Eddo Verdoner wenste in een interview met deze krant niet in te gaan op de uitspraken van Dilan Yesilgöz over zanger Douwe Bob: ‘Ik ben er niet om politici te recenseren’, aldus de Nationaal Coördinator Antisemitismebestrijding. Volkskrant-lezers reageren.
Eddo Verdoner is de Nationaal Coördinator Antisemitismebestrijding (NCAB) en treedt (de Volkskrant citeert de website in het interview met hem) op als ‘adviseur, aanjager en verbinder’ op het gebied van antisemitisme in Nederland.
Verdoner spreekt in die hoedanigheid mensen en organisaties aan op terreinen als cultuur (Douwe Bob), media (de Volkskrant), economie (webshops), maatschappij (demonstranten), onderwijs (Holocausteducatie, schoolkeuze). Hij weigert echter politici aan te spreken die (ondoordachte of welbewuste) uitspraken doen die olie op het vuur gooien van het antisemitismedebat.
Weigert Verdoner dit omdat de NCAB onder het ministerie van Justitie en Veiligheid valt? Ook dan siert het hem niet dat hij op het terrein van de politiek zijn rol als verbinder niet wenst uit te voeren. Want juist vanuit de politiek is verbinding broodnodig.
Walter Jansen, Amsterdam
Op zich denk ik een goed idee om een Nationaal Coördinator Antisemitismebestrijding te benoemen, maar Eddo Verdoner leest in zijn taakomschrijving kennelijk dat elke vorm van kritiek op Joden en Israël antisemitisme is. Zijn reactie op het voorval met Douwe Bob laat dat zien. Of werd hij in zijn reactie wellicht geïnspireerd door de reactie op X van één van de initiatiefnemers tot zijn benoeming?
Hoe dan ook: een ‘verbinder’, zoals een deel van zijn rol op de website van NCAB wordt omschreven, herken ik niet in zijn reacties. Misschien nog eens kritisch kijken naar de huidige taakomschrijving van de Nationaal Coördinator?
Harry Klomp, Utrecht
Eddo Verdoner is er niet om politici te recenseren. Maar wel kranten zoals NRC en de Volkskrant de les te lezen. Benoemd worden door niet neutrale politici is voor Verdoner geen probleem. Het optreden van hem in deze krant had van mij ook afgezegd mogen worden. Wat een laffe antwoorden van deze man op heel terechte vragen.
Arjan de Roon, Elst
Knap van Loes Reijmer en Rik Kuiper hoe zij het interview met Eddo Verdoner afnemen en volhouden. Ondanks de ontwijkende, eenzijdige en nietszeggende antwoorden, blijven zij in gesprek en blijven zij geduldig doorvragen.
Het vak van een journalist lijkt mij soms heel lastig.
Ronald de Graaff, Culemborg
Als er één ding duidelijk wordt in het interview met de Nationaal Coördinator Antisemitismebestrijding is dat Eddo Verdoner zich over wat politici allemaal uitkramen geen enkele uitspraak wil doen. Hij wil ‘verbinden’. Intussen beschermt hij, door er niets van te zeggen, politici die de meest belachelijke dingen zeggen (Dilan Yezilgöz: ‘Jodenhaat’) en valt hij Douwe Bob aan op het hebben van een mening (‘Voor een groep kinderen nota bene’).
Een vreemde taakopvatting van de Nationaal Coördinator die antisemitisme moet bestrijden: wel de individuele burger (al dan niet terecht aanpakken), maar niet de politici die structureel met leugens en ongenuanceerde framing het ‘wij tegen zij’ normaliseren.
Het is juist dit soort normalisering die antisemitisme en alle andere vormen van dehumanisering op grond van afkomst, geloof of kleur gewoon maakt. Ik durf te beweren dat Verdoner daarmee precies doet hetgeen hij zegt te bestrijden.
Rob Godfried, Amsterdam
Vol ongeloof heb ik het interview met Eddo Verdoner gelezen. Deze man bestrijd het antisemitisme niet, hij wakkert het juist aan. Politici met grote invloed die van alles op sociale media spuien voor hun eigen gewin – en hier veel verdeeldheid mee zaaien –, mogen zeggen wat ze willen. Maar over Douwe Bob heeft hij zijn mond vol. Hypocrisie ten top, en betaald door onze belastingcenten. Ongelooflijk.
Dat we alert zijn op antisemitisme en dat goed monitoren lijkt me een goede zaak, maar maak er dan een algemene post van tegen discriminatie en racisme. Helaas past dat niet in de populistische agenda. Het wordt hoog tijd dit recht te trekken.
Maaike van Leeuwen, Eindhoven
Eddo Verdoner van de NCAB: ‘Wij zijn er niet om uitspraken van politici te recenseren’. Gelooft hij het zelf? Als een politicus nu over Joden zou zeggen wat Geert Wilders ooit over Marokkanen zei, weet ik zeker dat de NCAB – en zeer terecht – enorm veel herrie zou schoppen.
Jolanda van der Lee, Groningen
In zijn interview in de Volkskrant roept de Nationaal Coördinator Antisemitismebestrijding op tot zelfcensuur. De Volkskrant mag niet schrijven dat Israël genocidaal geweld pleegt, want niet de tekst geldt maar wat mensen daarin zouden kunnen lezen. Impliciet beschuldigd hij de Volkskrant van antisemitisme omdat man en paard worden genoemd. Het moet niet gekker worden. Het smoren van kritiek op de regering van Israël met het verwijt van antisemitisme werkt niet meer,
Decennia lang was er maar sporadisch aandacht voor het beleid van Israël op de Westoever en in Gaza. Er waren tienduizenden doden in Gaza voor nodig om dat beeld bij te stellen.
Pieter Bierma, Nootdorp
Het functioneren van de heer Verdoner en ook zijn uitspraken in het interview kan ik alleen maar zien in het kader van zijn eerder bestuursrol bij het CIDI, de omstreden pro-Israëlische lobbyorganisatie, en de initiatiefnemers voor deze functie, de ChristenUnie en de VVD.
Helaas wordt ook in dit interview iedere kritiek op Israël afgedaan als antisemitisme. Israël vertrapt al jaren de internationale rechtsregels, maar kritiek op het handelen wordt weer afgedaan als antisemitisme. Onvoorwaardelijk pro-semitisme is net zo kwalijk als antisemitisme. Zeker als je ziet hoeveel menselijk leed hierdoor wordt veroorzaakt.
Paul Frijns, Stein
Bij lezing van het interview met Eddo Verdoner bekroop mij sterk het gevoel dat hij heel scherp de splinter in andermans oog ziet, maar blind is voor de balk in zijn eigen oog. Dat zal de verbinding niet gaan bevorderen, vrees ik.
Kees van Breukelen, Pijnacker
Wilt u reageren? Stuur dan een opiniebijdrage (max 700 woorden) naar opinie@volkskrant.nl of een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant