Groot nieuws: Youp van ’t Hek stopt ermee. Pardon, om rectificaties voor te zijn: Youp is al jaren aan het stoppen. Het voelt inmiddels alsof Youp langer aan het stoppen is dan dat ik überhaupt leef. In mei 2024 speelde hij zijn laatste voorstelling, maar het stoppen is nog altijd in volle gang. Het stoppen stopt misschien wel nooit meer.
Zo was er zondagavond de Max-documentaire Youp, leven na het spelen, waarin werd teruggeblikt op die rijke carrière, en, jawel, óók het proces van stoppen. Zoals Youp het zelf samenvatte: ‘Aan elk vak zit een einde. Je moet zorgen dat je niet over de rand valt. Ik heb liever dat ik twee jaar te vroeg stop, dan tien minuten te laat.’
Over de auteur
Alex Mazereeuw schrijft voor de Volkskrant over film en televisie en is eens in de vijf weken tv-recensent.
Nobele woorden: het spel is gespeeld, de cirkel is rond. Youp kan met een goed glas wijn thuis op de leunstoel gaan terugblikken op een rijke carrière.
De laatste weken lijkt dat plan spectaculair te mislukken. Het begon een paar weken geleden, toen ik Youp bij Carrie op vrijdag als een arme senior zag lijden op een barkruk omdat Wolter Kroes samen Viva Hollandia wilde zingen (uitmondend in de legendarische woorden ‘Youp van Hek (sic) hep me plaat gezongen!!!’). Dat moment betekende de afgrond. Youp was over de rand gevallen, en leek dat zelf ook door te hebben, maar het was al te laat.
En dan was er nog een mediastormpje dat vorige week losbarstte, toen Youp meermaals leegliep over zijn afscheidscadeau van BNNVara (een lullig flesje wijn, en dat na ruim veertig jaar samenwerking!). Daar maakte Youp de klassieke fout die elke gestopte beroemdheid vanzelf een keer maakt zolang het podium blijft lonken: hij begon te zaniken.
Dat is niet altijd erg, maar het wordt vervelend als de pensionado blijft zeuren over een gebrek aan waardering. Youp had eerder al eens geklaagd over zijn afscheidscadeau, maar was niet te beroerd om dat afgelopen week te herhalen in Humberto, Opium op Oerol én op Radio 538.
Nationaal geweten Angela de Jong noemde hem vervolgens ‘een zeurende ouwe zak’, meningenmannetje Ronald Molendijk vond Youp ‘een klootzak’. Had Youp het zomaar verbruid bij professioneel babbelend Nederland.
Ik zag toch vooral een zoveelste voorbeeld van de verslavende dynamiek van het stoppen. Logisch natuurlijk. Bij een pensionering krijg je een overdosis veren in je toges, en word je gevierd als een van de grootsten aller tijden.
Belangrijker is de vraag wat je daarna doet. Word je een soort Henny Huisman en beland je in een oneinidig gevecht tegen de irrelevantie? Of laat je Wolter Kroes links liggen, drink je die gore fles wijn leeg, en ga je genieten van de rust?
Leven na het spelen was een mooi portret, maar hopelijk ook een definitief stoppen met het stoppen. Zeurende tv-boomers zijn er ten slotte al genoeg.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant