De beste voorstellingen op De Parade zijn vrolijk verpakt, met een hoge amusementswaarde, maar hebben wel degelijk iets te melden. Al gaat het soms ook tenenkrommend mis op het jaarlijkse tentjestheaterfestival.
schrijft voor de Volkskrant over theater.
Als een groep figuranten in een nieuwe potentiële blockbuster, zo wordt het publiek de grote theatertent op De Parade binnengeleid. Onder efficiënte begeleiding van Melle, gespeeld door Chiem Vreeken, maken we ons gezamenlijk op voor een gigantische actiescène met strijdlustige Kworks en Blorps. Ondertussen raken twee bevlogen edelfiguranten genadeloos met elkaar in conflict.
Revenge of the Extras van Het Zuidelijk Toneel is een lekker overtrokken sciencefiction-satire, die onder de oppervlakte gaat over offers en ambities, en de kwetsbaarheid van mensen die hun dromen najagen.
Dat is typisch voor tentjestheaterfestival De Parade, dat afgelopen weekend aftrapte in Rotterdam: veel van de korte voorstellingen hebben een vrolijke verpakking met hoge amusementswaarde, maar hebben daaronder vaak wel degelijk iets te melden. De edelfiguranten in deze scifi vinden elkaar, zoals dat een groots en meeslepend epos betaamt, uiteindelijk in een gezamenlijke vijand.
De personages zijn lekker nerdy, maar hadden nog wel wat meer diepgang verdiend. Zeker naar het ontsporende einde toe verzuipt de tekst van regisseur Koen van Seurs wat in de eigen bravoure. Dat wordt gelukkig gecompenseerd door het gulle en sensitieve spel van Chiem Vreeken, Noah de Nooij en Emma Vermeulen, die ook in de vettige, kluchtige dialogen best veel kwetsbaarheid vinden.
Kwetsbaar wordt het ook in Kow Gwe, twee door elkaar versneden monologen van performers Kim Aikman en Geoffri Bel, te zien in de ruime theatertent Café Correct. Simultaan vertellen ze over hun komst uit Suriname naar Nederland: ze droomden van een carrière in de theaterwereld. Nu reflecteren ze op hun onwennige relatie met Nederland, die ze vergelijken met hoe een 10-jarig kind de wereld tegemoet treedt: aftastend, maar rebels.
Kow Gwe wordt gebracht met een fijne afwisseling van humor en ernst. Beide performers maken een eigen crisis door, maar scheren daar nu rakelings overheen. ‘Soms moet je uit elkaar vallen om jezelf weer in elkaar te zetten’, zegt Bel. De makers hadden gerust meer tijd mogen nemen om het publiek daarin mee te nemen. Ze hebben een mooi, belangrijk verhaal dat het waard is om naar te luisteren.
En dat is op De Parade helaas geen vanzelfsprekendheid, bewijzen Gerard Olthaar en Theo Wesselo, die met hun voorstelling Zeg het maar!... een ongekend dieptepunt bereiken. Op de minipiste van het intieme circustentje Deluxe rekken ze een flinterdun ideetje rondom een inhoudsloze talkshow op tot een krappe twintig minuten aan gemakzuchtige ongein.
Wesselo speelt talkshowhost Houme ten Goede, die het publiek lusteloos overvalt met niksige vragen. Olthaar onderbreekt hem soms met niet-grappige én niet-originele korte sketches, moppen en een stukje karaoke.
De aan weerzin grenzende desinteresse spat ervan af bij deze artiesten, en de geforceerde publieksinteractie leidt terecht tot rebellie onder de toeschouwers. Dit is geen satire op onze talkshowcultuur, maar regelrechte luiheid van twee mannen die hun podium hadden moeten afstaan aan theatermakers die zichzelf en hun publiek wél serieus nemen. Als je niets hebt voorbereid, niets te melden hebt, als je geen idee wat je op het podium te zoeken hebt, blijf dan weg.
Gelukkig staat er op De Parade tegenover elk dieptepunt ook een hoogtepunt. In theatertent Shambles kruipt theatermaker Elfie Tromp in de huid van Adèle Bloemendaal, om via haar grip te krijgen op haar eigen demonen, ergernissen en dromen.
Tromp roemt de veelzijdigheid van de artiest, die onder meer schreef, zong en acteerde, maar toch vaak herinnerd wordt als ‘lekker wijf’ uit de Bros-reclame. Bloemendaal zag zichzelf vooral als clown. Zelf deed Tromp ook een clownsworkshop, maar kreeg ze te horen dat haar clown ‘te seksueel’ was. Dat bleek niet de bedoeling.
Het leidt tot een prachtige act waarin Tromp als strippende clown een rode neus uit haar weelderige bossen schaamhaar tovert: net als Bloemendaal weigert ze zich te laten inperken.
Tromp kan wel vier voorstellingen over Bloemendaal maken, zegt ze. Dat merk je: Van de gekken, een preview van een avondvullende show die komend najaar volgt, stipt veel thema’s vooral kort aan. Maar liever te veel materiaal in te weinig tijd, dan andersom.
Theaterfestival
Revenge of the Extras van Het Zuidelijk Toneel
★★★☆☆
Kow Gwe van Tori Productions en Via Rudolphi Producties
★★★☆☆
Zeg het maar!... van Theo W. & De Gerard O Dans- & Show Group
★☆☆☆☆
Van de gekken van Elfie Tromp
★★★★☆
21/6, Parade, Rotterdam. Daar t/m 29/6. Trekt daarna naar Den Haag, Amsterdam en Utrecht.
Veel theatertenten op De Parade hebben een bijzondere geschiedenis. ‘Café Correct’ is oorspronkelijk een 120 jaar oude entreetent van het Strassburger Circus, en de eerste tent die Parade-oprichter Terts Brinkhoff in de jaren zeventig op platte kar met tractor op tournee meenam. ‘Shambles’ en de toiletten zijn oude paardenstallen van datzelfde circus.
‘Hotel Vilé’ is een voormalige botsautotent. ‘De Reizende Schouwburg’ is de grootste tent van het festival en gemodelleerd naar Shakespeares Globe Theatre in Londen. ‘Deluxe’ dankt de naam aan de tribune: het is de enige tent waarin publiek niet op houten planken zit, maar op gecapitonneerde bankjes.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant