Terwijl het de oorlog tegen Oekraïne intensiveert, op land en in de lucht, veinst Rusland belangstelling voor het westerse vredesinitiatief.
Het belangrijkste onderwerp inzake de veiligheid van Europa – Ruslands agressie-oorlog tegen Oekraïne – mocht geen prominente plaats krijgen op de Navo-top vorige week, om de Amerikaanse president Donald Trump niet te ergeren en de verdeeldheid hierover tussen de bondgenoten te maskeren. De leiders van 32 westerse democratieën besloten daarom de kwestie van de agenda te weren, en feliciteerden elkaar en zichzelf met het resultaat.
Ruslands president Vladimir Poetin had zijn eigen commentaar op de Navo-top. Op de eerste dag ervan troffen ballistische raketten Dnipro, waarbij zeventien doden en bijna driehonderd gewonden vielen. De burgemeester liet weten nog niet eerder zo’n verwoestende aanval op zijn stad te hebben gezien.
Dit weekend zag Ruslands grootste luchtaanval tot nu toe, waarbij steden in het hele land doelwit waren. Rusland schoot volgens Oekraïense zegslieden 477 drones af, vier Khinzal-ballistische raketten, zeven Iskandr-ballistische raketten, 46 kruisraketten en 3 S-300-raketten. De meeste drones werden neergehaald of geblokkeerd met elektronische middelen. Maar op een na kwamen alle ballistische raketten door de luchtverdediging.
Rusland heeft de productie van zowel Geran-drones als ballistische raketten flink opgevoerd. Het resultaat is steeds frequentere, grotere en dodelijkere aanvalsgolven op Oekraïne – waarvan je curieus genoeg steeds minder weerslag ziet in westerse media. Deze ontwikkeling is des te gevaarlijker omdat Amerikanen én Europeanen angstvallig blijven zitten op hun resterende Patriot-luchtafweersystemen (en de Europese variant hiervan) die hiertegen kunnen optreden.
Ook de voorraden raketten van de in Oekraïne aanwezige Patriot-systemen raken op. Geen wonder dat de Oekraïense president Volodymyr Zelensky in de marge van de Navo-top opnieuw begon over de urgentie van deze kwestie – en Trump vertelde dat de financiering ervan kan worden geregeld.
Terwijl het de intensiteit van de oorlog tegen Oekraïne opvoert, op land en in de lucht, veinst Rusland belangstelling voor Trumps vredesinitiatief. De eisen blijven echter dezelfde als de oorspronkelijke oorlogsdoelen en bevestigen dat voor Poetin het fantoomachtige vredesproces een bonus op het slagveld geeft – die vrede niet dichterbij brengt: Rusland kan zijn aanvallen intensiveren, terwijl Amerikaanse steun opdroogt.
Deze schande op het westerse blazoen – en dat van de Navo-bondgenoten – groeit met elke luchtaanval op Oekraïne. Zeker is dat Trumps irritatie over die luchtaanvallen toeneemt. Volgens senator Lindsey Graham heeft Trump hem tijdens een potje golf gezegd dat het tijd is zijn breedgedragen wetsvoorstel voor draconische sancties tegen Rusland in te dienen. Echter: zelfs als dat zo is, houdt Trump de troeven in hand.
Op verzoek van het Witte Huis is het wetsvoorstel aangepast, zodat alleen de president beslist – zelfs als de wet wordt aangenomen – of en zo ja wanneer hij sancties instelt. En de president aarzelt daar al weken over, want hij wil juist zakendeals sluiten met Rusland.
Die sancties, die het ook China en India zouden bemoeilijken Russische olie te kopen, kunnen samen met de urgente levering van luchtverdedigingsmiddelen een signaal aan Moskou zijn dat Amerika en Europa nog altijd hun verschillende inzichten over de oorlog in Oekraïne kunnen overwinnen. Poetin, die zonder schroom de luchtoorlog tegen de Oekraïense bevolking intensiveert, kan alleen worden gestopt door tegenmacht – op het slagveld en daarbuiten.
In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant