De arts die bij toeval ontdekte dat zijn aortawortel te lang was, heeft zijn leven gered, zegt oud-tennisser Richard Krajicek. Via een speciale methode is de aorta ingekapseld om scheuring te voorkomen. "Dan kan het na drie hartslagen voorbij zijn."
Zelfs kijken naar tennis kostte de 53-jarige Krajicek al te veel kracht na zijn hartoperatie in mei. De zinderende finale op Roland Garros tussen Carlos Alcaraz en Jannik Sinner ging grotendeels aan hem voorbij. "Het voelde alsof ik was gecrasht", vertelt Krajicek in een telefonisch interview met NU.nl. "Je hele systeem ligt overhoop. Ik sliep aanvankelijk twintig uur per dag, nu nog twaalf."
In februari overhandigde Krajicek als toernooidirecteur van het ABN AMRO Open in Rotterdam Ahoy de bokaal aan winnaar Alcaraz. In juni voelde hij de spanning bij de wederopstanding van de Spaanse kampioen op Roland Garros in zijn borstkas. "Niet dat mijn hart het niet aankon", zegt Krajicek.
"Maar een van de bijwerkingen van deze operatie is dat je je hartslag hoort en voelt. Als het stil is in de kamer, hoorde ik: toek, toek, in mijn oren. Ik dacht eerst dat iemand in huis aan het stampen was. Het was mijn hartslag. In de spiegel zag ik mijn halsslagader bewegen, het was confronterend."
En, lachend: "Ik beperk mijn visite tot één persoon per dag. Maar eigenlijk telt dit gesprek met jou reeds als een bezoek. Ik ga zo weer even een paar uur liggen."
Na een door blessureleed getekende tenniscarrière had Krajicek al meerdere ingrijpende operaties aan zijn elleboog en knieën en een standbeencorrectie achter de rug. Bij die osteotomie werd een stukje van zijn onderbeen doorgezaagd om de stand van zijn knie te corrigeren. "Ik heb nog nooit zoveel pijn gehad", zegt Krajicek. "Niet te vergelijken met deze hartoperatie."
Maar deze ingreep zag Krajicek niet aankomen. "Eind vorig jaar werd ik een paar keer duizelig op straat. Dan moest ik me aan een muur vasthouden of op mijn knieën rusten. Ik dacht: wat is dit? Ik kreeg een speciaal kastje om mijn hartslag te controleren. Er werd gekeken of mijn aderen waren verstopt. Vervolgens werd een zogeheten CT-angiogram van mijn hart gemaakt. Daar kwam niks geks uit, maar de artsen zagen wel iets anders."
Krajicek had een te lange aortawortel, het begin van de aorta waar het bloed vanuit het hart de aorta instroomt. Dat symptoom duidt op een verwijding (aneurysma) van de aorta, waarbij de kans op een fatale scheuring toeneemt. "Als je pech hebt, is het bij een gescheurde aorta na drie hartslagen voorbij", zegt Krajicek.
"De aortawortel was bij mij 5,4 centimeter lang en dat mag maximaal 4 centimeter zijn. Al zijn er ook patiënten die pas bij 7 centimeter worden geholpen. Een aneurysma heeft ook invloed op het functioneren van de hartklep. Het kan tot hartfalen leiden."
Krajicek kwam in aanmerking voor een zogeheten Personalized External Aortic Root Support- of PEARS-operatie. Bij deze ingreep wordt een op maat gebrachte prothese, een soort verstevigende kous, om de aorta aangelegd. Zo wordt verdere uitzetting van de aorta voorkomen.
Krajicek: "Voor mij telde één ding: word ik weer de oude na deze operatie? Als de aorta moet worden verwijderd en je krijgt een kunstmatig exemplaar, wordt het een veel zwaardere operatie. Dan ben je de rest van je leven hartpatiënt die pillen en bloedverdunners moet slikken. Nu kreeg ik de verzekering dat ik na de operatie alles weer zou kunnen, ook fietsen in de bergen. Bovendien zou ik geen medicijnen nodig hebben. Ik besliste in een seconde: "Let's go!'"
De 'sok' rondom de aorta doet zijn werk, stelt Krajicek. "Hij beschermt en verkleint de aortawortel, die nu van 5,4 naar 4,9 centimeter is gegaan. Daardoor kan ook de hartklep beter functioneren."
De procedure werd bedacht door de Engelse ingenieur Tal Golesworthy, die ooit zelf opzag tegen zijn hartoperatie en een alternatief bedacht. "Eind mei was ik 21 jaar na Golesworthy pas patiënt nummer 1.338", zegt Krajicek. "Deze techniek wordt nu in 41 landen toegepast en nog niet in Amerika. Gemiddeld werden per jaar dus slechts 60 patiënten volgens deze methode geopereerd."
De Wimbledon-kampioen kreeg al een bemoedigend berichtje van de Brit, die hij in juli zal ontmoeten. "Ik antwoordde: 'Bedankt dat jij mijn leven hebt gered.' Hij zei: 'Ik was bang voor die hartoperatie en deze techniek heb ik puur voor mezelf ontwikkeld. Ik ben blij dat andere mensen er nu ook profijt van hebben.'
Krajicek hield onder meer een fors litteken over aan de ingreep. "Mijn borstkas lag open. Ik had een jaap van net onder mijn keel tot de bovenkant van mijn buik, het gehele bot moest worden doorgezaagd."
Krajicek zegt alleen een "trauma" te hebben overgehouden aan het detuberen, het verwijderen van de beademingsbuis bij patiënten die kunstmatig worden beademd. "Het duurde lang voor ik weer zelfstandig kon ademen. Ik had die slangen in mijn keel. De artsen stuurden zelfs mijn vrouw en kinderen weg. 'Dit wilt u niet zien', zeiden ze."
"Eerst haalden ze het slijm uit mijn longen. Kwam er nog een tube bij die via je keel je longen ingaat. O man, afschuwelijk! Het voelt alsof iemand zijn vinger heel lang en heel diep in je keel stopt. Ik was zo gespannen. Maar ik had de kracht niet om me te verzetten. Je moet je overgeven aan die behandeling."
Bang voor de dood is hij nooit geweest, zegt Krajicek. "Ik raakte wel geëmotioneerd bij de gedachte dat de arts die te lange aortawortel bij toeval ontdekte. Ook die man heeft mijn leven gered, zo zie ik het. Als hij het niet had gezien, had die aortawortel stilletjes kunnen groeien naar 6, 7 centimeter. Met mogelijk fatale gevolgen."
In juli maakt Krajicek zijn eerste reis naar Londen. Per trein, omdat hij pas in augustus weer mag vliegen. Wimbledon wordt voor de voormalige nummer 4 van de wereld een emotioneel weerzien met het tennistoernooi, waar hij in 1996 de grootste triomf in zijn carrière behaalde.
Dankzij die Grand Slam-titel is Krajicek voor eeuwig lid van de All England Club en mag hij na het toernooi onder meer een balletje slaan op het heilige gras. En als kampioen is Krajicek dus eregast bij de mannenfinale op 13 juli. Het jaarlijkse bezoek aan zijn tweede huiskamer, het centercourt van Wimbledon, krijgt na zijn hartoperatie een extra dimensie, erkent Krajicek.
"Nu je het zo zegt, krijg ik meteen kippenvel. Na de operatie was ik een paar keer ontroerd door de wetenschap dat ik nog een heel leven voor me heb. Al komt dat besef misschien pas echt als ik weer in de Royal Box mag zitten op het toernooi, waaraan ik de mooiste herinneringen bewaar."
Source: Nu.nl algemeen