is tv-recensent voor de Volkskrant en schrijft over film.
Ik heb me lang willen verzetten tegen de onontkoombaarheid van Tijl Beckand. Zoiets wil je simpelweg niet té snel onder de leden krijgen, uit angst dat het hardnekkig blijkt. Maar dat kan niet langer. We zitten in het tijdperk van de Totale Tijl, en daar komen we nooit meer uit.
Schakel op een willekeurige avond in op RTL 4, en Tijl is er. Hij presenteert De Verraders, hij flipt huizen met Bob Sikkes in De moeite waard?!, hij kijkt als panellid televisie met BN’ers in Beste kijkers of hij reist met een groep fotograferende BN’ers naar Italië voor Het perfecte plaatje. En dat avond aan avond. In een wereld vol onzekerheden is er één 1 meter 85 lange Haagse zekerheid: Tijl Beckand.
We kunnen best stellen dat Tijl tv is geworden. Televisie wordt Tijlevisie. RTL 4 gaat voortaan verder als RTijL 4. Zelf overweeg ik vandaag nog naar het gemeenteloket te gaan om mijn naam te laten veranderen naar Tijl Mazereeuw, als eerbetoon aan de man die ons leven elke avond eigenhandig een stukje grappiger maakt. Wat een paar jaar geleden de slutty summer werd genoemd, kunnen we nu moeiteloos omdopen tot de summer of Tijl.
Om het tijdperk van de Totale Tijl te begrijpen, nam ik boekklassieker Lama for Life weer eens ter hand, waarin Beckand reflecteert op het ongekende succesverhaal van De Lama’s (blijvend relevant, daar we al jarenlang kampen met de gevolgen van het ‘De Lama’s Industrieel Complex’).
En om het succes van Tijl te begrijpen, moeten we ons zijn wijsheden misschien wel eigen maken. Daarom een paar voorbeelden ter illustratie:
‘De mensen die beroemd blijven, zijn heel, heel erg goed in wat ze doen, en dat zijn er maar weinig.’ Hoewel het boek stamt uit 2017, was Tijl hier toch verdomd profetisch.
‘Roem is als verse vis. Heerlijk als die van de markt komt, maar eenmaal over de datum heb je er niets meer aan.’ Tijl Beckand: ook acht jaar later nog altijd de Hollandse Nieuwe van het Nederlandse televisielandschap.
‘Kun je niet echt iets wat anderen niet ook kunnen, dan wordt het een lange, lange weg.’ Dat het maar duidelijk is: niet iedereen kan zomaar met Bob Sikkes huizen flippen of professioneel televisiekijken met collega-Lama’s.
‘Roem is als heroïne.’ Verslavend, u begrijpt het.
‘Wie niet kan delen, kan ook niet vermenigvuldigen.’ De grote ster van dit seizoen van Het perfecte plaatje bleek niet Tijl, maar de lieve oud-voetballer Wim Kieft. Maar Kieft kon alleen uitblinken omdat Tijl zo goed kan delen.
‘Roem is een grillige vriend die je waarschijnlijk weer zal verlaten.’ Wijze woorden, maar in het geval van Tijl is die vriend natuurlijk allesbehalve grillig. Binnenkort wordt elk televisieprogramma ooit gepresenteerd door Tijl, en daar moeten we ons maar gezellig bij neerleggen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant