Bij La Cantina in Amersfoort wordt liefdevol en zorgvuldig gekookt met goeie spullen. En wát een bijzondere plek!
is culinair recensent van de Volkskrant. Ook schrijft ze over culinaire (pop-)cultuur.
Fockemalaan 22, Amersfoort
lacantina-amersfoort.nl
Cijfer: 8
Maandag t/m vrijdag lunch en antipasti van 11-17 uur, daarnaast donderdagavond diner en vrijdagavond pizza. Dagmenu € 32,50.
Integriteit is, wat mij betreft, het belangrijkste en duidelijkst waarneembare kenmerk van goede restaurants door alle stijlen en prijsklassen heen. Tegelijkertijd is het moeilijk op papier weer te geven, omdat het niet de losse onderdelen van een zaak betreft, maar de samenhang daartussen.
In de fijnste restaurants zijn de locatie en de keuken, de inkoop en de uitvoering, de sfeer en de service, het verhaal en de smaken in overeenstemming – niet omdat ze zo bij elkaar zijn bedacht in een of ander conceptueel horecaplan, maar omdat ze de logische uitdrukking vormen van een coherent idee over wat mooi, juist en lekker is. Het zijn zaken waarbij alles, schijnbaar moeiteloos, op z’n plek valt.
Hoe vaag dit misschien ook mag klinken, we treffen het aan bij La Cantina in Amersfoort. Dit Italiaanse eethuis, dat zich vooral richt op de lunch, bevindt zich in de refter van het voormalige klooster Onze Lieve Vrouwe ter Eem. Een indrukwekkend, verrassend reusachtig gebouw is het, gebouwd in stijl van de Delftse School en midden in het groen.
De congregatie Zusters van Onze Lieve Vrouw van Amersfoort voerden er meerdere scholen en een meisjesinternaat, en paus Johannes Paulus II heeft er een keer gelogeerd. Nu is het een bedrijfsverzamelgebouw waar ook woningen worden gebouwd. In de galmende hal zien we advertenties voor cursussen reiki en portretborduren, creatieve schrijfworkshops en stilteretraites.
De plek mag nog altijd een soort devote rust uitstralen, in het ruime restaurant, dat een groot terras en een prachtige open keuken heeft, is het op donderdagmiddag gezellig druk. Het zonlicht valt binnen door de hoge ramen, buiten spelen kinderen onder de oude bomen. De boel is smaakvol ingericht met bollampen en schilderingen van radicchio’s en citroenen.
Voor de pastamachine en de pizzaoven – die laatste gaat op vrijdagavond aan – snijdt een vrolijke kok een joekel van een abrikozenplaattaart in stukken; in de keuken roert een ander in een grote pan polenta, terwijl hij meefluit met de Italiaanse muziek die uit de speakers klinkt. Voor de kleine vitrine bij de bar wijzen mensen likkebaardend naar de taarten die daar liggen uitgestald: zelfgemaakte Torta di Capri (chocoladetaart met amandelmeel) en meringuegebak met Siciliaanse citroenen, geïmporteerde, knalgroene cassata en tiramisu in kleine glaasjes. Je kunt er ook allerlei Italiaanse droogwaren kopen.
We worden verwelkomd door een team van vriendelijke jonge mensen die gerechten zelfverzekerd met rollende Italiaanse ‘r’ uitspreken, en duidelijk heel goed ingevoerd en enthousiast zijn over het gebodene. De drie heren die de zaak runnen, twee geboren Italianen en een Nederlander, hadden eerder een succesvolle zuurdesembakkerij in de stad, en importeerden Italiaanse delicatessen. Die achtergrond is duidelijk aanwezig op het menu, waar we allerlei zorgvuldig uitgekozen kwaliteitsspullen zien die we soms nog maar zelden buiten Italië aantroffen.
Dat begint al bij de drankenkaart, waar we naast erg goede huisgemaakte limo en ijsthee en een aardig, goedgeprijsd wijnaanbod ook de Siciliaanse frisdrank chinotto aantreffen. Het lijkt op cola, maar is gemaakt van de citrusvrucht die ‘mirtebladige mandarijn’ heet, en is vaak zo bitter dat je er bijna krom van trekt: perfecte verfrissing als het loeiheet is. De versie die La Cantina verkoopt, van het ambachtelijke merk Lurisia, valt qua bitterheid mee. Het bier komt van Birra Dello Stretto uit Messina, een brouwerij die werd opgericht door de voormalige werknemers van Birra Messina toen die werd opgekocht door Heineken, er is zelfgemaakte limoncello en allerlei soorten grappa.
Het driegangenmenu wisselt regelmatig en kost € 32,50 – daarvoor krijg je dan bijvoorbeeld een gemengd voorgerecht, dan asperges met porchetta, citroenhollandaise en krieltjes, en tiramusu toe. Op de kaart staan verder wat broodjes, een tweetal pasta’s en een flinke lijst antipasti. Er zijn verschillend gevulde arancini (risottoballen) die met een kleine salade voor € 12,50 als lunch kunnen dienen, twee salades en nog een enkel hoofdgerecht.
We beginnnen dus met die antipasto misto – voor twee personen betaal je € 24, maar het zit vandaag ook in het menu. Weer valt direct op hoe zorgvuldig hier wordt ingekocht: uitstekende coppa di parma en San Daniele-ham, prima taleggiokaas en mozzarella in de caprese. Als warme hapjes liggen er fijne aubergineballetjes met gerookte scamorza bij; krokante polentablokjes met lekker veel boter en parmezaan en fluweelzacht gestoofde, anijzige venkel. Ook olijven, brood en olie zijn van uitmuntende kwaliteit. We hebben ook een portie arancini in borrelhapmaat besteld (€ 6,50 voor vier stuks), lekker hartig en gevuld met kleine, honingzoete Pachino-tomaatjes.
Die zitten ook in de panzanella (€ 12,50 of € 15 met burrata erop) een broodsalade met stuivende basilicum. Het brood is vrij klein gesneden en tot croutons gebakken en de boel is heel zorgvuldig aangemaakt met een goed zure dressing. Ik zou zelf de hele zomer kunnen overleven op alleen maar panzanella – al maak ik die van mij meestal niet met krokant gebakken brood omdat dat de saus minder goed opneemt. Een kniesoor.
La Cantina is erg trots op z’n melanzane alla parmigiana (€ 18), een laagjesschotel van gezouten en gefrituurde aubergine, tomatensaus en kaas. Het moet echt een monster van een ding zijn geweest, want hij bestaat uit minstens vijftien lagen groenten met daarop een bubbelende kaaskorst van mozzarella. We krijgen er wat peperige rucola met olie en citroen bij als tegenhanger voor al die vettige, fluweelzachte luxe. Ik vind het geheel wel wat aan de flauwe kant en heb liever meer parmezaan en saus tússen de lagen in dan een hele pizzakorst erop. Ook de rotolo (€ 18) een rol van verse pasta gevuld met courgette en ricotta, mist net een tikje hartigheid, maar is met het garnituur van verse, zoete kappertjes, citroen en bruine boter toch geslaagd.
Beetgare asperges worden vervolgens slim gecombineerd met plakken porchetta, krokant geroosterd varkensbraadstuk met venkelzaad en zwarte peper. De in een bakje bijgeleverde citroenhollandaise is ook erg goed, maar eigenlijk niet nodig bij het ook al behoorlijk vette varkensvlees en de in olie gewentelde krieltjes.
Uit de vitrine kiezen we tenslotte de uitstekende citroen-meringuetaart (€ 8,50) die wordt geserveerd met vanille-ijs. De polentacake is een beetje droog, maar de bijgeleverde, gemarineerde aardbeien met vanilleroom zijn verrukkelijk. En ook de tiramisu is er een uit het boekje, met precies de juiste romige zompigheid van drank en koffie.
We zijn enorm blij verrast door deze goed doordachte, zorgvuldige zaak. Uit alles blijkt dat de eigenaren veel energie steken in het betrekken van de goede spullen én in het werven van hun personeel. In combinatie met de mooie locatie en de vriendelijke prijzen maakt dat van La Cantina echt een aanrader. We zouden bijna blijven plakken om ook het diner nog even mee te pakken.
Geselecteerd door de redactie
Lees hier alle artikelen over dit thema
Source: Volkskrant