Een relatief vlak parcours en het kortste NK sinds 1958: de massasprint was onvermijdelijk. Met een piepklein verschil met met Olav Kooij wint Danny van Poppel de nationale wielrentitel.
is sportverslaggever van de Volkskrant en schrijft vooral over schaatsen, atletiek en roeien.
Het publiek in Ede heeft niet lang hoeven wachten om Danny van Poppel naar de nationale titel te zien fietsen. Na iets meer dan drie uur koers draait het peloton op sneltreinvaart de laatste bocht door en schiet het als een blok op de finish af.
Als Van Poppel over de eindstreep komt, weet hij niet zeker of hij gewonnen heeft. Het verschil met Olav Kooij was akelig klein.
Het parcours dicteert zaterdag de uitkomst van het kampioenschap. Het is rond Ede niet heuvelachtig genoeg om het peloton te kraken. Er staat wel flink wat wind, maar dat is in het bosrijke gebied nauwelijks merkbaar. Alles werkt toe naar een massasprint.
Op een van de schaarse open plekken waar de wind wel even vrij spel heeft, scheurt een groepje zich evengoed na ongeveer 50 kilometer los uit het peloton. De bekendste namen: Taco van der Hoorn en Koen Bouwman. Zij rijden in de World Tour.
Dat geldt niet voor het zestal dat hen vergezelt. Zij hebben op het startblad ‘Professional-B’ achter hun naam staan en rijden bij kleinere profploegen: Lars Loohuis, Ryan Gal, Jordan Habets, Stijn Daemen, Ed Uptegrove en baanwielrenner Philip Heijnen.
Veel ruimte krijgt het octet niet. Dat is niet zo verwonderlijk, want het NK is met 160 kilometer opvallend kort, het kortst sinds 1958. Vaak zijn de kampioenschappen, zeker in de laatste jaren, rond de 200 kilometer lang. In de praktijk is dat een uur of meer waarmee kopgroep en peloton kunnen spelen. Die ruimte is er zaterdagmiddag niet.
Het peloton, aangevoerd door Visma-Lease a Bike en Picnic-PostNL, geeft nooit meer dan anderhalve minuut prijs en heeft met het ingaan van de laatste van vier omlopen nog maar twintig seconden achterstand. In de kopgroep wordt het niveauverschil tussen de renners zichtbaarder. Terwijl Van der Hoorn en Bouwman het tempo opvoeren, gaat Loohuis overboord en weten de anderen met een scheve grimassen op de gezichten nog wel aan te haken.
Maar zelfs Van der Hoorn, meester in het winnen tegen de verwachting in, krijgt het niet voor elkaar om weg te blijven. Tegen het laagvliegende peloton, dat na 2,5 uur wedstrijd over redelijk vlak terrein nog echt niet heel vermoeid is, ondanks een gemiddelde snelheid van meer dan 50 kilometer per uur, valt bar weinig te beginnen.
Met nog 32 kilometer te gaan is de kopgroep gegrepen en treedt een nieuwe fase in: nu zijn het de bekendere mannen die zich melden in de aanval. Zo laten onder anderen Daan Hoole, winnaar van de tijdrit in de afgelopen Giro, en Ide Schelling, een paar dagen drager van de bollentrui in de Tour van 2021, zich zien. De coureurs uit de kleinere ploegen zakken naar achteren in het peloton.
Maar zelfs de World Tour-renners komen niet zomaar weg. De kansrijkste poging komt van Mike Teunissen, die in 2019 de openingsrit in de Tour won en geel droeg, die met 25 kilometer te rijden weg springt met Tim van Dijke. Zij wrikken een gat van een kleine twintig seconden open, terwijl oud-winnaar van Parijs-Roubaix Dylan van Baarle op kop van het peloton de achtervolging leidt voor zijn sprintkopman Kooij.
Toch ontglipt Van Baarle even de controle als ze het bordje van 10 kilometer in de berm passeren. Er zijn weer coureurs die willen demarreren naar het kopgroepje, waarbij de jonge Axel van der Tuuk zich dan al heeft aangesloten.
Er breekt een periode van chaos aan, waarin zelfs Bauke Mollema ervandoor gaat. De klimmer is misschien wel de minst waarschijnlijke aanvaller van de dag. Zijn vlucht wordt overgenomen door Martijn Rasenberg, toch ineens weer een renner van het tweede plan.
Maar achter Rasenberg keert er met 60 kilometer per uur en soort van rust terug: de sprintploegen nemen hun posities in, beschermen hun sprinters. Maar juist Van Poppel, die met Van Dijke slechts één teamgenoot had en geen echt ploegenspel kon spelen, is de man die daarvan profiteert.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant