt hij even later, in Boulogne-sur-Mer overheerst vooral trots. Trots die hij deelt met zijn ploeg.
‘De puzzel valt in elkaar’, zegt ploegmanager Philip Roodhooft. ‘Het lukt op dit moment allemaal bij ons en we proberen dat zoveel mogelijk door te trekken.’ Wat is hun geheim? ‘Wij spelen elke dag alles of niets, dat maakt het voor ons makkelijker’, gaf hij eerder aan. Zonder renner voor het algemeen klassement kan het team zich elke dag richten op de eindzege.
Al voor de Tour de France goed en wel was begonnen, spraken Philipsen en Van der Poel in de Opera van Lille over de kansen van hun team in deze twee etappes. Het zou een mooi openingsweekend kunnen zijn voor de ploeg, vertelden ze. Zaterdag zou de dag voor de Belg moeten worden, met het oog op een massasprint. Een etappe later zou Van der Poel de favoriet zijn.
Dat plan werd tot in uiterste precisie uitgevoerd. Op zaterdag werd troef Philipsen naar voren geschoven, nadat het team van Visma Lease a Bike op 20 kilometer voor de finish zorgde voor een breuk in het peloton. Waar veel sprintersploegen de slag hadden gemist, zat Alpecin-Deceuninck met vijf renners in de voorste groep.
Er volgde een perfecte lead-out waarin Australiër Kaden Groves en Van der Poel Philipsen naar de winst in Lille brachten, die hem ook nog de gele trui opleverde. ‘Ons plan was duidelijk. Dit was een unieke kans om te winnen met Jasper en hij maakt het af’, vertelde een van oor tot oor grijnzende Van der Poel in de straten van Lille. En dat terwijl hij aangaf geen fantastische benen te hebben gehad. Hopen maar dat het een dag later beter zou zijn.
Dat bleek het geval. Op voorhand werd al voorspeld dat het klassiekerachtige profiel van de tweede etappe hem goed zou moeten liggen. En dus hintte Philipsen bij de Vlaamse pers op een eventuele overname van zijn gele trui door Van der Poel. ‘Ik ga mijn best doen om het geel te verdedigen, maar dit is een rit die Mathieu heel goed ligt. Het is een luxe dat we verschillende keuzes hebben binnen onze ploeg.’
Het team van Alpecin controleerde de hele etappe. Eerst in de regen, later zodra de eerste jasjes uitgingen in de zon. De hele dag zaten ze van voren. Op de belangrijkste momenten, de klimmetjes aan het einde van de etappe, zat Van der Poel er telkens bij, anderen haakten een voor een af.
Twee dagen feest dus, bij de teambus van Alpecin. Ook in Boulogne-sur-Mer zijn voor de wagen de glimlachende gezichten te zien. Terwijl sommige renners nog eerst even uitfietsen, staan ze al wel de media te woord. Ook de Belg Xandro Meurisse: ‘Ik wil niet zeggen dat we al naar huis kunnen’, grapt hij, ‘maar dat we twee op twee scoren, is geweldig’.
Ook Adrie van der Poel is bij de bus aanwezig. Met een glimlach en een twinkeling in zijn ogen staat hij de toegesnelde pers te woord. Trots is hij, op de prestaties van zijn zoon, en van de ploeg. Ze weten daar precies hoe ze moeten pieken, en het lukt ze keer op keer. Zelfs als de benen niet altijd geweldig zijn.
‘Ik denk dat er druk weg is gegaan door de overwinning van Jasper. En misschien dat Mathieu nog even terug heeft gedacht aan zijn eerste tour’, meent Van der Poel senior. ‘Toen wilde het de eerste dag ook niet lukken en op de tweede dag won hij.’ Het is heel bijzonder, blijft hij herhalen. ‘Dit zijn momenten die moet je koesteren, dit is uniek.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant