is schrijver en columnist voor de Volkskrant.
Na twintigduizend bedreigingen suggereerde zijn moeder dat hij zijn baard moest afscheren en na veertigduizend bedreigingen besloot hij onder te duiken. ‘Je bent een insect dat in zijn gezicht getuft moet worden’, las hij een van de bedreigingen voor. En: ‘Je verraadt je eigen volk ten gunste van die kakkerlakken.’
Ooit was ik in Milaan op bezoek bij Raffaele Ariano, een jonge universiteitsonderzoeker die vlak daarvoor een treinconducteur had horen omroepen: ‘Aan alle zigeuners: stap uit bij het volgende station want we zijn helemaal klaar met jullie tuig.’ Omdat de kersverse minister van Binnenlandse Zaken een paar dagen eerder had beloofd alle zigeuners zonder papieren het land uit te flikkeren (‘de Italiaanse moeten we helaas houden’) zag Ariano een verband en schreef een brief naar de lokale krant. ‘Aan de mensen die met enorme vasthoudendheid deze nieuwe regering verdedigen, vraag ik: kan dit volgens jullie ook door de beugel?’
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Ariano dacht dat zijn rol daarmee gespeeld was, maar toen hij een dag later zijn Facebook opende, zag hij dat diezelfde minister zijn brief had gedeeld met daarnaast het commentaar: ‘In plaats van boos te worden op Italianen die de strijd aangaan met crimineel tuig, kunnen we beter boos worden op het tuig zelf. Ik sta aan de kant van de conducteur!’ Ook had de minister een foto van Ariano gedeeld, plus een link naar diens persoonlijke Facebookpagina.
In de dagen daaropvolgend ontving Ariano plusminus 54 duizend doodsbedreigingen (‘ze moeten de gaskamers opnieuw openen voor jou en je zigeunervriendjes’). Ook kreeg hij anonieme telefoontjes (‘we breken je benen’) en werd zowel zijn adres als dat van zijn ouders geopenbaard (‘we nemen geen gevangenen’).
Afgelopen weekend, toen het al een paar dagen niet over VVD-leider Dilan Yesilgöz was gegaan, gebeurde in Nederland iets soortgelijks. Nadat zij zanger Douwe Bob totaal ongefundeerd van ‘Jodenhaat’ had beschuldigd, kreeg die laatste zo veel doodsbedreigingen dat hij besloot tijdelijk met zijn gezin uit Nederland te vertrekken.
Yesilgöz zei weliswaar dat dat nooit haar bedoeling was geweest, maar sinds ze vorig jaar journalist Tim Hofman persoonlijk had aangevallen en ook hij doodsbedreigingen had gekregen (‘van mij mogen ze met scherp schieten’), wist ze heel goed waartoe haar woorden konden leiden. Blijkbaar is ze niet bekend met de uitspraak van liberaal icoon Karl Popper dat niemand rechtmatige aanspraak heeft op geluk, maar wel de aanspraak niet ongelukkig te worden gemaakt door de staat wanneer dat kan worden vermeden.
Over Popper gesproken: Yesilgöz’ voorganger Mark Rutte geloofde nog dat een open en vrije samenleving haar eigen standpunten bepaalt. In navolging van Popper vond hij dat niet politici moesten bepalen wat moreel juist is, maar burgers zelf, in hun publieke debat. Zeker in het begin van zijn premierschap weigerde Rutte zich daarom uit te spreken over Zwarte Piet, het Polenmeldpunt en noem maar op.
Yesilgöz denkt daar wat minder liberaal over. Zij vertelt burgers om de haverklap wat ze moeten denken, journalisten waarover ze moeten schrijven en artiesten waar ze wel of niet moeten optreden.
Toen ik Raffaele Ariano interviewde, zat hij overigens al weken ondergedoken. Hij zei dat hij tot dat hele akkefietje heilig had geloofd in het nut van een gezond publiek debat. Daarna ook nog, alleen weigerde hij zich er nog langer in te mengen. Dat is zonde, want zes jaar later wordt zijn land bestuurd door een neofascistische regering die aan de lopende band vrijheden inperkt, en is dezelfde politicus die hem op Facebook aanviel daarin vicepremier.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant