Boerderijwinkel De Walhoeve in Goirle wordt geroemd om het smaakvolle vlees en de gastvrijheid. Eigenaar en vleesveehouder Corné van Roessel roemt de voordelen van een nauwe band tussen boer en consument. ‘De grossier die ertussen zit rijdt altijd in de duurste Mercedes.’
is economieredacteur van de Volkskrant. Hij schrijft onder meer over landbouw en voedsel.
Als er nieuwe klanten binnenlopen in boerderijwinkel De Walhoeve, valt het eigenaar Corné van Roessel meestal wel op. ‘Hoe ze zich gedragen in de winkel, welke vragen ze stellen. Dat is toch anders dan bij iemand die hier al tien keer is geweest.’ Hij probeert altijd een praatje te maken met de nieuwkomers. ‘Over de winkel, maar ook over waar ze vandaan komen en hoe ze van ons hebben gehoord.’
Die praatjes slokken sinds kort een aanzienlijk deel van zijn tijd op. Zijn winkel in Goirle, net buiten de ringweg rond Tilburg, is in mei namelijk uitgeroepen tot beste boerderijwinkel van Nederland. Dat heeft tot een flinke toeloop geleid, vertelt Van Roessel (54) met een grote glimlach. ‘10 tot 20 procent meer klanten dan voorheen. We willen er duizend per week in de winkel hebben, daar zitten we nu dicht tegenaan.’
Op woensdagmiddag is het rustig in De Walhoeve, maar geen moment leeg. In de voor een boerderijwinkel ruim bemeten zaak kunnen klanten van alles vinden. Van het vlees van Van Roessels eigen stieren, tot kaas, groenten, fruit, pasta, broodsalades, jam, bier en wijn. Vrijwel allemaal streekproducten.
‘Met 20 procent van je producten behaal je 80 procent van de omzet’, legt Van Roessel uit. Die 20 procent zoekt hij dan ook met zorg uit. Smaakvolle, natuurlijke en lokale producten uit het seizoen. ‘Maar we hebben ook een functie voor de mensen die elke dag komen, en de oudere mensen die met de rollator op en neer komen’, vertelt hij. Vandaar dat de aardbeien en kersen uit de buurt tussen de sinaasappels en bananen uit zonniger oorden liggen.
Voedsel uit de buurt, vaak kleinschaliger en met meer oog voor natuur en omgeving geproduceerd, is bezig aan een opmars in Nederland. Het aantal verkooppunten bij de boer bedraagt inmiddels 3.800, van kastjes langs de weg met eieren of aardbeien, tot heuse winkels met voor ieder wat wils, zoals De Walhoeve.
Waarom De Walhoeve de beste van allemaal is? De klanten roemen het smaakvolle vlees en de gastvrijheid in de winkel, zaken waar Van Roessel veel aandacht in steekt. ‘Het vlees is hier lekker, veel lekkerder dan in de supermarkt’, vindt Elly de Brouwer, die net een paar worstjes en boerenyoghurt heeft afgerekend. ‘Hier ben je echt een klant. Als er iets is, staan ze voor je klaar. En het is veel rustiger dan in de supermarkt.’
De eigenaar is de eerste om toe te geven dat er boerderijwinkels zijn ‘die veel zaken beter voor elkaar hebben dan wij’. Als ondernemer grijpt hij de kansen die zich aandienen. Na de nominatieronde bleek dat de winkel het zonder enige promotie al goed had gedaan. ‘Daarna is het personeel, en vooral onze kinderen, actief geworden met QR-codes en sociale media.’ De prijs was een mooie bekroning in het jaar dat de winkel dertig jaar bestaat.
In 1974 begonnen Van Roessels ouders een vleesveebedrijf op de plek waar nu de winkel staat. Door de invoering van het melkquotum gingen in de jaren tachtig ineens veel melkkoeien naar de slachtbank, wat tot dalende vleesprijzen leidde. In 1995 begon zijn moeder daarom met de verkoop van vlees aan huis.
‘Een boerenverdienmodel gaat sommige jaren goed, maar er zitten ook altijd hele slechte jaren tussen’, vertelt Van Roessel. ‘Met een winkel kunnen we zelf aan de knoppen draaien, zoals de verkoopprijs. Een boer kan dat normaal nooit.’
Met zijn prijzen zit Van Roessel naar eigen zeggen ergens tussen de supermarkt en de slager in. ‘Maar je krijgt de kwaliteit die je bij de slager ook krijgt.’ Hoge kwaliteit voor een redelijke prijs is mogelijk dankzij de korte keten tussen boer en consument. ‘De grossier die er anders tussen zit, dat zijn altijd degenen die in de duurste Mercedes rijden.’
Een tijdje hielden Van Roessel en zijn ouders ook zevenhonderd melkgeiten, tot de Q-koorts daar in 2010 een einde aan maakte. Toen de gemeente een deel van de grond aankocht voor een woonwijk, ging ook een deel van de koeien weg. De overgebleven 140 dieren hebben meer ruimte in de moderne stal en eten bijna uitsluitend van eigen land.
De oprukkende bebouwing leidt tot ruimtegebrek, maar brengt ook steeds weer nieuwe klanten. Vandaar dat Van Roessel vanaf 2010 ook andermans producten ging verkopen. Op de markt en via lokale restaurants bracht hij in de eerste jaren zijn waren aan de man. ‘Daar is veel energie in gaan zitten.’
Dat betaalt zich nu uit. ‘We hebben klanten hier uit de wijk die echt elke dag komen, maar ook mensen die weekboodschappen doen of één keer per maand de vriezer vullen.’ De meesten uit de omgeving, maar ook van verder weg. ‘Van Den Bosch tot Breda en zelfs uit België.’
Bij de Walhoeve hopen ze de burger ook iets bij te brengen over het werk van de boer, bijvoorbeeld met rondleidingen voor schoolklassen of excursies naar de stal met een huifkar op zaterdagochtend. ‘Dat is er door de drukte sinds corona wel een beetje bij ingeschoten’, geeft Van Roessel toe.
Ook het boer-zijn komt met zo’n succesvolle winkel steeds vaker op het tweede plan. Overdag voert Van Roessels vader van in de tachtig de koeien, ’s avonds komt hij zelf nog een uurtje poolshoogte nemen. Hij kijkt ernaar uit om daar meer tijd in te kunnen steken, maar voorlopig zal het nog wel even druk blijven in de winkel.
In deze wekelijkse rubriek vertellen ondernemers over hun bedrijf. Vandaag: Boerderijwinkel De Walhoeve in Goirle, opgericht in 1995, met ruim twintig werknemers en een omzet van 1,2 miljoen euro.
Luister hieronder naar onze nieuwspodcast ‘de Volkskrant Elke Dag’. Kijk voor al onze podcasts op volkskrant.nl/podcasts.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant