Home

NSC gaat de verkiezingen in met een modderpoel vol houtje-touwtjewetgeving als erfenis

is podcastpresentator en columnist voor de Volkskrant.

Toen Pieter Omtzigt dingen zei als ‘Deze verkiezingen gaan niet over links of rechts. Deze verkiezingen gaan over welk bestuur we in Nederland willen hebben’, juichte het lijdende volk in extase. Omtzigt repte van ‘een nieuwe, eerlijke manier van politiek bedrijven’, van ‘grondrechten, tegenmacht, transparantie’, van ‘ordentelijk bestuur’, van ‘een nieuw sociaal contract’, en 1,3 miljoen volgelingen trapten er in.

Je kon wel met waarschuwingsborden staan zwaaien, en voorzichtig helpen herinneren aan hoe het de vorige keer is afgelopen toen zich zo veel aandoenlijk geloof verzamelde rond een niet altijd even stabiel ogende verlosser en diens nagelnieuwe partij vol ongeteste mensen, en hoe het de keer daarvoor afliep, en de keer daarvoor – namelijk: in teleurstelling, gekkigheid, een lange lijst met niet-ingeloste beloften omdat er onmogelijk aan viel te voldoen, en een vleugje bitterheid. Maar wie leest er nou waarschuwingsborden?

Over onze columns
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.

Nog geen twee jaar later gaat NSC opnieuw verkiezingen in met als erfenis een gesneuvelde partijleider en een modderpoel vol houtje-touwtjewetgeving die in achterkamertjes bij elkaar is geknipt, geplakt en gehuild, consequent een reeks grondrechten schendt, kruipt voor de macht van de bullebak, en zo niet-ordentelijk is dat iedereen die er in de echte wereld mee moet werken er louter met machteloze woede over kan spreken.

Donderdag keek ik toe hoe Nicolien van Vroonhoven zich weer eens het bos liet insturen met de toezegging dat een pannetje soep koken voor iemand zonder verblijfsvergunning straks volgens de wet weliswaar zes maanden gevangenisstraf kan opleveren, maar dat in dit land geen hond de wet serieus neemt, en dat er heus nog een keer heel goed naar zal worden gekeken en dat het dan misschien wellicht mogelijk wel min of meer vanzelf goed komt. Vervolgens stemde de partij voor een aantal wetsvoorstellen die indruisen tegen artikel 1 van de Grondwet. ‘Staatsrechtelijk spookrijden’, smaalde ChristenUnie-voorvrouw Mirjam Bikker.

En ik dacht: je kunt er veel van zeggen, maar ‘een nieuwe manier van politiek bedrijven’ was het wel.

Het grondwettelijk hof, de totempaal van Nieuw Sociaal Contract, zou het hart vormen van de ‘nieuwe bestuurscultuur’, de poortwachter van ‘ordentelijke wetgeving’ die voortaan zou worden getoetst aan de Grondwet. Drie maanden geleden stonden de NSC-bewindslieden Judith Uitermark en Teun Struycken nog in een filmpje op de site stralend uit te leggen dat ‘het kabinet belangrijke stappen zet om de grondrechten van mensen beter te beschermen’.

Deze week werd het hof stilletjes afgevoerd: de Tweede Kamer besloot, mét instemming van NSC, om de 75 miljoen euro die in de begroting was gereserveerd voor het grondwettelijk hof te steken in het bouwen van nieuwe gevangenissen. In die cellen kunnen dan straks de mensen zonder verblijfsvergunning, samen met degenen die ze onderdak verschaffen, voedsel verstrekken, weleens iets aardigs voor ze doen, en samen met hun opdracht- en werkgevers, want er wordt hier volop geplant, geoogst, gebouwd, geslacht en schoongemaakt door de mensen die ze ongedocumenteerde vreemdelingen noemen.

De meeste NSC-Kamerleden zijn zich, gezien de peilingen (circa nul zetels), aan het opmaken voor een functie elders. De gedeserteerde CDA’ers onder hen hoeven zich niet te melden bij Henri Bontenbal, zo heeft hij al laten weten. Sommigen zullen deerlijk worden gemist (Harm Holman! Faith Bruyning!). Een enkeling probeert misschien een terugkeer via de rechterflank; naar Diederik Boomsma wordt opzichtig gehengeld door JA21, het clubje dat hardcore politieke zwervers verzamelt.

Het schijnt niet netjes te zijn om iets onaardigs te zeggen over kiezers, want kiezers zijn het heiligste der heiligen, en de kiezer heeft altijd gelijk, maar de kiezer oogt ook weleens niet helemaal stabiel. Het zou veel schelen als de 1,3 miljoen kiezers die vrijwel allemaal van plan zijn hun stem aan een ander te geven, de volgende keer met aandacht de waarschuwingsborden lezen.

Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app. Klik op het belletje naast de auteursnaam.

Lees ook

Geselecteerd door de redactie

Source: Volkskrant

Previous

Next