De Formule 1-film F1 The Movie is vanaf vandaag te zien in de Nederlandse bioscopen. Hoe realistisch is deze productie met Brad Pitt in de hoofdrol? Formule 1-verslaggever Joost Nederpelt ging naar de bioscoop.
Dit verhaal bevat géén spoilers.
Volgens producent Jerry Bruckheimer moet F1 The Movie leuk zijn voor iedereen. De man achter onder meer Top Gun en Pirates of the Caribbean stelde dat de film zowel de raceliefhebber als een nieuw publiek wil bedienen. Een zware taak die de makers duidelijk op twee gedachten laat hinken.
Enerzijds moeten veel racesituaties als een soort voice-over worden uitgelegd door de vaste Engelse tv-commentatoren David Croft en Martin Brundle. Anderzijds gaat de film juist de diepte in met bijvoorbeeld auto-ontwikkeling en bandenstrategie, wat voor de vaste Formule 1-kijker best had kunnen ontbreken. Het gevaar dat de film wat gekunsteld voelt ligt steeds op de loer. Maar uiteindelijk weet F1 The Movie beide doelgroepen aardig te bedienen.
Formule 1-puristen moeten ongetwijfeld grinniken om een aantal momenten die bij Hollywood horen. Denk aan crashes, oplopende discussies over strategie en vals spel om een race te beïnvloeden.
Er mag ook een wenkbrauw worden opgetrokken bij Pitts leeftijd. De acteur is 61 jaar, ouder dan bijna alle teambazen in de Formule 1. Dat neemt niet weg dat de rol van ervaren coureur de ervaren Pitt op het lijf is geschreven. Iets té ervaren, maar ook dat is Hollywood. Tegenspeler Damson Idris is met zijn 33 jaar wat dat betreft geschikter voor zijn rol.
Wel krijgen de Formule 1-puristen racebeelden voorgeschoteld die normaal onbereikbaar zijn. Dat begint al met de openingsscène, waarin Pitt in een Porsche 911 de 24 uur van Daytona rijdt. Geen Formule 1, wel smullen. Ook verderop in de film is zelden te zien dat de auto's van het fictieve APXGP-team in het beeld zijn gemonteerd.
De beelden vanuit de auto's, die vaak tijdens echte Formule 1-weekenden zijn gemaakt, zijn fascinerend. De makers leveren daarmee een topprestatie: het wordt nergens nep. De kijker wordt op een niet eerder vertoonde manier meegenomen in een Formule 1-auto. De veelomvattende productie - met echte raceauto's, de bemoeienis van coproducent Lewis Hamilton en de aanwezigheid bij veel Grands Prix - betaalt zich dubbel en dwars uit.
Max Verstappen komt niet vaak in de film voor. Zijn collega's of andere gezichten uit de Formule 1 blijven ook veelal op de achtergrond. Dit lijkt een duidelijke keuze: kijkers die nieuw zijn met de sport weten toch niet wie al die mensen zijn.
Deze categorie van nieuwe kijkers krijgt wel een spoedcursus Formule 1, een complexe sport die ook voor de doorgewinterde volger vaak nog lastig te doorgronden is. De film gaat er soms diep op in, waarbij enige verwarring niet is uitgesloten. De makers doen wel hun best het allemaal uit te leggen.
Om de hoofdvraag te beantwoorde: echt realistisch is het racegedeelte van de film helaas niet. Formule 1-baas Stefano Domenicali, die een kleine cameo heeft in de film, zal er vast niet zo blij mee zijn dat het beeld wordt geschetst dat races doorgaans met vals spel worden gewonnen.
Want zonder al te veel willen spoilen: bedenkelijk rijgedrag of zelfs vals spel wordt door Pitts hoofdpersonage Sonny Hayes niet geschuwd. Het neemt hier en daar kolderieke vormen aan.
Hier doet de film de sport een beetje tekort. Er kon geput worden uit een geschiedenis van fantastische manieren waarop ook achterhoedeteams races wonnen. Maar dat werd niet gedaan. Dit past in de bredere teneur rond F1 The Movie die al in allerlei recensies terugkwam.
Die teneur is dat het verhaal flinterdun is. Wie naar de bioscoop gaat voor een prachtig verhaal, een diep plot met vele twisten, iets waar je nog lang over blijft nadenken, kan beter thuisblijven. De schrijvers hebben zich er wat dat betreft vrij makkelijk vanaf gemaakt.
De sport is in de mal van een vrij voorspelbare actiefilm gegoten. Elke vaste bezoeker van dit filmgenre ziet alles dat in F1 The Movie gebeurt al van ver aankomen. Echte verrassingen zijn er nauwelijks.
Maar dat was dan ook niet het doel van de film. Het doel was volgens Bruckheimer de kijkers boeien met Formule 1, een film in het racegenre over een sport die zich niet makkelijk laat vertalen naar het grote doek. Daarin zijn de makers wel geslaagd. F1 The Movie is zeker niet realistisch, maar wel vermakelijk.
Source: Nu.nl algemeen