Vijftigduizend bezoekers op een flink vergroot en enigszins veranderd terrein genieten dit weekend op Down the Rabbit Hole, een festival dat weer een heel fijne programmering kent. Hoe was dag 1?
schrijft voor de Volkskrant over popmuziek en human interest.
Het schalt je van verre uitnodigend tegemoet: ‘Het lááááánd van Maas en Waal.’ En over de boulevard van Down the Rabbit Hole, het brede grindpad met aan je rechterhand het meer en links de grote podia van het Beuningse festival, worden de eerste bezoekers, al dan niet met de zwaaiende armen, naar het Hotot-podium getrokken.
Toepasselijk, want we zitten hier midden in de Groene Heuvels van dat Land van Maas en Waal. En de Clean Pete’s Rabbit Revue weet hoe je de ‘rabbits’ zo vroeg op de dag kunt opporren: met een klassieke meezinger van Boudewijn de Groot.
En zie, de lichte irritatie over de kleine festival-ellende verdampt meteen in de tropische zon. Down the Rabbit Hole is namelijk, net zoals Pinkpop, dit jaar op de schop gegaan. Niet zo rigoureus weliswaar, maar wel met wat nadelige gevolgen voor de bezoeker.
De ingang is verplaatst, wat betekent dat iedere bezoeker nu eerst een kleine dwaaltocht moet maken over het campingterrein om op het festival te komen. Gevolg: een mensenfile van een kwartier.
Het terrein is flink vergroot. Vorig jaar herbergde Down the Rabbit Hole zo’n 45 duizend bezoekers. Dit jaar is het uitverkocht met 50 duizend festivalgangers.
Ook nieuw: The Wall. Een 80 meter lange permanente muur van zeventigduizend bakstenen en rioolbuizen, bekleed met planten en gebouwd door zeventig vrijwilligers.
Het festival heeft zo hier en daar een nieuw likje maar het blijft heerlijk herkenbaar. Het is ruimer opgezet, maar met dezelfde intimiteit die het kleinere zusje van Lowlands zo typeert. Inclusief de goede zin die al in de vroegte wordt opgestookt. Om 11.00 ’s ochtends staat weliswaar geleide massameditatie op het programma, maar als de geest is leeggeruimd, gaat die meditatie naadloos over in een ochtendrave.
En dan is er die bonte parade van het popduo Clean Pete, de tweelingzussen Loes en Renée Wijnhoven, waarbij meedoen het devies is. Meezingen met een vijftigkoppig koor, balletten op de vierkante meter op Tsjaikovski’s Het zwanenmeer, onder begeleiding van geschoolde dansers en de strijkers van het Dudok Quartet. Of je gewoon overgeven aan de mooie liedjes van Roos Rebergen van Roosbeef.
Ja, het is warm maar een frisse wind voorkomt een gehele meltdown. De ideale omstandigheid om in de middag al tot een voorzichtig hoogtepuntje te komen. En in de beboste uithoekjes van het festival beginnen al poeltjes van plezier te borrelen. Al dan niet met een vage spannende belofte.
Voor de ingang van The Croque Madame roept een dragqueen met megafoon de rij wachtenden plagerig toe: ‘You don’t know what you’re waiting for, do you?’ Bij binnenkomst volgt de onthulling. Hier mogen alle bezoekers hun paaldansfantasiëen waarmaken, onder luid aanmoedigend gejuich van zijn mede-rabbits.
Een meisje in blauwe zomerse onesie doet niet onder voor een prof en slingert zich op de klanken van Ginuwine’s Pony vakkundig rond de paal. De prijs: een lapdance van een bonk van een danser, breed gespierd, hooggehakt en schaars gekleed.
Op het Idyllische Veldje klinkt Latijns-Amerikaanse feestmuziek. Maar dansen hoeft niet, je kunt er ook naar hartelust artistiekerig kleien. Is de adrenalinespiegel nog niet op peil, dan kun je je loom overgeven aan de weemoedige Indonesische pop van Nusantara Beat in de Fuzzy Lop.
Het is een meer dan aangenaam begin van een festival dat dit jaar weer een hele fijne programmering kent. Niet het beste, wel heel goed. Met headliners als Massive Attack en Underworld presenteert Down the Rabbit Hole weliswaar door de wol geverfde maar niet versleten namen die altijd een indrukwekkende liveshow weten neer te zetten.
En het gehele weekend door is er een overvloed aan avontuurlijke muziek met subtoppers die zich of al bewezen hebben (Beth Gibbons, FKA Twigs) of net opgekomen sterren die je als festival dolgraag op je podia wil hebben (Zaho de Sagazan, Wet Leg). Het feestje is nog maar net begonnen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant