De uit het zicht geraakte metalband Linkin Park komt in het Arnhemse Gelredome tot leven met een nieuwe zangeres, die ook het verloren gewaande genre van de raprock reanimeert.
is redacteur popmuziek van de Volkskrant.
De wedergeboorte van Linkin Park is een van de opmerkelijkste muziekverhalen van de afgelopen jaren. De Amerikaanse rockband verdween uit het zicht in 2017, na de dood van zanger Chester Bennington. Zijn zelfmoord schokte de muziekwereld, en zijn band bleef verweesd achter.
Vorig jaar keerde Linkin Park terug in het volle licht met een nieuwe frontman, die ineens een frontvrouw bleek. De zangeres Emily Armstrong was aangenomen als vervanger van Bennington, en Linkin Park leverde eind vorig jaar zelfs een nieuwe plaat af. En From Zero, album nummer acht, werd een gigantische hit, waarmee de band ook weer op wereldtournee kon.
Als je donderdagavond zo eens om je heen kijkt, in een vol en zweterig Gelredome in Arnhem, dan raak je toch onder de indruk, nog voor er een noot is gespeeld. De tickets voor deze comeback raakten volgens de organisatie in een flits uitverkocht. Zo groot was kennelijk de behoefte aan een show van de oude band met het nieuwe gezicht.
En als zangeres Armstrong donderdag als laatste bandlid het podium betreedt, dan wordt zij onthaald met een massaal en veelbetekenend gejuich. Als een soort verlosser, die de verloren band heeft teruggegeven aan de fans.
De terugkeer van Linkin Park is ook bijzonder omdat er een minstens zo verloren gewaand muziekgenre mee wordt gereanimeerd. Bij de eerste nummers in Arnhem horen we onversneden ‘raprock’, en dus rockriffs met scratchende draaitafels én gerapte teksten van de bandoprichter Mike Shinoda.
Bij het nummer Points of Authority, van het debuutalbum Hybrid Theory, wordt de Gelredome een kwart eeuw terug in de tijd geschoten. De tribunes rappen opgewekt mee, maar toch klinkt deze wonderlijke mix van hiphop en metal meer als vroeger dan als nu.
Misschien komt dat ook door het optreden van Armstrong. Zij is een uitmuntende zangeres met een schitterende schreeuwstem, maar daarvan maakt de band gedurende de eerste helft van de show maar weinig gebruik. Armstrong zingt vooral het oude Linkin Park-werk met de ‘schone’ poprefreintjes, de meezingers die de band zo geliefd maakte. Ook omdat de teksten van Bennington, die vaak zong over zijn geestelijke nood, zo krachtig waren.
Armstrong heeft deze liedjes natuurlijk niet zelf geleefd, en haar vertolking van bijvoorbeeld Crawling mist de overtuiging. Zij zingt het nummer over drugsmisbruik en persoonlijke ellende net wat te vlak, met een schone maar ook wat terughoudende stem, die ook maar moeilijk boven de zwaar galmende bassen uitkomt. Alsof zij het nog niet aandurft zich deze liedjes echt toe te eigenen. Het helpt niet dat de ondersteunende zangstukken van Shinoda in veel liedjes vaak erbarmelijk slecht klinken, en soms tamelijk vals door de Gelredome zweven.
Gaandeweg het concert groeit Armstrong in haar plaatsvervangende rol. En dan vooral als zij haar schreeuwstem kan laten vlammen. Bij het pompende en hard riffende Two Faced trekt zij haar strot open, en krijgt de show wat frisse metalkracht mee. Met die energie kan Linkin Park ook een mooie finale inzetten, met de liedjes In The End en vooral Faint, die het wél doorleefd vertolkt en het stadion dan ook bijna tot tranen brengen.
Dan volgt nog een laat hoogtepunt, voor veel liefhebbers die de oude frontman nog altijd missen. In de toegift Heavy is the Crown, nota bene een nieuw nummer, laat Armstrong het laatste woord van de zin ‘this is what you asked for’ ruim tien seconden aanhouden: een gebruld eerbetoon aan de overleden voorganger, die van langgerekte noodkreten een soort handelsmerk had gemaakt.
Dankzij dit sterke nieuwe werk krijgt Linkin Park in Arnhem nooit de bedenkelijke allure van een herdenkingsdienst. En is de band dus werkelijk nieuw leven ingeblazen.
Praten over gedachten aan zelfdoding kan bij de crisislijn van 113zelfmoordpreventie. 0900-0113 of www.113.nl
Pop
★★★☆☆
26/6, Gelredome, Arnhem.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant