De populairste serie uit de Netflixgeschiedenis wordt afgesloten met een paar nagelbijtende afleveringen. We missen wel de verrassing van dat klassieke eerste seizoen.
is kunstredacteur van de Volkskrant. Hij schrijft over films, series en fotografie.
Wie iets wil opmerken over de wereldwijde invloed van Netflix op de populaire cultuur, kan niet om het Zuid-Koreaanse succesnummer Squid Game heen. Het eerste seizoen, dat op 17 september 2021 werd gelanceerd, werd zo ongeveer uit het niets een internationale hit. Nog altijd is dat seizoen met voorsprong de populairste serie uit de geschiedenis van Netflix, ruim voor het vierde seizoen van Stranger Things. Squid Game werd genomineerd voor veertien Emmy’s, waarvan het er zes won.
En samen met het tweede seizoen (plek vier op de Netflix-ranglijst) trok de serie tot nu toe 600 miljoen views. Niet gek voor een serie in het Koreaans, waarbij zonder enige terughoudendheid lokale kwesties, accenten en standen een rol spelen.
Het eerste seizoen, waarin Lee Jung-jae als ‘speler 456’ in een bizar en dodelijk spel verwikkeld raakt waarmee hij zijn gokschulden wil afbetalen, was een perfecte zwarte komedie over menselijke hebzucht.
Het ontwerp van kinderspellen gecombineerd met vindingrijke wreedheid maakte dat eerste seizoen het gesprek van het moment, een pad dat was gebaand door de Zuid-Koreaanse thriller-comedy Parasite die een jaar eerder de Oscar voor beste film won.
Kerst 2024 verscheen het tweede seizoen van Squid Game, dat na zeven afleveringen eindigde met een harde cliffhanger, halverwege een tweede spelronde. Dit derde seizoen van zes afleveringen (waarvan de pers de eerste vijf te zien kreeg) kunnen we dus ook beschouwen als seizoen 2b.
De opzet van het tweede en derde seizoen draait weer om speler 456, die weliswaar als winnaar van het spel schatrijk is, maar ook vastbesloten is om een einde te maken aan het spel en de geheimzinnige spelleiders, een soort gemaskerde Illuminati met een bizar gevoel voor humor.
In seizoen 2 zagen we hoe 456 in een nieuwe spelronde terechtkomt, maar al snel merkt dat hij machteloos is om een einde aan het bloedvergieten te maken. In het derde seizoen gaat dat verder, met ondertussen een paar andere krachten die ook op de ondergang van de organisatie uit zijn.
Het moet gezegd worden dat de makers weer bijzonder vindingrijke manieren hebben bedacht om de spelers tegen elkaar op te zetten, met een potje touwtje springen op grote hoogte als een bijzonder benauwende scène.
De inzet is met de entree van een nieuwe deelnemer, waar we niets over zullen verklappen, alleen maar hoger geworden. Neemt niet weg dat de verrassing er wel zo’n beetje af is, wat die laatste aflevering ook gaat brengen.
Over de auteur
Mark Moorman schrijft voor de Volkskrant over series, fotografie en populaire cultuur.
Op zoek naar meer bingemateriaal?
Op volkskrant.nl/series vind je al onze serie-recensies, handig doorzoekbaar op genre, aanbieder en aantal sterren.
★★★☆☆
Thriller
Zesdelige serie van Hwang Dong-hyuk
Met Lee Jung-jae, Wi Ha-joon
Te zien op Netflix
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant