Een man die 4.500 jaar geleden in Egypte overleed, had voorouders uit Noord-Afrika én Mesopotamië. Onderzoekers onderzochten DNA uit zijn skelet en vonden voor het eerst genetisch bewijs dat culturen uit beide gebieden met elkaar verbindt.
De menselijke resten lagen in een graftombe in Nuweirah, ongeveer 250 kilometer ten zuiden van Caïro, de huidige Egyptische hoofdstad. De man werd daar zo'n 4.500 tot 4.900 jaar geleden begraven. 80 procent van zijn DNA komt van voorouders uit het noorden van Afrika, 20 procent van het DNA komt uit Mesopotamië.
Dat is het gebied tussen de rivieren de Tigris en de Eufraat, rond de huidige landen Irak, Turkije, Syrië en Iran. Het DNA-onderzoek toont nu ook een genetische verbinding tussen Egypte en Mesopotamië aan. De uitkomsten van het onderzoek werden woensdag gepubliceerd in het wetenschappelijke tijdschrift Nature.
In beide gebieden ontwikkelden vroege menselijke beschavingen zich, vanwege de vruchtbare grond rond de rivieren. In Egypte gebeurde dat rond de Nijl.
Het DNA-onderzoek toont voor het eerst een genetische band aan tussen Egypte en Mesopotamië. Er was wel al archeologisch bewijs dat beide culturen banden met elkaar hadden. Zo leken technieken in de pottenbakkerij op elkaar. Ook waren er gelijkenissen in het spijkerschrift van beide gebieden.
Het skelet was al in 1902 gevonden en ligt sindsdien in het World Museum in Liverpool, meldt Science Alert. Door nieuwe technieken konden wetenschappers het DNA van de man uit de Egyptische oudheid nauwkeurig onderzoeken. Ze konden zelfs het dagelijkse voedingspatroon van de man achterhalen: een mix van dierlijke proteïnen en granen als tarwe en gerst.
De man was ongeveer zestig jaar oud geworden, een aanzienlijke leeftijd voor die periode, en was ongeveer 160 centimeter lang. Zijn tombe wees erop dat hij zich in een hoge sociale klasse leefde. Maar zijn skelet toont ook dat hij zwaarder lichamelijk werk had gedaan. Dat kwam in het oude Egypte niet vaak voor bij mensen met een hoge status.
De botten van de man waren langer dan gebruikelijk en bovendien vonden onderzoekers in zijn voet sporen van artritis, een vorm van reuma. Die combinatie is een aanwijzing dat de man een pottenbakker was, zegt bioarcheoloog Joel Irish van de John Moores Universiteit in Liverpool.
Wat betreft de hogere status geeft Irish een mogelijk scenario aan: misschien was de man wel uitzonderlijk goed in zijn werk en klom hij daardoor hoger op de maatschappelijke ladder.
Source: Nu.nl algemeen