is columnist van de Volkskrant.
De Amerikaanse president Trump wil zo wanhopig graag macht uitstralen dat hij twee weken geleden het leger inzette toen er rellen uitbraken in Los Angeles. Hij dreigde zelfs de gouverneur van de staat, Gavin Newsom, te laten arresteren. Hoewel de inzet van de Nationale Garde en mariniers de ongeregeldheden even leek aan te wakkeren, wat de beelden zou opleveren waar Trump op hoopte, zijn de protesten als een nachtkaars uitgedoofd.
De 45 miljoen dollar kostende militaire parade waar Trump zichzelf een week later op trakteerde voor zijn 79ste verjaardag was al net zo’n blindganger. Terwijl de ‘No Kings'-protesten diezelfde dag miljoenen mensen op de been brachten, bleven de tribunes bij de parade vrijwel leeg. Nog pijnlijker was dat de Amerikaanse militairen niet marcheerden maar sjokten, waardoor het geheel meer weg had van de Vierdaagse van Nijmegen dan van een militaire parade.
Over onze columns
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Om macht te projecteren, gaf de president die tijdens de campagne beweerde de vrede in Oekraïne binnen één dag te kunnen herstellen, afgelopen zaterdag het groene licht om de Iraanse nucleaire faciliteiten in Iran met B2-bommenwerpers te bestoken. De aanval die bedoeld was om onherstelbare schade toe te brengen aan Irans nucleaire mogelijkheden, bleek voornamelijk performatief. Satellietbeelden duiden erop dat de Amerikanen de kernreactoren in Ishafan intact hebben gelaten.
Bovendien is het onduidelijk of de kerncentrifuges in Iran zijn geraakt bij de aanval. Doordat Trump dagenlang speculeerde over een mogelijke bomaanslag op Fordo, heeft hij Iran de gelegenheid geboden ze te verwijderen voordat de B2-bommenwerpers werden ingezet. Satellietbeelden laten zien dat zware trucks af en aan reden bij Fordo in de dagen voor de aanval. Iraanse staatsmedia melden dat het verrijkte uranium nog voor de aanval naar een veilige locatie was verplaatst.
Trump kondigde niettemin maandagavond op zijn platform Truth Social een staakt-het-vuren aan in een post die door een 10-jarige geschreven leek. Het is een kwestie van tijd totdat Trump op datzelfde Truth Social gaat hengelen naar een Nobelprijs. Vorige week feliciteerde hij zichzelf al met een reeks deals en overeenkomsten die hij zou hebben bewerkstelligd om wereldwijde conflicten te beëindigen, maar waarvoor hij ‘geen Nobelprijs voor de Vrede zal krijgen’.
Daar zou hij graag het staakt-het-vuren tussen Israël, Iran en de Verenigde Staten aan toevoegen. Het bevestigt de analyse van Gideon Rachman, de buitenlandcommentator van de Financial Times, dat Trumps beslissing om zich bij het conflict met Iran aan te sluiten een reactie was op Israëls successen in Iran. De Amerikaanse president wekt altijd graag de indruk een winnaar te zijn en claimt, na de Amerikaanse bombardementen op Iran, dat hij een spectaculair militair succes heeft behaald.
Het risico bestaat dat het Iraanse regime in de Amerikaanse aanval de ultieme bevestiging ziet dat het land alleen veilig is als het eigen kernkoppen heeft en, net als Noord-Korea, buiten alle internationale controles om kernwapens weet te bemachtigen. De Russische oud-president Dmitri Medvedev beweert dat meerdere landen klaarstaan om Iran rechtstreeks van kernkoppen te voorzien na de Amerikaanse aanvallen op Irans nucleaire faciliteiten.
De regering-Netanyahu twaalf dagen nodig om grote schade toe te brengen aan de Iraanse nucleaire installaties en andere militaire infrastructuur en om de belangrijkste Iraanse generaals en kernwetenschappers te doden. Netanyahu’s grootste succes in Iran is dat het hem gelukt is om de Verenigde Staten mee te krijgen. In totaal vielen er aan Iraanse zijde zo’n duizend slachtoffers.
In Libanon had de regering-Netanyahu tien weken nodig om Hezbollah-leider Hassan Nasrallah en andere kopstukken uit te schakelen en de militante infrastructuur onbruikbaar te maken. De meest opzienbarende actie was de aanslag met piepers, die tot ontploffing werden gebracht. In totaal vielen er aan Libanese zijde zo’n drieduizend doden.
De Israëlische aanval op Gaza duurt al 627 dagen. Volgens het Palestijnse ministerie van Volksgezondheid zijn er meer dan 56 duizend doden gevallen. De aanvallen in Iran en Libanon laten zien dat Israël over de meest geavanceerde wapens en de beste inlichtingendienst beschikt. Waarom lukt het de regering-Netanyahu dan niet om degenen die verantwoordelijk zijn voor de slachtpartij van 7 oktober uit te schakelen? Dat is de vraag die mij blijft bezighouden.
Geselecteerd door de redactie
Lees hier alle artikelen over dit thema
Source: Volkskrant